روزنامه نگارها - به خصوص مدیران مطبوعاتی - گاه که اشتباه فاحشی در حوزه مسئولیت شان برملا می شود و مثلا بخشی از خبریا مقاله ای که نباید منتشر شود، از دستشان در می رود،در اقدامی ناجوانمردانه توضیح می دهند که "این اشتباه سهوی در واحد حروفچینی یا بخش فنی صورت گرفته" و بعد هم از اینکه با افتخار، تخلف شان را ماستمالی کرده اند سرشان را بالا می گیرند که "دیدی چه سربلند بیرون آمدیم؟"
کار آقای بهمنی در برکناری روسای بانک صادرات و سامان دقیقا از همین جنس است. لابد حضرت رئیس بانک مرکزی با آرامش وجدانی به مراتب بیش از آن روز که وعده داد آنقدر سکه در بازار می ریزد که مردم حتی می توانند از بقالی ها هم بخرند، این شب ها سر بر بالین می گذارد و خرم از اینکه قضیه بزرگترین اختلاس تاریخ ایران، از زمان کورش کبیر تا امروز را رفع و رجوع کرده و سربلند بیرون آمده است به خواب ناز می رود.و لابد گمان می برد افکار عمومی هم همزمان با خواب ایشان به لالا می رود.
اینکه حکمی مشابه روسای بانکهای صادرات و سامان ظرف همین روزها به دست ایشان هم داده شود - با توجه به موارد مکرر مشابهی که در دولت آقای احمدی نژاد شاهدش بوده ایم- و خواب آرام جناب بهمنی آشفته شوداصلا دور از انتظار نیست، اما آیا رئیس محترم بانک مرکزی ترجیح می دهد با استعفای زودهنگام،قضاوت افکارعمومی نسبت به خود را بهبود بخشد و یا منتظر می ماند با برکناری اش ، هم چوب را بخورد هم پیاز را، به خودش مربوط است.
نظر شما