گروه اندیشه: دکتر علی هاشمی، مدرس دانشگاه، در مطلبی که در اختیار خبرآنلاین قرار داده، به موضوع سیستم حکومتی سنگاپور، و تلاش این کشور برای فقر زدایی و توسعه می پردازد. این یادداشت کوتاه را در ادامه می خوانید:
****
سنگاپور در سال ۱۹۶۵، هنگام استقلال، کشوری کوچک، فاقد منابع طبیعی، گرفتار بیکاری، فقر و بحران مسکن بود. درآمد سرانه‌ای در حدود چندصد دلار داشت؛ امروز تولید ناخالص داخلی سرانه آن به حدود ۹۹ هزار دلار رسیده و تورم سالانه در سال ۲۰۲۵ فقط ۰٫۹ درصد بوده است. راز این جهش تاریخی را می‌توان در پنج محور خلاصه کرد:
۱-حکمرانی شایسته و پاکدست: مبارزه جدی با فساد، قانون‌مداری، پاسخ‌گویی و انتخاب مدیران براساس تخصص و کارآمدی.
۲-اقتصاد مولد و جهانی: جذب سرمایه‌گذاری خارجی، توسعه صادرات، تجارت آزاد و تبدیل سنگاپور به قطب مالی، صنعتی و فناوری جهان.
۳-سرمایه انسانی: آموزش باکیفیت، مهارت‌آموزی، پیوند دانشگاه و صنعت و تربیت نیروی انسانی متخصص.
۴-ثبات و امنیت اقتصادی: انضباط مالی، سیاست‌گذاری قابل پیش‌بینی، کنترل تورم و اعتمادسازی برای سرمایه‌گذاران و شهروندان.
۵-عدالت اجتماعی و آینده‌نگری: توسعه مسکن عمومی، حمل‌ونقل، خدمات عمومی و برنامه‌ریزی بلندمدت برای نسل‌های آینده.
درس بزرگ برای ایران:
سنگاپور نفت، گاز و منابع طبیعی ایران را نداشت؛ اما با سرمایه اجتماعی، مدیریت علمی، عقلانیت اقتصادی و تعامل سازنده با جهان، ثروت آفرید. ایران برای توسعه، بیش از هر چیز به تغییر کیفیت حکمرانی، بازسازی اعتماد عمومی، شایسته‌سالاری، آزادی اقتصادی و آشتی با جهان نیاز دارد.
سنگاپور ثابت کرد که ثروت کشورها فقط زیر زمین نیست؛ در عقلانیت مدیران، توانایی مردم و کیفیت نهادهای حکمرانی است.ایران با این همه ظرفیت، نباید اسیر فقرِ مدیریت و فرصت‌سوزی باشد.
۲۱۶۲۱۶
نظر شما