جعفر قادری

موضوع ترافیک تهران و مشکلاتی که برای تهرانیان به وجود آورده است سالهاست به مشکلی تقریبا حل نشدنی تبدیل شده است. در این زمینه من تصور می کنم که  تغییر ساعت ادارات پیشنهاد خوبی است.  چون وقتی ساعت کار ادارات و مدارس با هم متفاوت باشد تا حدی می توان از ترافیک در یک زمان خاص جلوگیری کرد و ان را مثلا بین 3 ساعت تقسیم کرد. البته باید توجه داشت که اصلاح ساعت ها به این معنا نیست که مشکل ترافیک تهران حل می شود، بلکه شدت بحران کاهش می یابد.

همانطور که می دانید ‌در2 ساعت ابتدایی صبح بیش از 500 تن انواع آلاینده ها بر پیکره شهر تزریق می شود که هر چه به سرما نزدیک تر شویم انتقال این آلاینده ها به خارج شهر کندتر صورت می گیرد که با اجرای طرح تغییر ساعت آغاز به کار مدارس و ادارات حدود 12 درصد از ترافیک صبحگاهی کاهش یافته است.

در شهر تهران سه گروه سفرهای دانش آموزی و دانشجویی، کارمندی و کارگری و اصناف و کسبه صورت می گیرد که می توان با ایجاد یک فاصله معنادار بین این سه موج از سفرها تا حد زیادی از تراکم ترافیک کاست یعنی در گذشته سفرهای صبحگاهی بین ساعت 7 تا 9 صبح انجام می شد و مجموعا میزان سفرها در بخش های مختلف 2 ساعت بود؛ اما با تغییر ساعت کاری سفرها از ساعت 30 / 6 آغاز و تا 10 صبح ادامه دارد به این ترتیب مجموعه سفرها به 5 / 3 ساعت می رسد.

در گذشته والدین شاغل و آموزش و پرورش مخالف اجرای این طرح بودند در حالیکه طبق بررسی های صورت گرفته تنها بین 12 تا 13 هزار نفر از مردم شهر تهران با اجرای این طرح به مشکل برمی خورند که در مقابل جمعیت هشت میلیونی تهران جمعیت قلیلی محسوب می شوند و نباید اجرای این طرح را که در کاهش 12 درصدی ترافیک موثر است به دلیل مشکلات تعداد کمی از والدین کنسل کرد و مصلحت جمعیت هشت میلیون نفری را در نظر نگرفت.

بررسی ها نشان می دهد که تاثیر جابجایی ساعت کاری بانکها در شهر تهران و بازگشایی بانکها پس از آغاز ساعت کاری ادارات می تواند 20 درصد در کاهش ترافیک روزانه به ویژه ترافیک صبحگاهی تاثیرگذار باشد.

همچنین تغییر ساعات ادارات و مدارس باعث ایجاد ظرفیت‌سازی‌ در معابر و توزیع زمان ترافیک می‌شود. هم‌اکنون معابر تهران دارای محدودیت ترافیکی بوده و تغییر ساعات ادارات و مدارس باعث کاهش حجم ترافیک و ظرفیت‌سازی‌ در معابر می‌شود.

البته در زمان ارائه این طرح مطرح کردیم که باید حمل و نقل عمومی در شهر به حداکثر خود برسد و استفاده از وسایل شخصی به حداقل خود؛ برای رسیدن به این هدف نیز بهترین راه، تقویت فرهنگ پیاده روی و یا استفاده از دوچرخه و وسایل حمل و نقل عمومی است. همانطور که در برنامه چهارم توسعه نیز آمده است، قرار بوده است که 75 درصد از رفت و آمد شهری توسط حمل و نقل عمومی صورت بگیرد که 30 درصدش توسط مترو باشد اما در حال حاضر مشاهده می کنیم که 8 درصد از حمل و نقل عمومی متعلق به مترو است و از سوی دیگر 30 درصد از رفت و آمد شهری متعلق به وسایل شخصی است.

همچنین براساس قانون باید سالانه 10 هزار میلیارد تومان صرف توسعه حمل ونقل می‌شد که 6 هزار میلیارد تومان به توسعه حمل و نقل برون شهری و 4 هزار میلیارد تومان هم به حمل ونقل درون شهری تعلق داشت اما متاسفانه به دلیل عدم اختصاص اعتبار کافی از سوی دولت این قانون عملا اجرایی نشد.

البته نبود فرهنگ ترافیک ونقش شهروندان را نمی توان در افزایش ترافیک تهران نادیده گرفت بنابراین برای حل معضل ترافیک تهران باید بر فرهنگسازی و آموزش شهروندان سرمایه گذاری فراوان کرد، زیرا در حل سایر مشکلات جامعه تجربه ثابت کرده است که می توان با آموزش صحیح گروه هدف از تبعات مشکل کاست . متاسفانه در مورد معضل ترافیک تهران به علت زمان بر بودن و هزینه آن به مسئله آموزش و فرهنگ سازی کمتر توجه شده است.به منظور نهادینه کردن فرهنگ ترافیک باید همه دستگاه ها همکاری کنند و همه رده های سنی را تحت آموزش قرار دهند.

پایبندی به مجموعه قوانین راهنمایی و رانندگی ، تفکر جمعی و احترام به حقوق دیگران ، احساس تعلق به شهر ، نظم در رانندگی و فرهنگ استفاده درست از امکانات از جمله مواردی است که می توان آموزش آن را از دوران مدرسه آغاز کرد. هر چند می توان گفت که همه افراد جامعه بدون درنظرگرفتن سن و جنس و میزان تحصیلات نیاز به آموزش در زمینه ترافیک دارند.

در کشورهای دیگر هم  این تجربه انجام شده است برای مثال در برلن توانسته اند ساعت کار ادارات را شناور کنند. در این شهر کارکنان برخی ادارات می توانند هر ساعتی که مایل بودند بر سر کار خود حاضر شوند اما باید مقدار معینی کار انجام دهند و وظایف محول شده را به درستی انجام دهند. این موضوع توانسته ساعات اوج ترافیک در شهر را تا حد زیادی کاهش دهد.

عضو فراکسیون شهری مجلس

44/134

کد خبر 115986

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
6 + 8 =