مقامات سازمان ملل بشدت تحت فشار قرار گرفته اند که چرا پیش از وقوع این حادثه شنیع جلوی آنرا نگرفته اند؟ سی ان ان با استناد به ایمیلها و بولتن های داخلی سازمان ملل این موضوع را مطرح نموده است. اینکه چرا مقامات این دستگاه عریض و طویل بعنوان مسوول مستقیم حفاظت از جان مردم کنگو اهمال کاری نموده است، هنوز پاسخی بدان داده نشده است.
حادثه تجاوز به 242 زن و کودک به گفته گروه پزشکان بدون مرز از سی ام جولای (هشت مرداد) تا چهارم اوت (13 مرداد) توسط شورشیان رواندایی صورت گرفته است. 242 قربانی گزارش شده شامل پسر بچه یک ماهه تا زن 110 ساله هستند. این واقعه وحشتناک در 20 کیلومتری پایگاه سازمان ملل رخ داده و قبل از وقوع سربازان صلح بان سازمان ملل بدلایل نامعلومی پست های خود را ترک کرده اند. مردم بومی شش مرد شورشی را عامل هتاکی دانسته اند.
چارلز ماسودی کیسا عضو انجمن شهری والیکال در کنگو می گوید روز 25 جولای (3 مرداد) به صلحبانان هشدار داده که خروج آنها از پست های دیده بانی خود باعث حمله شورشیان به روستاهای اطراف خواهد شد اما هیچ جوابی در این باره دریافت نکرد و با بی میلی مسوولان سازمان ملل روبرو شد. تعداد 80 صلح بان سازمان ملل مسوول حفاطت تا شعاع 300 کیلومتری آن منطقه هستند.
این انجمن روز 29 جولای (7 مرداد) به ارتش کنگو و نیز ناظران ملل متحد در منطقه اعلام نمودند که شورشیان به سمت منطقه لوونگی در حال حرکتند اما مجددا جوابی دریافت نکردند. لین لوسی مدیر برنامه های بیمارستان هیل افریقا که از نزدیک قربانیان را مداوا کرده می گوید آنها به ارتش کنگو (FARDC) نیز تلفنی موضوع را گزارش کرده و از آنان درخواست کمک کردند اما با بی مهری مواجه شدند.
راجر میسه مامور مخصوص سازمان ملل در این باره اطلاعات تکمیلی بیشتری در اختیار مقامات قرار داده است. این مقام آگاه عناصر گروهک نظامی موسوم به مای مای را در شرق کنگو عاملین این فاجعه اعلام کرده است. همچنین تایید شده قبل از تجاوز، قربانیان بشدت مورد آزار و اذیت فیزیکی نیز شده اند. به گفته وی متجاوزین ظرف چهار روز به روستاهای مذکور رفته و شوهران قربانیان را بازداشت نموده و جلوی چشم شوهران و فرزندان عمل زشت خود را مرتکب شده اند.
سیفو متاثی مسوول سازمان حقوق بشر افریقای جنوبی درباره این فاجعه می گوید: حفاظت از غیر نظامیان و برنامه صلح در کنگو موسوم به MONUSCO با بودجه سالانه یک میلیارد و سیصد و پنجاه میلیون دلار بر عهده سازمان ملل گذاشته شده است که عدم پاسبانی صحیح از مردم، بزرگترین ناکامی سازمان ملل به شمار می آید. به گفته وی سازمان ملل فاقد ظرفیت لازم برای جمع آوری اطلاعات کافی و صحیح و عمل فعالانه علیه گروه های شورشی است و علی رغم هزینه زیادی که می شود عملا جان مردم است که به بازی گرفته شده و از دست می رود. این مقام حقوق بشری همچنین می گوید اگر سازمان ملل متحد و ارتش کنگو قادر به حفاظت از غیرنظامیان نیستند پس باید راه دیگری یافت.
فاجعه آمیز تر اینکه نیروهای سازمان ملل دو هفته پس از ماجرا هنوز اطلاعی در این باره نداشته و از طریق خبرگزاری اسوشیتدپرس متوجه حادثه می شوند که این خود عمق بی مسوولیتی و اهمال کاری سازمان ملل را در کنگو نشان می دهد. فرهان الحق از سخنگویان سازمان ملل درباره ایمیلهای دریافت شده می گوید آنها ایمیلهایی را از افرادی که در آن حومه کار می کردند دریافت کردند وبرای صحت و سقم ایمیلها سعی کردند وقت بیشتری را روی این موضوع صرف کنند.
به گفته گروه های حقوق بشر سازمان ملل حتی پس از دریافت ایمیل نیز کاری انجام نداد. چرا که نیروهای این سازمان در منطقه بوده و آنها نیز از موضوع اظهار بی اطلاعی کرده اند. بنابراین استعلامی از نیروهای صلح بان نشده است و این یعنی بی خبری کامل از فاجعه ای که در حال رخ دادن است.
ادوین وندر بورت مدیر عفو بین الملل افریقا نیز می گوید ما خواستار بررسی فوری ناکامی سازمان ملل و ارتش کنگو در حفاظت از غیر نظامیانو تجاوز دسته جمعی به زنان و کودکان کنگویی جلوی چشم مردانشان هستیم مخصوصا اینکه سازمان ملل در مراحل اولیه گزارشاتی از طریق ایمیل دریافت کرده اما بدان بی توجهی نموده است.
گروه های حقوق بشری معتقدند سازمان ملل پس از 11 سال و صرف بودجه های گزاف نتوانسته صلح و امنیت را به این منطقه بازگرداند.
بان کی مون با شنیدن این خبر، دستیار خود در امور صلح بین الملل را عازم کیبوآ (مقر نیروهای سازمان ملل) کرد. آتول خاره پس از انجام تحقیقات و بررسی های لازم در ارائه گزارش خود به این موضوع رسما اشاره نمود که روستاییان قبل از اینکه مورد تجاوز جنسی قرار بگیرند درخواست کمک کرده بودند.
شرق کنگو دارای ذخایر غنی معدنی بوده و ارتش نتوانسته جلوی شورشیان را بگیرد. در جنگی که از سال 1998 تا 2003 در این منطقه طول کشید تقریباً 4 میلیون و پانصد هزار نفر جان باختند.
نظر شما