۱۰ نفر
۴ بهمن ۱۳۹۹ - ۱۳:۲۷
 نامه قاتل روح‌الله‌ داداشی و یک درس بزرگ

قاتل روح‌الله برایمان متنی نوشت که می‌تواند درسی برای خیلی از جوان‌ها باشد.

امروز سالروز تولد مرحوم روح الله داداشی است. قهرمان پولادین ایران که خیلی زود دار فانی را وداع گفت. او در سن 30 سالگی، وقتی هنوز طعم پولاد سرد را بیش از شیرینی زندگی چشیده بود، چشمانش را بست و به خواب ابدی فرو رفت. چند روز بعد از مرگ روح‌الله‌ و دستگیری قاتل او، مردم سوالات بیشماری داشتند. همه دوست داشتند بدانند او کیست؟ آیا این درست است که یک نوجوان توانسته قوی‌ترین مرد ایران را به کام مرگ بکشاند؟ آنها در شرایطی این سوال را می پرسیدند که باور نمی‌کردند حتی تیزترین چاقوی روی زمین بتواند اینگونه کوه عضله ایران را زمین‌گیر کند.

تمام این سوالات در ذهن من هم وجود داشت. در گیر و دار روزهای پرابهام و سوالات بیشمار، این فرصت دست داد تا همراه با اسماعیل حیدرپور بتوانیم وارد زندان رجایی شهر شویم. قرار بود اولین گفت‌وگوی اختصاصی با علیرضا ملاسلطانی را انجام دهیم؛ جوان 17 ساله‌ای که حالا کل ایران علیه‌اش بودند. ابتدا با پسری گفت‌وگو کردیم که شریک جرم بود. نامش را یادم نیست اما مدام اینطرف و آنطرف را نگاه می‌کرد. حرف‌هایی می‌زد که متناقض با داستان اصلی ماجرا بود که در رسانه‌ها کم و بیش منتشر شد. به خوبی صحبت‌های او را به یاد ندارم چراکه تمام تمرکزم روی گفت‌وگوی اصلی بود؛ یعنی گفت و گو با علیرضا. بعد از مصاحبه اول، به اتاقی هدایت شدیم که یکی از ماموران به همراه علیرضا آنجا حضور داشتند. قد و قامت نسبتا بلندی داشت. کمی بی‌تاب بود. بعد از سلام وعلیک سر وقت مصاحبه رفتیم و او کل قصه را واو به واو تعریف کرد. از این گفت که ماجرا برنامه ریزی شده نبوده. از این گفت که به خاطر یک کل کل ساده و به دلیل جوانی کردن به قوی‌ترین مرد ایران چاقو زده. علیرضا مستاصل از این گفت که پشیمان است. تاکید داشت روح الله داداشی را نمی شناخت. سعی نمی‌کرد خودش را تبرئه کند. هر چند گاه و بیگاه اظهاراتی می‌کرد که در تناقض با اصل ماجرا و یا در تناقض با حرف‌های شریک جرمش بود. رفتاری که باعث می شد مامور حاضر در اتاق بین حرف‌هایش بپرد و آنها را تصحیح کند. از او درخواست کردیم روی کاغذ پیامی برای جوانان هم سن و سال‌ خود بنویسد. او برایمان نوشت:

«می تونم بگم از کاری که کردم خیلی خیلی پشیمونم. من نمی خواستم این اتفاق بیفته چون نمی خواستم چاقو به دست بگیرم. من موقعی که از ماشین خارج شدم چاقو در دستم بود. با چاقو اون مرحوم رو زدم. شاید اگه چاقو در ماشین یا دستم نبود آن قتل صورت نمی گرفت. از همه جوانان هم سن و سالم می خواهم به خاطر خدا و پدر و مادرشان چاقو دستشان نگیرند. از همه مردم و ورزشکاران و دوستان مرحون روح الله داداش عذرخواهی می کنم. امیدوارم که خداوند بزرگ منو مورد افو(عفو) قرار بده. علیرضا ملا سلطانی از کرده خود پشیمانم باز هم می گویم کاش چاقو با خودم حمل نمی کردم.»

این دقیقا عین متنی است که علیرضا برایمان نوشت. نامه‌اش پیش اسماعیل ماند و تصویری از آن پیش من. جوانی که حالا، 9 سال بعد از حکم قصاصش، می‌تواند با این نوشته ها و با سرنوشتی که داشت، برای هم سن و سال‌هایش یک «عبرت» باشد. ورزش ایران به خاطر او، بهای سنگینی داد ولی قصاص علیرضا هنوز هم می‌تواند درس عبرتی باشد برای جوان‌هایی که از مسیر درست زندگی خود خارج شده‌اند. علیرضا به تنهایی مقصر نبود. در اواسط مصاحبه گیج می‌زد. به خوبی پیدا بود هنوز نمی‌دانسته چه خطای بزرگی از او سر زده. علیرضا نوجوانی بود اگر در شرایط محیطی دیگری بزرگ می‌شد، امروز زنده بود. 

بعد از مصاحبه، وقتی زندان رجایی را ترک کردیم، ساعتی در کرج ماندم. زندگی آزادانه. دیدار با دوستان. یک ناهار مشترک و لحظاتی که به گمانم علیرضا دوست داشت حتی ثانیه‌هایی از آن را تجربه کند.

252 252

کد خبر 1479061

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 5 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 19
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • IR ۱۴:۰۰ - ۱۳۹۹/۱۱/۰۴
    25 69
    و خانواده داداشی می‌تونستن ببخشن. دم از پهلوانی می‌زدن. اما در نهایت نبخشیدن و یه بچه اعدام شد. فوق‌العاده برای این خانواده شرم‌آوره.
    • IR ۲۰:۳۰ - ۱۳۹۹/۱۱/۰۴
      39 10
      داغ ندیده ای ، پس لطفا قضاوت الکی نکن!!
    • محسن IR ۰۱:۴۰ - ۱۳۹۹/۱۱/۰۵
      1 1
      شکر برای دیابت بده کمتر مصرف کنید
  • IR ۱۵:۴۴ - ۱۳۹۹/۱۱/۰۴
    32 47
    او نباید اعدام میشد این خطای واضح حاکمیت و لاریجانی آملی بود که بعدا" باید پاسخگوی آن باشد. کوه عضله شما هم از ماشین برای درگیری بیرون آمد، موضوعی که هرگز به آن پرداخته نشد و در جو ساخته شده گم شد و عدالت به کج راهه رفت.
    • CA ۲۲:۳۵ - ۱۳۹۹/۱۱/۰۴
      3 1
      حکم قتل عمد اعدامه مگر اینکه ‌اولیای دم رضایت دهند. حاکمیت را زیر سوال نبرید اگر فرزند یا برادر خودتان هم کشته شد همین حرف رو میزنید
    • مهدی IR ۲۳:۲۱ - ۱۳۹۹/۱۱/۰۴
      1 1
      بیشین بینیم با چرا چرت میگی . یعنی چه نباید اعدام میشد .هنوز نرسیدی به بهمن که بگی وای بر من.
  • نکته سنج GB ۱۶:۴۲ - ۱۳۹۹/۱۱/۰۴
    11 10
    هر چند این متن به مزاق خیلی ها خوش نمیاد و چاپ کردنش هنر می خواد که شما و نویسنده مطلب فوق ندارید چون در نکوهش امثال شما و رسانه های هست که فقط دنیا رو از دیده ناقص خودتان نگاه می کنید به نظر شما هنجار و نا هنجاری یعنی چی روح پهلوانی و روح نامردی در این قصه علیرضا و خانواده داداشی کجاست آیا در این کشور با این همه دانشگاه و هزاران طالب علم روانشناسی کدام کس در این نابهنجاری قد علم کرد که کنکاش و کاوش کند که به راستی کدام طرف حقدار اصل قصه است گناه کدام رفتار اجتماعی حاصل بروز همچین کرداری از طرفین است آیا کسی که به قول نویسنده کوه عضله هست می تواند به واسطه هیکل و سرشناس بودن فخر زور و به نام بودن خودش رو بفروشد آیا مسئولین این کشور هزینه ای بابت شور و نشاط و خالی کردن همه گونه امیال انسانی برای آدم هایی همانند هردو طرف انجام داده اند و خلاصه در این داستان آیا کسی یا گروهی پیدا شد که به خانواده داداشی بگه بخشش علیرضا شاید با نکوهش و غیظ کردن بعضی از ادم هایی مواجه بشن که عاشق دیدن تئاتر اعدام و جان دادن یک فرد هستن الان حتی به زور آن چند نفری که با مرحوم داداشی رفاقت داشتن نامی از آن
    • فربد IR ۱۹:۴۳ - ۱۳۹۹/۱۱/۰۴
      0 0
      انگلیسی
  • IR ۱۶:۴۳ - ۱۳۹۹/۱۱/۰۴
    22 3
    اقایون محترم،چرا از فعل اخیرا رواج یافته و نادرست “ گیج زدن “ در گزارش خود استفاده کرده اید. درست این است که برای توصیف حال قاتل مثلا می گفتید؛ “ او سردرگم “ بود. همین موارد کوچک نشانه توانمندی نویسنده محترم است که البته به حق گزارش جالب و اموزنده ای تهیه کرده و به همین خاطر باید به ایشان افرین گفت و البته بسیار هم ممنون.
  • سید محمد حسین نجفی IR ۱۹:۵۱ - ۱۳۹۹/۱۱/۰۴
    1 0
    قصاص حق شرعی و قانونی خانوداه مقتوله.هرچند بخشیدن بهتره . به هر حال استفاده از حق قانونی و شرعی خلاف مرام پهلوانی نیست.بخشیدن و گذشتن از حق یک فضیلته ولی نبخشیدن و گرفتن حق رذیله نیست!
  • IR ۲۰:۰۰ - ۱۳۹۹/۱۱/۰۴
    17 7
    کاش به هر جوان نادونی یه فرصت دوباره زیستن داده بشه، نه همیشه ولی بعضی وقتها بخشش شیرین تر از انتقامه
  • IR ۲۰:۴۴ - ۱۳۹۹/۱۱/۰۴
    30 8
    تمام کسانی که دم از بخشش و ..... میزنند خودشون بزارن بجای خانواده مرحوم داداشی
    • نکته سنج US ۰۲:۱۶ - ۱۳۹۹/۱۱/۰۵
      0 2
      خوب شما چرا از این زاویه نگاه نمی کنی که خود رو جای علیرضا بزاری آیا فکر کرده ای که اگررضایت میدادن الان به جز اون رفقای مرحوم داداشی و خانواده اش کسی نامی از اون نمی بره وبا رضایت دادن چند کار مهم انجام میدادن اول باعث شادی روح ان مرحوم و غفران و بخشش گناهان ایشان می شد دوم نام نیکی و سربلند در تاریخ ورزشکاری پرورش اندام و ورزشی به یادگار می ماند و سوم با این بخشش بدعت و دلیلی میشد برای بخشایش های دیگری که شاید طرف زیر تیغ لیاقت مرحمت و رهایش او از صد بار حج رفتن واجب تر باشد و کسانی که به شفاعت رضایت گرفتن میروند و به طرف خواه هان قصاص خواهند گفت که شما هم بیا مانند خانواده مرحوم داداشی رضایت بده که پهلوانشان رو زیر خاک کردن در عین جوانی ولی به خاطر روح جوانمردی از حق خودشان گذشتن وشاید وشاید باعث گذشت از خون خواهی و قصاص میشد حیف و صد حیف که آدم های عاشق تئاتر اعدام و کوته بین نزاشتن که این نام به نیکویی یادگار بماند
  • بهنام IR ۲۲:۳۲ - ۱۳۹۹/۱۱/۰۴
    0 0
    حقه بازی
  • IR ۰۷:۱۹ - ۱۳۹۹/۱۱/۰۵
    1 0
    اقای دادشی ورزشکار بااخلاقی در این قصیه نبوده.باحمله به سمت یک حوان بی تجربه کم مقصر نبوده.استاد درست کردن بت هستیم زدیم رو دست هندی ها.
  • کمال IR ۰۸:۰۲ - ۱۳۹۹/۱۱/۰۵
    1 0
    ما چون تکبعدی مسایل رو نگاه میکنیم، قضاوتهای ناقص داریم، در قرآن آمده "و لکم فی القصاص حیاة" برای شما در قصاص زندگانی هست یعنی علاوه بر اینکه بخشش و گذشت به عنوان یک اصل ثابت مورد توجه قرآن هست، این رو هم باید مد نظر قرار بدیم که قصاص کردن، زمینه حیات رو در جامعه فراهم میکنه. نفس قصاص قدرت بازدارندگی داره، حالا اگه بخشش محور قرار بگیره و قصاص به حاشیه بره، طبیعتا اون بازدارنگیش هم کمرنگ میشه. من نمیگم اصل بر قصاص هست یا بخشش! ولی میخوام بگم تکبعدی مسایل رو نگاه نکنیم. واقعا اگه انسانها با جسارت دیگران رو بکشند و بعد توقع داشته باشن که خانواده مقتول اونها رو ببخشه، به نظرتون چه تبعاتی خواهد داشت؟ این رو باید دقیق بهش توجه کنید بعد نسبت به تصمیم خانواده روح الله داداشی قضاوت کنیم...
  • عبدالله IR ۰۸:۳۳ - ۱۳۹۹/۱۱/۰۵
    3 0
    (می تونم بگم از کاری که کردم خیلی خیلی پشیمونم. من نمی خواستم این اتفاق بیفته) این جمله آخرین کلمات همه انسان های جنایتکار است البته پدر و مادر و دوستان و اقوام و همگی جامعه به نوعی در شکل گیری شخصیت این جنایتکاران گناه کارند واقعا اگر به جای مرحوم داداشی این جوان کسی دیگر را کشته بود عکس العمل جامعه و دادگاه و پلیس همین بود همین دوگانگی در قطعیت مجازات موجب ریسک پذیری اراذل و اوباش است سری به دادگاه ها بزنید از هزاران مورد جنایت شاید یک درصد هم به مجازات جدی دچار نمیشوند آنقدر خانواده مقتول بین دادگاه و پاسگاه می‌دود و فحش و تهدید از جانب خانواده جانی و همپالکی هایشان می‌شنود که از ترس جان بقیه خانواده قید خون عزیزشان را می‌زنند انشالله هر کس در هر لباسی احقاق حق مظلومی را مانع تراشی می‌کند خودش گرفتار مثل آن بشود
  • حسن IR ۰۸:۳۴ - ۱۳۹۹/۱۱/۰۵
    1 5
    آن مرحوم بواسطه زور بازویی که داشت برای درگیری از ماشین خارج شده بود و حتی شنیده ام که قصد داشته آن نوجوان 17 ساله را از پنجره ماشین بیرون بکشد .. به اعتقاد من سن و سال آن مرحوم تقریبا دو برابر آن نوجوان بود ... نباید آن نوجوان اعدام می شد .. نباید اعدام میشد .. کار درستی نبود .
  • IR ۰۸:۳۶ - ۱۳۹۹/۱۱/۰۵
    0 2
    محيط رو قاتل بوجود نياورده مسئولين كه اين محيط رو براش ساختن ، جامعه سازي و فرهنگ سازي در دست مسئولين هست و متاسفانه هيچكدام از مسولين ( غير مسئول) خودشون رو مسئول مسائل اجتماعي ، اقتصادي ، فرهنگي جامعه نميدانند