احمدعلى کیخا

ااتفاقاتى در سیستان و بلوچستان روى مى دهد و بهتر است بگوییم قربانیانى از قشر جوانان مى گیرد که حاکى از توسعه نیافتگى و عدم اطلاع رسانى صحیح در استان سیستان و بلوچستان است که بیش از پیش حضور و فعالیت هاى نهادهاى غیردولتى براى توانمندسازى جامعه را ملموس مى کند.

 براى نمونه باید به یکى از دام هایى که از سوى شرکت هاى هرمى براى جوانان سیستان و بلوچستان گسترانده مى شود اشاره کنم. این شرکت‌ها با بهانه‌هایى نظیر آنکه نمایندگى فروش ایرانسل به شما اعطا مى شود جوانان سیستان و بلوچستان را به تهران مى کشانند به این ترتیب که با جوانان این خطه که اکثرا جویاى کار هستند تماس گرفته مى شود.
تماس‌ها معمولاً از سوى هم‌خدمتی‌هاى دوران سربازى و نظایر آن رقم مى خورد. سپس به او خبر خوشى داده مى شود که با توجه به روابطى که دارند مى توانند براى آنها مجوز نمایندگى فروش ایرانسل اخذ کنند. جوان سیستان و بلوچستانى از اینجا کیلومترها راه را مى پیماید و خوشحال که شغلى جسته است غافل از آنکه اگر چنین تسهیلاتى و چنین مشاغلى بود پس جوانان استان تهران و استان‌هاى همجوار چه مى کنند؟ با توجه به سرانه بیکارى باز هم جوان ما فریب مى خورد و راهى تهران شده و آنجا در دام شرکت هاى هرمى گرفتار مى شود. نمونه این اتفاق را از نزدیک تجربه کرده و براى رهایى جوان هایى از استان خود پیگیرى هایى به انجام رسانده ام.

 حال نکته این است که چرا جوانان ما به سادگى فریب این فعالیت هاى نادرست را مى خورند. به جز موضوع اطلاع‌رسانى صحیح نکته‌اى ظریف وجود دارد و آن اینکه نهادهایى که وظیفه توانمندسازى جوانان و افراد جامعه را دارند در استان ما کم تعداد هستند. فعالیت‌هاى ان. جی.اویى می‌تواند پیش زمینه‌اى براى ورود جوانان به بازار کار باشد و براى آنها کار  گروهى و تجربه کارى به همراه داشته باشد. اما تا وقتى که مدیریت هاى کلان و در استان سیستان و بلوچستان مدیران استانى حس نکنند که فعالیت ا ن.جی.او چقدر به آنها و به رشد جامعه کمک مى کند هیچ تلاش و حمایتى براى توسعه و تکاپوى ان.جى. اوها و سایر نهادهاى غیردولتى و مردمى نمى کنند. در این صورت تا زمینه اجتماعى مناسبى براى فعالیت هاى چنین نهادهایى وجود نداشته باشد نمى توان انتظار تغییر و تحولى هم در متن جامعه داشت.

 به هر حال باید پذیرفت که کسى از ان جى اوها حمایت نمى کند مگر آنکه معتقد باشد که فعالیت آنها مؤثر است. براى نمونه در استان ما زمینه‌هاى بسیارى براى فعالیت ان.جى. اوها در حوزه میراث فرهنگی و محیط زیست وجود دارد. دریاچه هامون در شمال استان سیستان و بلوچستان مدت هاست به دلیل خشکسالى با نوعى مرگ دست و پنجه نرم مى کند. تلاش براى نجات هامون در قالب یک فعالیت ان.جى.اویى کار سیاسى نیست اما به عمران و توسعه منجر مى شود.

نمونه دیگر از خلأ فعالیتهاى ا ن.جی.اویى در راستاى توسعه را در رفتارهاى سیاسى، فرهنگى و حتى اقتصادى مردم می‌توان مجسم یافت. بسیارى از رفتارهاى مردم ما خود، ضدتوسعه و مانع از آن است. انتخاب مسئولان و انتخاب نمایندگان خود نمونه‌اى از این وضعیت است. در استان ما توجه به مناسبات طایفه‌اى و قومى بسیار بالاست در حالى که مردم توجه نمی‌کنند که انتخاب یک نفر براساس رابطه فامیلى و قومى صحیح‌تر است یا انتخاب فردى بر اساس تجربه و صلاحیت فردى که بتواند خواسته‌هاى منطقه را پیگیرى و محقق کند. این رفتارها می‌تواند با فعالیت‌هایى در نهادهاى مردمى غیردولتى ارتقا یابد و مردم در کنار هم و با تجربه‌هاى کارگروهى ببینند که مىتوانند انتخا بهاى بهترى داشته باشند. گرچه حمایت از نهادهاى مردمى و نهادهاى غیردولتى نیازمند حمایت مدیران دولتى هم هست اما این خود مردم هستند که می‌توانند تعیین کنند که نهادهاى اجتماعى نظیر ان.جی.اوها در میان خودشان متولد شوند.

فعالیت‌هایى در زمینه حفظ و نگهدارى از میرا ث فرهنگى منطقه، محیط زیست، آموزش وپرورش و تعاون همگى به توسعه استان و توسعه جامعه ما کمک می‌کند اما نقش مدیران در این حرکت غیرقابل انکار است. اگر مدیران به این درک برسند که براى توسعه امور و بهبود شرایط به چنین نهادهایى در میان مردم نیاز دارند قطعاً خود پیشگام می‌شوند، جلسات اولیه را را هاندازى می‌کنند، نقشه راه را طراحى می‌کنند و وقتى کم‌کم مردم به مشارکت دعوت شدند و در صحنه حاضر شدند و توانستند روى پاى خود بایستند کار را به مردم م ىسپارند. نقش این قبیل مدیران هنوز براى منطقه ما کمرنگ است.

نماینده مردم زابل و زهک و هیرمند
نایب رئیس کمیسیون آب، کشاورزى و منابع طبیعى

42

کد خبر 133394

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
7 + 10 =