۸ نفر
۲۵ آبان ۱۳۹۸ - ۰۹:۱۶
خاطره‌ای از مرمت سردر دانشگاه تهران

اوان زمستان سال93 برای هماهنگی برای مرمت سردر شناخته شده دانشگاه تهران، برای طرح موضوع با مقامات مسئول آن دانشگاه به دانشگاه تهران رفتم.

جلسه در اتاق معاون مالی اداری دانشگاه برگزار می شد. گوش تا گوش اتاق جلسه دکتر نشسته بود و من تنها بودم. پس از طرح موضوع و تقاضای همکاری از سوی من(مدیر راهبردی پیرایش و آرام سازی پهنه ی انقلاب) سه تن از  دکترهای حاضر در نشست با لحنی خشن و عصبی اجرای طرح زیرگذر چهار راه ولی عصر را که به تازگی از سوی شهرداری انجام شده بود را به باد انتقاد گرفتند و پیشنهادم برای مرمت سردر دانشگاه را با آن اقدام گره زدند و به طعن گفتند شهرداری را چه به سردر هویتی- تاریخی دانشگاه تهران!

برای پیشبرد کارم در جلب موافقت آنان ناگزیر در برابر طعن و لحن برخورنده شان کوشیدم خویشتنداری کنم و البته تایید نظرشان در مورد مخبط بودن طرح و اجرای زیرگذر چهارراه ولی عصر که موجب حذف شهروندان از خیابان و الویت بخشی به خودرو شده بود، از آنان پرسیدم آیا این اعتراض و نقد صواب شان را جایی عمومی(نشر در رسانه ها، نشست و هم اندیشی،...) مطرح کرده اند؟

دکترهای معماری، شهرسازی و پژوهش هنر همه خیره سکوت کردند و در پاسخ به تکرار پرسشم گفتند مگر تاثیری هم دارد؟ پاسخ دادم وقتی مطالبه ای از سوی شهروندان مکرر در مجامع عمومی و رسانه ها تکرار شود به گفتمان تبدیل می شود و ارباب قدرت ناگزیر به تمکین‌ یا مورد توجه قراردادن مطالبه می شوند. البته اضافه کردم که من به سهم خود با اینکه حقوق بگیر سازمان زیباسازی شهرداری تهران هستم علاوه بر گزارش نقادانه به سازمان متبوعم، در روزنامه شرق و وب سایت خبرآنلاین در نقد اجرای این طرح یادداشتی نوشته ام. این یادداشت ها را اینجا و اینجا بخوانید.
سپس افزودم چه خوبست شما نخبگان  که در تصمیمات جامعه به درستی موثرید(بجای درد و دل و نق زدن دور همی) یادداشت نقد بنویسید، مصاحبه کنید و همایش برگزار کنید و قطعا این صداها تاثیرش را خواهد گذاشت.

بی شک طرح مکرر مطالبه و نقد و یادداشت در باره مسایل، معضلات و تصمیمات اداره جامعه، به بهبود نحوه ی اداره جامعه کمک می کند. ضروریست نخبگان جامعه به جای نق زدن به طرح عمومی مسایل پیش از بروز و آسیب در رسانه ها و مجامع عمومی همت گمارند.

کد خبر 1321575

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
5 + 6 =