بسیاری از تلاش‌های علمی با شکست مواجه می‌شوند. می‌شود با تقدیر از تلاش دست‌اندرکاران این پروژه‌ها و اعلام نتایج خام آنها در کنار جبران بخشی از ضررهای مالی پروژه روند حرکت‌های علمی مشابه را نیز تسریع کرد.

جنیفر روهن: روش فعلی ارزیابى دانشمندان کاستی‌های متعددی دارد. معیارهای امروزی که توسط بسیاری از امتیاز‌دهندگان مورد استفاده قرار می‌گیرند اغلب نتایجی را مد‌نظر قرار می‌دهند که حاصل شرایط محققان هستند، تلاش فرد برای رسیدن به نتیجه بر خلاف اغلب مشاغل جایگاه چندانی در این ارزیابی ندارد.

گروه موفقی را در نظر بگیرید که چندین‌سال است دارد با استفاده از امکانات آزمایشگاهی خوب روی یک طرح تحقیقاتى فوق‌العاده کار می‌کند. کمی بد‌شانسی کافیست تا به نتیجه نهایی اندکی دیرتر از دیگران برسد یا اطلاعات کاری پروژه به بیرون و گروه‌های رقیب درز کند.

به همین سادگی طرح موفق این گروه محکوم به شکست شده است. در چنین شرایط تأسف‌باری دیگر نمی‌شود حتی رد بسیار‌کم‌رنگی از تلاش گروه یا نتایج به دست آمده را پیدا کرد. بدون این داده‌ها تمام سرمایه و تلاش چندین‌ساله یک گروه تحقیقاتی به باد رفته است.

در همین شرایط می‌شود از رهبر گروه خواست داده‌هایی را که منجر به نتیجه نشده‌اند گردآوری کند، آنها را به صورت یک بانک اطلاعات تجربی مفید در اختیار سایر گروه‌های همکار قرار داده و به این شکل سرعت حرکت سایر پروژه‌ها را افزایش دهد.

تلاش باارزش گروه‌های ناموفق هم باید دیده شود و مورد تقدیر قرار بگیرد. تأمین اعتبار برای فعالیت‌های غیرتحقیقاتی مانند فعالیت در کمیته‌های گوناگون، تعامل با افراد غیرمتخصص، نوشتن کتب بازنگری، بررسی پیچیده‌ترین مسائل علمی در سمینار‌ها و امثال آن کار ساده‌ای نیست. اما همیشه راه‌هایی برای تقدیر از افراد به اندازه تلاش آنها وجود دارد.

یکی از راه‌هایی که به نظر موفق می‌رسد انتشار نشریاتی است که می‌توانند به محققان امکان ارائه اطلاعات منفی هر پروژه را بدهند یا به آنها کمک کنند عدم‌موفقیت‌های هر تحقیق را به علاوه داده‌های خام آن در اختیار همگان قرار دهند. بعضی از محققان می‌توانند تکنیک‌های تازه به کار گرفته شده، تجارب به دست آمده و حتی داده‌های به بیرون درز کرده را به این نوشته‌ها اضافه کنند.

نشریاتی مانند PLoS ONE یا The Journal of Negative Results in BioMedicineاز نمونه‌های نادر تلاش محققان برای تهیه چنین بانک‌های اطلاعاتی هستند. واقع‌بین باشیم، همه ما آنقدر خوش‌شانس نیستیم که مقالات متعددی در نشریه نیچر داشته باشیم اما می‌توانیم با تلاش و پافشاری روی انجام پروژه‌های نیمه‌تمام و چاپ چنین نشریاتی در طول زمان به آنها اعتبار علمی کافی ببخشیم.

جنیفر روهن: عضو کالج لندن و یکی از اعضای مؤسسه ولکام تراست

نشریه نیچر، ترجمه: محبوبه عمیدی

 

کد خبر 73259

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
6 + 3 =