در این فیلم دیالوگ ها، فضاها و نوع رابطه ها تا حد زیادی واقع گرایانه و طبیعی نشان داده می شود. گرچه پایان بندی فیلم از تندی و گزندگی و تاثیرگذاری فیلم می کاهد چرا که جوان فیلم به دلایل مختلف از خانواده گریزان شده است و در انتها به آغوش خانواده باز می گردد مفهوم این بازگشت این است که تمام اشتباهات بر دوش جوان بوده است.
از آنجایی که عوامل به وجود آمده در گسست ارتباطات هنوز از بین نرفته اند بنابراین باید انتظار داشت که تنش بین جوان و خانواده اش دوباره از سرگرفته شود چرا که شاهد هیچ تغییر نگاهی در اطرافیان شخصیت جوان نیستیم و به نظر می رسد این نوع پایان بندی بیشتر یک پایان بندی تحمیلی برای جذب مخاطب عام است.
مرهم در مجموع از بهترین ساخته های این کارگردان است که نسبت به فیلم های بدون فیلمنامه یا کمدی های سطحی بسیار فراتر قرار می گیرد. امیدواریم شرایط به گونه ای رقم بخورد که داودنژاد تجربه و انرژی اش را صرف ساخت چنین فیلم هایی کند.
فروش نشان می دهد این فیلم نتوانسته مخاطب عام را راضی کند البته سلیقه مردم به دلیل تولیدات ضعیف در سینما و به ویژه تلویزیون پایین نگه داشته شده است اما فیلمساز باید با صرف انرژی زیاد توقع هر دو قشر مخاطب عام و خاص را برآورده کند همانند اتفاقی که در چند فیلم اخیر اصغر فرهادی افتاده است.
با تغییر چند عنصر در روایت و شخصیت پردازی می توان قصه فیلم را به گونه ای تغییر داد که مخاطب بیشتری جذب کند اما در هر حال این انتخاب فیلمساز است که در نهایت فیلمی ساخته که مخاطبان خاص و تماشاگران حرفه ای و اهل نقد و نظر بیشتر از آن استقبال کرده اند.
جریان غلط رایج در سینمای ما باعث شده که مخاطب عام و خاص از یکدیگر جدا فرض شوند در نتیجه اکثر تولیدات را می شود به دو دسته تقسیم کرد. تولیداتی که بدیع و سطحی ساخته می شوند و فیلمنامه و کارگردانی اهمیت زیادی ندارند اما فروش می کنند و آثاری که جدی هستند اما فقط مخاطب خاص را جلب می کنند و کوششی برای جذب مخاطب عام در فیلم وجود ندارد.
نظر شما