دکتر خوش چهره نوشته است : از دهه ۱۹۸۰ به بعد دیدگاه نوینی در دنیا ایجاد شد که تا حد زیادی متاثر از گفتمان انقلاب اسلامی ایران بود، در این مباحث جدید، سرمایه اجتماعی را موتور محرکه جوامع قلمداد میکنند و معتقدند این سرمایه، خودش را به صورت مشارکت و اعتماد و متعاقباً هنجارمندی، قانون پذیری، انضباط و سایر مصادیقی که در ادبیات جامعه شناسی وجود دارد، نشان می دهد. نظام جمهوری اسلامی می تواند نمونه مناسبی از تولید این سرمایه اجتماعی باشد. در واقع می توان گفت که حضرت امام کمبود سرمایه مادی، سرمایه انسانی متخصص و سرمایه تکنولوژی را با سرمایه ای به نام مردم جبران کردند.
وی با مثالی به توضیح این مطلب پرداخته است : مثلا وقتی که حضرت امام با توجه به باور و اعتمادی که در مردم نسبت به نظام و شخص خودش ایجاد کرده بود و متقابلاً اعتماد و باوری که ایشان به مردم داشتند، فرمودند که ما حکومت نظامی نداریم، خیلی از دوستان حضرت امام در مقابل این بیان ایشان کم آوردند. حتی مرحوم آیت الله طالقانی در خاطراتشان اشاره کردند که در این رابطه نگران شده و با امام تماس گرفته اند.
خوش چهره در ادامه نوشته است : هیچ کس فکر نمی کرد که امام بتواند مبدع چنین سرمایه ای آنهم در مدت زمان کوتاه باشد. امام در کشور مبدع سرمایه ای شدند که در حال حاضر نقطه قوه نظام است و در عین حال اگر به آن کم توجهی شود، نقطه ضعف نظام هم می تواند باشد. علاوه بر این مسئله، با توجه به اینکه کشور ما از تعدد نژاد، قومیت، زبان و ... برخوردار است، پتانسیل تجزیه طلبی بالایی دارد اما امام با همین سرمایه مردمی و به کارگیری تدبیر و عقلانیت زمینه شکلگیری این مسائل را کاملا از بین بردند و با انسجام و اتحاد مردمی این سرمایه را تقویت بخشیدند.
وی افزوده است : بعد از شهادت شهید بهشتی و به خصوص با قدرت گرفتن حزب توده، فتنه هایی به وجود آمد که توسط همین سرمایه، یعنی مردم پشت سر گذاشته شد. این سرمایه اجتماعی به این صورت ریشه این فتنه را در آن زمان خشکاند که مثلا مادر، فرزند منافق خود را معرفی کرد، همسر، همسر خودش را و برادر، برادر خودش را معرفی نمود، یعنی باور و اعتمادی که امام ایجاد کرده بودند، به گونه ای بود که حتی از همه علقه ها و علاقه های مادر و فرزندی هم فراتر بود. در نتیجه این اقدام مردم، ریشه منافقین به صورتی متزلزل شد که آنها مجبور به فرار شدند.
متن کامل مطلب وی را اینجا بخوانید.
نظر شما