دختر مدال آور اهل خمین در بستنی فروشی کار می کند

کار در بستنی فروشی علاقه من نیست اما زندگی سختی ها و مشکلات فراوانی دارد و باید برای مخارج خودم و مادرم که بیماری قلبی است ودیابت دارد، کار کنم.

گفتگو : مریم داودآبادی _اهل روستای فرنق خمین است .اهالی روستا می گویند از وقتی لیلا قهرمان شده ،دختران دیگر روستا هم دست و دلشان گرم شده و حالا می خواهند مثل او قهرمان بشوند. لیلا یک الگوی موفق و برازنده برای همشهریان و هم روستاییان خود شده است.
لیلا از استعداد های کشف شده ی طرح استعداد یابی ورزشی دختران روستایی است که حالا قهرمان طناب کشی و کشتی آلیش آسیا است .
دوستانش پشتکارش را تحسین می کنند که علیرغم سختی های زندگی اش ناامید نشده و هیچ وقت شکست را نمی پذیرد.
لیلا سالاروند به تازگی مقام سوم را در مسابقات انتخابی تیم ملی کشتی آلیش بانوان در وزن ۶۵ کیلو گرم کسب کرده است و افتخاری دیگر را نصیب ورزش استان کرده است به همین منظور با وی به گفتگو نشستیم و آنچه در ذیل می خوانید حاصل گفتگوی خبرآنلاین استان مرکزی با لیلا سالاروند قهرمان ملی اهل روستای فرنق خمین است .
*ورزش را از چه سالی شروع کردید و چطور با رشته کشتی آلیش آشنا شدید؟
ورزش را وقتی ۲۳ سالم بود شروع کردم و رشته اصلی من طناب کشی بود و اولین بار وقتی در مسابقات استانی طناب کشی شرکت کردم اول شدم ،دو هفته بعد تماس گرفتند و گفتند برای المپیاد ایرانیان که اولین بار هم بود که برگزار می شد ،خودت را آماده کن و آنجا هم اول شدم و دو ماه بعد باز تماس گرفتند که بیایم برای انتخابی مسابقات آسیایی ماکائو که من هم قبول کردم و تست دادم و فیکس تیم ملی مسابقات طناب کشی شدم و آنجا هم توانستیم توی آسیا مقام سوم رو کسب کنیم .این در حالی بود که کلا ۶ ماه از ورزش حرفه ای من می گذشت و توی مسابقات ماکائو ما با تیم های قدرتمندی مثل چین ،ژاپن ،کره و هنگ کنگ مسابقه می دادیم و تیم ژاپن قهرمان جهان بود توی مسابقات طناب کشی و سوم شدن ما توی این مسابقات واقعاً برایم هیجان انگیز بود.
توی ماکائو من با همسر خانم فراست مبتدی آشنا شدم و ایشان گفتند که اگر راغب هستی بیا اراک و تمرین کشتی رو ببین و خانم مبتدی رو به من معرفی کردند و من هم به اراک آمدم و یک هفته ای با خانم مبتدی که سرمربی تیم ملی کشتی آلیش بانوان هستند ،تمرین آلیش کردم و رفتیم برای مسابقات استانی و آنجا توانستم اول بشوم و دو هفته بعد از مسابقات استانی رفتم برای مسابقات کشوری کشتی آلیش که آنجا هم سوم شدم . البته در کنارش طناب کشی را هم همیشه داشتم و تمرین می کردم و هرسال هم در کشور مقام اول را کسب می کردم.
*خانواده با این ورزش مشکلی نداشتند ؟
خانواده اوایل به خاطر مسافت و سختی راه مخالف بودند اما بعد از اینکه برای مسابقات انتخاب شدم و مقام اول استان را گرفتم ،دیگه مخالفتی نکردند و از من در این راه حمایت کردند.
*با این قدرت بدنی که شما دارید آیا به رشته های ورزشی دیگر هم فکر می کنید ؟
خیر .گاهی پیشنهادهایی هم به من داده می شود اما کشتی آلیش و طناب کشی را بیشتر از هر رشته دیگری دوست دارم و از آن لذت می برم

*برای آینده تان در این دو ورزش چه برنامه ای دارید؟
خیلی علاقه دارم که در روستاها به دلیل اینکه بچه های روستا پتانسیل خیلی بالایی در ورزش دارند ،استعداد یابی انجام بدهم و در حال حاضر هم سالن ورزشی در روستای خودمان فرنق راه اندازی شده، که با بچه ها آنجا تمرین می کنیم.
یکسالی هم که کرونا وارد ایران شده متاسفانه نتوانستیم درست سالن برویم و ورزش کنیم اما سال آینده تصمیم دارم کشتی آلیش رو در روستا راه بندازم و یک تیم تشکیل بدهیم و به امید خدا مقام بیاریم
*تا به حال چه جوایز و مدال هایی کسب کرده اید؟
جوایز خاصی تا به حال نگرفته ام اما مدال هایم رنگارنگ است .
مدال برنز آسیایی طناب کشی ماکائو سال ۸۷ ، مدال برنز آسیایی کشتی آلیش در سال ۹۴ ،یک مدال نقره و یک مدال برنز بازی های جایزه بزرگ قرقیزستان ،مدال برنز مسابقه این دور گیمز ترکمنستان ، برای مسابقات جاکارتا به عنوان مربی سامبو اعزام شدم و در حال حاضر هم مقام سوم مسابقات انتخابی تیم ملی کشتی آلیش در وزن ۶۵ کیلو گرم رو کسب کردم.

*منظورتان از اینکه جایزه خاصی نگرفته اید ،چیست؟
تنها در مسابقات این دور گیمز ۹ میلیون تومان جایزه به من اهدا کردند که آن هم قرار بود سکه بدهند اما به جای آن ۹ میلیون تومان دادند که آن هم آنقدر قرض و وام گرفته بودم که به جای گوشه ای از آنها رفت.

کار در بستنی فروشی علاقه من نیست اما زندگی سختی های فراوان دارد

*در حال حاضر به جز ورزش به چه کار دیگری مشغول هستید؟
روز های فرد صبح تا شب در بستنی فروشی در محلات کار می کنم و روز های زوج هم به ورزش مشغول هستم که البته به خاطر کرونا یکسالی می شد که سالن ها تعطیل بود و نتوانستم به خوبی تمرین کنم .کار در بستنی فروشی علاقه من نیست اما زندگی سختی ها و مشکلات فراوانی دارد و باید برای مخارج خودم و مادرم که بیماری قلبی و قند دارد ،کار کنم .
متاسفانه پدرم سال ۸۱ فوت شدند واین باعث شد زندگی برای ما سخت تر شود .مادرم برای مخارج ما سختی ها و رنج های زیادی متحمل میشد که خوشبختانه
همه ی خواهر و برادرانم الان سر زندگی هاشان هستند و من و مادرم هنوز توی روستا زندگی می کنیم و تحت پوشش کمیته امداد امام خمینی هستیم.

*با کمک هزینه کمیته امداد میتوانید زندگی کنید؟
قطعا با این شرایط اقتصادی ،آن کمک هزینه هیچی نمی شود مخصوصا این که نه من و نه مادرم هیچ کدام بیمه نیستیم و خرج بیماری مادرم هم هست . ۴۰۰ تومان در ماه خرج من و مادرم هست.

*مسئولین تا به حال قول یا وعده ای بهتان داده اند که به آن عمل نکنند؟
وعده که بسیار داده اند و قول داده بودند توی روستایمان یک قطعه زمین به من بدهند که ندادند و تنها اداره ورزش و جوانان استان هوایم را داشتند که بیچاره ها آنها هم کاری از دستشان بر نمی آید.

*تا به حال داخل بستنی فروشی ،کسی شما را به عنوان قهرمان آسیا شناخته است ؟
گاهی اوقات بله عده ای من را شناخته اند و برایشان تعجب داشت که آنجا فالوده و بستنی دستشان می دهم.

*اگر از کشور های دیگر به شما پیشنهاد بدهند با پرچم آنها وارد مسابقات شوید ،می پذیرید؟
من خیلی به مادرم وابسته ام و نمی توانم بدون او زندگی کنم و می خواهم در همان جایی که به دنیا آمده ام و با پرچم خودم وارد مسابقات شوم.

*آیا از راهی که انتخاب کرده اید راضی هستید ؟
من عاشق ورزشم و از راهی که انتخاب کرده ام کاملا رضایت دارم و خوشحالم که حامیان خوبی مثل خانواده ام داشته ام ،خیلی از دوستانم با اینکه روستایی نبودند اما نتوانستند وارد مسابقات بشوند .به هر حال دوست دارم در محل تولدم و با پرچم کشورم برای ایران افتخار آفرینی کنم.

لیلا قهرمان کشتی آلیش و طناب کشی کشور ،که آرزوی افتخار آفرینی های بیشتر با پرچم مقدس ایران را دارد به دلیل تنگناهای مالی می بایست برای مخارج زندگی ، در یک بستنی فروشی کار کند وهم به فکر ابتدایی ترین موارد معیشتی خود و مادرش باشد و هم به ورزش حرفه ای و جدی ادامه دهد.

لیلا با لبخند می گوید کمک های کمیته امداد نمی تواند کفاف زندگی شان را با وجود بیماری قلبی و دیابتی مادر بدهد .
آجر به آجر خانه ساده شان را در روستا خودش چیده و برای خودشان خانه ساخته ،خانه ای که با وجود تمام مشکلات و بی مهری های مسئولین به این قهرمان کشورمان ، پر از مدال است.
مادرش به او افتخار می کند و دعا می کند تا تمام جوانان این سرزمین عاقبت به خیر شوند .الهی آمین

48

کد خبر 1501652

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 11 =