محیط‌بانان، هر یک با 300 تفنگ‌به‌دست مواجه‌اند/ برای حفظ جان محیط بانان چکار باید کرد؟

وقایع‌اتفاقیه نوشت:: محیط زیست ایران روزهای سیاهی از سر می‌گذراند. سه محیط‌بان در دو روز در خون خود غلتیدند تا شمار پاسداران جان‌داده در راه طبیعت سرزمینمان به 119 نفر برسد.

از اسلحه شکارچیان، سه گلوله سهم آنها بود: «محمد دهقانی»، «پرویز هرمزی» و «منوچهر شجاعیان». محیط‌بانان دهقانی و هرمزی صبح پنجشنبه گذشته در ارتفاعات پارک ملی گنوی هرمزگان هدف شلیک مستقیم قرار گرفتند و محیط‌بان شجاعی عصر روز بعد در پارک ملی بموی شیراز از ناحیه قلب و گلو زخمی شد و زخم را تاب نیاورد و چند ساعت بعد جان داد.
هنوز کسی نمی‌داند سه محیط‌بان ِشهید در جنگ نابرابر، توان دفاع از خود را داشتند یا نه. شاید هراس اینکه قتل شکارچی غیرمجاز، آغاز پرونده‌ای برای انداختن طناب ‌دار به گردنشان باشد، آنها را از دفاع بازداشت، چراکه محیط‌بانان شهید، شاهد سرنوشت دیگر محیط‌بانان بودند که به دلیل قتل غیر‌عمد شکارچیان غیرمجاز، سال‌ها در انتظار طناب‌ دار در سلول تنگ نشستند.
حادثه اگرچه تلخ بود اما موجب شد مجلس برای ورود به وضعیت محیط‌بانان اعلام آمادگی کند. مرثیه‌سرایی برای شهادت سه محیط‌بان کشور ادامه دارد اما وقت آن است که تحولی برای جلوگیری از تکرار این اتفاق رقم بخورد. دراین‌میان دو کمبود بیشتر به چشم می‌آید: یکی تعداد محیط‌بانان و دیگری اسلحه‌هایی که بود و نبودشان همچنان محل مناقشه است.


استفاده از مردم محلی به عنوان محیط‌بان
به ازای هر 40 هزار هکتار یک محیط‌بان وجود دارد. این مسئله عرصه حفاظت از زیست‌بوم را برای دو هزارو 700 محیط‌بان ایرانی دشوار کرده است؛ تعداد محیط‌بانان در کشور باوجود مسئولیت‌های فراوانی که این دوستداران طبیعت دارند، کافی نیست. محیط‌بانان، برای حفاظت از 11 درصد خاک کشور با حقوقی ناچیز، شبانه‌روز در کوه و دشت و مناطق صعب‌العبور از سرزمین‌مان پاسداری می‌کنند. کارشناسان و فعالان محیط زیست با توجه به گستردگی مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست از کمبود محیط‌بان می‌گویند. طبق اطلاعات به‌دست‌آمده فقط دو هزارو 700 محیط‌بان درحال‌حاضر در سازمان محیط زیست مشغول به خدمت هستند؛ عددی که به نظر می‌رسد به هیچ عنوان برای محافظت از عرصه‌های آبی و خاکی کشور با این درجه از تفاوت اقلیم کفایت نمی‌کند و سازمان محیط زیست را در فشار خردکننده‌ای قرار می‌دهد. درواقع با چنین تعداد اندکی نه تنها محیط‌بانان باید فشار مضاعفی را برای پرکردن خلأ موجود تحمل کنند، بلکه سازمان محیط زیست نیز از سوی منتقدان به‌خاطر ضعف در پوشش مناطق تحت حفاظت و برخورد با شکارچیان متخلف مورد حمله قرار می‌گیرد. مدت‌هاست زمان آن رسیده که گارد حفاطت از محیط زیست بازبینی شود و برنامه‌ریزی درستی برای افزایش آن صورت بگیرد. سازمان حفاظت محیط زیست به‌شدت نیازمند استخدام محیط‌بانان تازه برای حفاظت از عرصه‌های طبیعی کشور است که دراین‌میان به‌کارگرفتن مردم محلی به عنوان محیط‌بان می‌تواند علاوه‌بر ایجاد اشتغال در روستاها و شهرهای حاشیه مناطق تحت مدیریت سازمان محیط زیست، حفاظت منابع طبیعی را سفت و سخت‌تر کند. محیط‌بانانی از میان مردمان محلی برای دفاع از منابع طبیعی و حیات وحشی که متعلق به خود آنهاست، چراکه تجربه ثابت کرده است مردم بومی، خود مصمم‌تر از دیگران می‌توانند از خاک و بومشان دفاع کنند و از میزان تخلفات محیط زیست بکاهند.


یک محیط‌بان مقابل 300 اسلحه شکاری
هر محیط‌بان ایرانی در مساحت 2,2 هکتار باید با بیش از 300 تفنگ‌به‌دست مقابله می‌کند. هر بار پس از رویداد حادثه‌ای که به شهادت محیط‌بان یا شکارچی منجر می‌شود، این سؤال پرسیده می‌شود که محیط‌بانان چطور دست به اسلحه شوند، وقتی می‌دانند در صورت دفاع سخت مجازات خواهند شد یا اینکه چرا در دست محیط‌بانان اسلحه می‌گذارند و آنها در برابر شکارچیان ناتوانند؟ در چنین شرایطی محیط‌بانان در این کارزار بازنده‌اند، چراکه پیش‌روی آنها یا قتل شکارچی است یا مرگ خودشان اما دراین‌میان چرا به حذف اسلحه نمی‌اندیشیم؟
محیط‌بانان در منطقه تحت حفاظتشان با تخلفاتی همچون تخریب، آلودگی، شکار و صید غیرمجاز روبه‌رو هستند و حجم زیادی سلاح مجاز و غیرمجاز در اختیار متخلفان است. خلع سلاح محیط‌بانان یکی از راه‌هایی است که کمتر شنیده شده. برخی کارشناسان معتقدند با حذف اسلحه می‌توان از خشم موجود در درگیری‌های شکارچیان و محیط‌بانان کاست و احتمال استفاده از اسلحه را تا حد زیادی پایین آورد، چنانکه اسماعیل کهرم، مشاور رئیس سازمان محیط زیست هم همین نظر را دارد. او پیش‌ازاین تنها راه جلوگیری از تکرار این حوادث را خلع سلاح محیط‌بانان بیان کرده و گفته بود: «تعداد محیط‌بانانی که جان‌شان را از دست می‌دهند رو به افزایش است و تنها راه این است که اسلحه را از محیط‌بانان بگیریم. تجربه ثابت کرده سلاح، تحریک‌کننده هست برای کسی که می‌خواهد فرار کند و همین موجب می‌شود محیط‌بان جانش را از دست بدهد. ما اگر سلاح را از محیط‌بانان بگیریم، کیفیت کاری‌شان اصلا نازل نخواهد شد و جان‌شان حفظ خواهد شد.»


هنرمندان: سلاح‌های شکار جمع شود
پس از کشتن سلسله‌‌وار محیط‌بانان، هنرمندان هم در بیانه‌ای خواستند که «سلاح‌های شکار جمع شود.» آنها با محکوم‌کردن این کشتار محیط‌بانان در شکارگاه سیاتک، تنگه گچ و پارک بمو، در بیانه‌ای نوشتند: «گلوله تفنگ‌های دشمنان محیط زیست ایران هر روز سینه یکی از این حافظان و عاشقان طبیعت را می‌شکافد.
ما هنوز در ترس و بیم ازدست‌رفتن توان راه‌رفتن محیط‌بان خوبمان علی آرامش‌فر بودیم که هنوز از بستر جراحت سخت گلوله‌های شکارچی غیرمجاز برنخاسته است که اخبار شهادت پرویز هرمزی، محمد دهقانی و منوچهر شجاعی، این عزیزان ازجان‌گذشته، ما را به غم و ماتم برد. درخواست اجرای اشد مجازات برای این سنگدلان حق است ولی آیا مجازات این افراد، محیط‌بانان‌مان را به ما بازمی‌گرداند؟
همه می‌دانیم پاسخ چیست. باید به این کشتار پایان داد. باید از حامیان این مرزوبوم دفاع کرد. جامعه هنرمندان حامی محیط زیست و گروه هنر احترام به محیط زیست خواستار استقرار قوانین بازدارنده و حمایت بی‌قید و شرط از تمام محیط‌بانان ایرانی هستند. ما خواستاریم سلاح‌ها جمع‌آوری شوند، امکانات، حقوق مکفی و نفرات بیشتری در اختیار یگان حفاظت محیط زیست قرار گیرد و خواستاریم قوانین، حامی محیط‌بانان شوند.
متأسفانه در این سال‌ها ثابت شد تملک سلاح حتی سلاح‌های مجوزدار، خطری جدی‌ به‌وجود آورده است. در زمانی که حیات وحش ایران دیگر تاب توان یورش شکارچیان را ندارد، در زمانی که سازمان حفاظت محیط زیست در هراس نابودی کامل نسل‌های جانوری و گونه‌های کمیاب کشورمان با عدم صدور مجوز شکار، تلاش می‌کند جای نفسی برای طبیعت ایران باز کند، دراختیارداشتن بیش از یک میلیون سلاح شکاری مجوزدار و سلاح‌های بی‌شمار فاقد مجوز در دست مردم را به چه معنا باید قلمداد کرد؟!
جامعه هنری ضمن اینکه پشتیبانی خود را از تمام محیط‌بان‌ها اعلام می‌دارد نه‌تنها خواستار برخورد سختگیرانه قانونی با متخلفان و قاتلان شهدای محیط‌بانان است، بلکه به قوت از جمع‌آوری و ممنوعیت حمل سلاح حمایت می‌کند و اعلام می‌دارد که باید به این تجارت مرگ پایان داد.»

 

 

۴۲۴۲

کد خبر 550150

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
5 + 0 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 9
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بی نام A1 ۰۵:۱۶ - ۱۳۹۵/۰۴/۰۶
    1 1
    محیط بان باید حق تیر خلاص داشته باشه البته در برابر شکارچی همون جوری که شکارچی حیوونا رو می کشه
  • بی نام RO ۰۵:۲۴ - ۱۳۹۵/۰۴/۰۶
    1 0
    داشتن وحمل سلاح شکاری رو ممنوع کنید ، هم شکار در امان میمونه هم شکار چی وشکاربان وهم قوای انتظامی از رسیدگی به جرائم شکار در آسایش
  • جواد IR ۰۵:۲۷ - ۱۳۹۵/۰۴/۰۶
    1 0
    تا زمانیکه محیط زیست در قبال صدور مجوز شکار پول میگیره این محیط بانان با مرگ روبرو هستند.اگه راست میگن اسلحه ها رو جمع کنن و .اونا که میدونن نود درصد اسلحه های شکار رو کی داره.کی کجا مجوز شکارمیگیره.
  • بی نام A1 ۰۵:۲۹ - ۱۳۹۵/۰۴/۰۶
    1 0
    با این شرایط فقط باید بهشون حق شلیک تیر داد. در مورد شکارچی های قانونی هم خود محیط زیست میتونه تور بذاره یا حداقل شکارچی ها اول خودشون رو برای هر بار شکار به محیط بانان معرفی کنن که اشتباهی پیش نیاد. تا کی محیط بانان باید اینطور مورد حمله قرار بگیرن؟
  • بی نام RO ۰۵:۳۱ - ۱۳۹۵/۰۴/۰۶
    2 0
    برای کنترل زیست محیط ومناطق حفاظت شده نمیشه از تکنولوژی های روز مثل دوربینهای مدار بسته والبته وایرلس وپهباد استفاده کرد؟
  • پوریا IR ۰۵:۳۶ - ۱۳۹۵/۰۴/۰۶
    1 0
    همینکه جرات داشته باشن شلیک کنن و از زندان و اعدام نترسن خودش بسشونه.اونقدر دلیر هستن که از پس خودشون بر بیان.کمک پیشکش
  • بی نام IR ۰۵:۴۹ - ۱۳۹۵/۰۴/۰۶
    1 1
    آيا نمي توان به محيط بانان جليقه ضد گلوله داد تا امنيت بيشتري براي آنان تامين شود؟
  • بی نام IR ۰۶:۱۹ - ۱۳۹۵/۰۴/۰۶
    2 0
    برای شکارچی هایی که با مجوز محیط زیست شکار می کنند باید اسلحه استیجاری در مدت معین در نظر گرفت. اما چطور می شود که اینهمه اسلحه شکاری را جمع کرد؟ گمان نکنم آنهایی که اسلحه مجاز دارند محیط بان را بکشند چون در میزان حداقلی تابع قانون هستند. با سلاح های غیر مجاز چه می کنید؟ بنظر من محیط بان ها باید سلاح داشته باشند ولی استفاده از آن بر اساس قانون و اصولی باشد که تدوین می شود و به محیط بان ها نیز آموزش داده می شود.
  • ملت IR ۰۶:۵۴ - ۱۳۹۵/۰۴/۰۶
    1 1
    مسولین اگر خسته نمیشوند لااقل برای هر محیط بان یک جلیقه ضدگلوله تهیه کنند.