به گزارش خبرآنلاین،شاناکا آنسلم پررا تحلیلگر مسائل ژئوپلوتیک در تازهترین تحلیل خود از جنگ در شبکه ایکس با عنوان «همه چشمها به قیمت نفت دوخته شده است. هیچکس مراقب آب نیست.» به زیرساختهای آب شیرین کن منطقه اشاره کرد و نوشت:
هشت مورد از ده تاسیسات بزرگ آبشیرینکن جهان در سواحل شبهجزیره عربستان قرار دارند.
آنها تقریباً شصت درصد از کل آب شیرینسازی شده در سیاره زمین را تولید میکنند.
هر روز صد میلیون نفر آبی را مینوشند که این تاسیسات از آب دریا فرآوری میکنند.
کویت نود درصد از آب آشامیدنی خود را از شیرینسازی تامین میکند؛ عمان هشتاد و شش درصد و عربستان سعودی هفتاد درصد.
بدون این کارخانهها، قدرتمندترین کشورهای نفتی جهان ظرف چند روز غیرقابل سکونت میشوند.
در ۲ مارس، بقایای موشکهای ایرانی به یک نیروگاه برق در فجیره که تغذیهکننده یکی از بزرگترین تاسیسات آبشیرینکن جهان است، اصابت کرد.
ترکشهای موشکهای رهگیر باعث آتشسوزی در مجتمع نیروگاهی و آبشیرینکن «دوحه غربی» کویت شد.
هیچکدام از این تاسیسات نابود نشدند. هیچکدام هدف مستقیم نبودند. هر دو حادثه به عنوان «خسارت جانبی» ناشی از رهگیریهای هوایی در نزدیکی محل طبقهبندی شدند.
این تمایز، مهمترین سیگنال در کل این جنگ است و تقریباً هیچکس آن را به درستی تبیین نکرده است.
ایران مختصات تکتک کارخانههای آبشیرینکن در خلیج [فارس] را در اختیار دارد. سپاه پاسداران طی هفت روز گذشته فجیره، کویتسیتی، ریاض، ابوظبی، دوحه و بحرین را با موشکهای بالستیک و پهپاد مورد هدف قرار داده است.
آنها به پالایشگاهها، پایگاههای نظامی، سفارتخانهها و نیروگاههای برق ضربه زدهاند؛ اما حتی به یک کارخانه آبشیرینکن به طور مستقیم حمله نکردهاند.
این از بیعرضگی نیست؛ این «کالیبراسیون» (تنظیم دقیق) است. ایران بدون اینکه به زبان بیاورد، پیامی به کشورهای خلیج (فارس) میدهد: ما میتوانیم هر زمان که تشخیص دهیم هزینه خویشتنداری از هزینه تنش بیشتر شده است، منبع آب شما را قطع کنیم. «خطای عمدی» در اصابت، خودِ پیام است.
نیروگاه برق در کنار کارخانه میسوزد، در حالی که خودِ کارخانه به کارش ادامه میدهد. این یک تصادف نیست؛ این تهدیدی است که با دقت مهندسیشده ابلاغ میشود.
حالا این موضوع را به یک واقعیت ساختاری پیوند بزنید که کل محاسبات ریسک را تغییر میدهد.
ارتش ایران تحت دکترین «دفاع موزاییکی» عمل میکند که پس از مطالعه فروپاشی عراق توسط آمریکا در سال ۲۰۰۳ بازسازی شده است: سی و یک فرماندهی استانی خودمختار، که هر کدام دارای اختیار هدفگیری مستقل هستند و طوری طراحی شدهاند که بدون دستور از تهران به جنگ ادامه دهند. (آیت الله) خامنهای مرده (شهید) است.
فرماندهی مرکزی که تصمیم میگرفت کدام اهداف مورد اصابت قرار گیرند و از کدامیک چشمپوشی شود، نابود شده است.
خویشتنداری در برابر تاسیسات آبشیرینکن یک تصمیم استراتژیک متمرکز بود. فرماندهانی که اکنون اختیار مستقل بر یگانهای موشکی منطقه دارند، این خویشتنداری را به ارث بردهاند، اما هیچ الزام نهادی برای حفظ آن ندارند.
در سال ۱۹۹۱، عراق در جریان جنگ خلیج (فارس)، نفت خام را به ورودیهای آبشیرینکن کویت پمپاژ کرد. کویت ناچار شد ۷۵۰ تانکر آب اضطراری وارد کند و بازسازی سالها طول کشید.
کشورهای خلیج (فارس) در سال ۲۰۲۶ چندین برابر بیشتر از آن زمانِ کویت به آبشیرینکنها وابسته هستند. جمعیت بیشتر شده، مصرف بالاتر رفته و منابع آب شیرین جایگزین، «صفر» است.
بازار نفت در حال قیمتگذاری بر اساس اختلال در عرضه است.
اما پتانسیل این را که حیاتیترین زیرساخت خلیج فارس تنها به اندازه تصمیمِ هدفگیریِ یک فرمانده سپاه با تبدیل شدنِ ثروتمندترین کشورهای جهان به کانونهای بحران انسانی فاصله دارد، در نظر نمیگیرد.
خویشتنداری، خودِ سلاح است؛ و دستی که آن را نگه داشته بود، دیگر زنده نیست.
315
نظر شما