آقای شهردار پول منو پس بدید

اجازه بدهید برای پاسخ به این پرسش به سه نمونه مشخص که هر روز شهروندان بسیاری از مقابل آن ها عبور می کنند و همین سئوال برایشان به وجود می آید را مطرح کنیم.
بزرگراه مدرس، تقاطع خیابان ظفر. از یکی دو ماه مانده به نوروز سال جاری عملیات پی کنی به منظور نصب و احداث پل عابر برقی در این محدوده آغاز شد. حال ماه هاست پله های برقی ساخت خارج آن نیز نصب شده اما همچنان به بهره برداری نرسیده است. با یک حساب سرانگشتی می توان به میزان هزینه ای که برای این پل صرف شده و هنوز بدون استفاده مانده است پی برد. آیا این اتلاف سرمایه در زمره مشکلات مالی محسوب نمی شود؟ آیا عدم بهره برداری از یک پل ناقابل در عرض یک سال، از بین بردن سرمایه های مردمی به شمار نمی آید؟
بازهم بزرگراه مدرس. اما این بار کمی پائین تر. خروجی بزرگراه حقانی به بزرگراه مدرس. سال گذشته عملیات کاشی کاری تزئینی دیواره این محدوده به پایان رسید. تصاویری از معماری ایران قبل و پس از اسلام که با پائین ترین کیفیت و با رزولوشنی بسیار پائین تر به انجام رسیده بود. اما هنوز چندی از اتمام و افتتاح پروژه نگذشته بود که سرامیک های نصب شده بر دیوار بتونی، یکی پس از دیگری سقوط کرد و چهره اثر را مخدوش ساخت. حالا چند ماهیست گونی های آبی رنگ و داربست در مقابل اثر مزبور خودنمایی می کنند. جالب تر این که عملیات تازه نشان از تخریب اثر قبلی و جایگزینی چیزی دیگر به جای آن می دهد. حداقل شبکه بندی پروفیل های پیچ شده بر سرامیک ها این طور می گویند. چنین خرابکاری بزرکی، آیا نابود کردن سرمایه های شهروندان نیست و آیا فساد مالی تنها در رشوه گیری و اختلاس خلاصه می شود؟!
بزرگراه مدرس را پائین تر می آئیم. نرسیده به بزرگراه رسالت آبنمایی خودنمایی می کند. آبنمای زیبایی که تنها چند ثانیه می توان به آن نگاه کرد و ناگزیر باید از مقابلش گذشت. به راستی برای تعیین محل این آبنما چند متخصص و کارشناس نظر داده اند؟! آیا بهتر نبود این آبنما در جایی ساخته می شد که شهروندان بتوانند مدت ها به آن خیره شوند؛ به آن نزدیک شوند و احیانا عکس یا فیلمی با آن بگیرند؟ آیا انجام فعالیت ها و پروژه های کارشناسی نشده، دورریز سرمایه و معضل مالی نیست؟ در این میان تنها کافیست گشتی در سطح شهر بزنیم تا با انواع و اقسام این مشکلات روبرو شویم. نگاه کنیم به پروژه عظیمی چون تونل توحید که همچنان از انبوه دود و آلاینده ها رنج می برد. راستی از کوسه های نگون بخت آکواریوم باغ موزه آب چه خبر؟!