همین اول، از همه بخاطر این تیتر بسیار بد، دروغ و مخل آرامش روانی همه مخاطبان عذر می خواهم اما دلیلش را در چند سطر بعد عرض می کنم.
***
هواپیمایی سقوط نکرده و کسی کشته نشده است. اما قرار بوده این اتفاق بیفتد و دهها خانواده در عزای عزیزانشان ماتم بگیرند. توکل، تبحر، تجربه و کاردانی یک خلبان 55 ساله نگذاشته است این اتفاق بیفتد.
فرض کنید این اتفاق _از سه شنبه 26 مهر تا امروز که 10 روز از آن گذشته است - به یک رخداد تلخ تبدیل می شد و 94 مسافر و 19 خدمه پرواز کشته می شدند. در آن صورت موارد زیر قابل پیش بینی نبود؟
- صدها هزار کلمه خبر در رسانه های بیگانه و ضدانقلاب همراه با اهانت به مدیران مربوطه در کشور
- تشکیل یک کمیته ویژه در مجلس و انجام دهها مصاحبه از سوی نمایندگان کمیسیونهای مختلف
-نگارش صدها مقاله و گزارش در نشریات
- تهیه برنامه های خبری و میزگردهای تلویزیونی در صداوسیما
-انتشار هزاران شایعه و انتقال آن از طریق پیامک و ایمیل
- تشکیل تیمهای تخصصی و سوپرتخصصی برای بررسی دلایل سقوط هواپیما
-سیل پیام تسلیت مقامات داخلی و خارجی
-اعزام تیمهای متعدد برای یافتن جعبه سیاه
-...
نتیجه همه اقدامات و بررسی ها هم پس از ماهها در یک سطر گزارش خلاصه می شد: خلبان به فلان دلیل، مقصر سقوط بوده است.
حالا این خلبان شریف زنده است. اسمش هوشنگ شهبازی است. کار قهرمانانه و ارزشمندی کرده. درمصاحبه اش، این کار را به حساب خودش هم نگذاشته. دو سه نفر از اعضای کادرپرواز و همچنین مهمانداران را در این موفقیت سهیم دانسته و ...
آیا ارزش آن را نداشت که دولت و حتی شخص رئیس جمهور، نمایندگان مجلس ، صداوسیما و ... او را تحویل بگیرند و از او قدردانی کنند؟
***
حالا به من حق می دهید که تیتر بدی برای مطلب انتخاب کردم. حق نمی دهید؟
نظر شما