کیوان کثیریان

اظهار نظر های اخیر درباره بازی  بازیگران سینما در تئاتر تازگی ندارد. سالها پیش هنگامی که محمدرضا فروتن در نمایش رومئو وژولیت کار دکتر رفیعی حضور یافت، زمزمه های نارضایتی از سوی اهالی تئاتر به گوش رسید که این حضور و جذب مخاطب از طریق حضور ستاره های پرطرفدار سینما روی صحنه را دون شان هنرمتعالی تئاتر دانستند. بی شک قبل از این واقعه نیز این بحث وجود داشته است.
حواشی اخیر پیش آمده بر سر حضور مهناز افشار روی صحنه تئاتر در نمایشی از رضا حداد  اما جدی تر از همیشه به نظر می رسد که جای تامل دارد. بگذارید ابتدا صورت مساله و حواشی بعد از آن را را مرور کنیم.

نامه سرگشاده و تند انجمن بازیگران خانه تئاتر نامه مهمی بود . انجمن احساس کرده بود زندگی و معیشت  هزار بازیگر حرفه‌ای تئاتر، در خطر است و وظیفه خود دانسته بود از امنیت شغلی آنان دفاع کند. اما نکته کلیدی نامه، این جمله بود: "از این پس حضور بازیگران سینما بر صحنه تئاتر منوط به آگاه‌سازی و اجازه خانه تئاتر است و قرارداد آنها باید مطابق با قرارداد بازیگران تئاتر باشد"
از سوی دیگر بهزاد فراهانی رییس انجمن بازیگران تئاتر هم طی مصاحبه تندی گفت که "هرکسی از ننه‌اش قهر می‌کند به تئاتر می‌آید"، گفت که "اجازه نمی‌دهیم این خانم برای تفنن بیاید اینجا و روی صحنه حرکاتی بکند و تماشاچی برایش کف بزند"، گفت که "اگر سواد نداشته باشند نمی‌گذاریم بازی بکند. ما مبارزه با بی‌سوادی می‌کنیم" گفت که" حمال‌های مسجد شاه این مملکت هم به هرکسی اجازه حمالی نمی‌دهند" و بالاخره گفت که:" ما همه توانمان را به‌کار می‌گیریم که جلوی این کار را بگیریم" و البته خیلی چیزهای دیگرهم گفت.

آنچه در مصاحبه فراهانی و نامه انجمن بازیگران تامل برانگیزبه نظر می رسد، عصبانیت و نگرانی است. به نظرم نکات زیادی در این باره وجود دارد که از سوی آقای فراهانی به آنها بی توجهی شده است.
 

اول: نگرانی به حق آقای فراهانی درباره بیکاری و معیشت حدود هزار بازیگر تئاتر، مرجع دیگری برای پیگیری دارد جز مهناز افشار. فریادهای انجمن بازیگران بدون شک باید بر سر مراجع رسمی تئاتر و فرهنگ کشیده شود که باسیاستگذاری های خود، تئاتر را به هنری کم رونق و منزوی بدل کرده اند نه کس دیگری. اگر زورمان به آنها نمی رسد و یا مصالح، اجازه فریاد زدن نمی دهد بحث دیگری است.
 

دوم: قضاوت های آقای فراهانی هم عجیب است؛ ایشان واقعا چقدر مطمئن اند که خانم افشار یا هر بازیگر دیگری از سینما برای تفنن به تئاتر آمده اند یا قرار است حرکاتی  بکند که...؟ نیت خوانی و پیشگویی که کار درستی نیست. ایشان مگر از همان هزار بازیگر تئاتر آزمون سواد گرفته‌اند که حالا سواد مهناز افشار را قضاوت می‌کنند؟ اصلا این سنجش با کدام متر و معیارقابل انجام است؟ و تازه اگر ملاک ومحک روشنی در میان باشد مگر در جیب جناب فراهانی است؟ ومگر از وظایف انجمن بازیگران مبارزه با بی سوادی است؟ پس نهضت سواد آموزی در این مملکت چکاره است؟
 

سوم: آقای فراهانی سخن از حمال های مسجد شاه و کارگردانان سینما به میان آوردند. هر دو قیاس مع الفارق است و به گمانم تا حدودی توهین آمیز. اما بگذارید با همین روش مثالی بزنیم. اگر صاحب یک شرکت –  شما بخوانید کارگردان تئاتر- بخواهد برای شرکتش – بخوانید نمایشش -  کارمند – بخوانید بازیگر – استخدام کند، آیا ملزم است  از سندیکای مربوطه مجوز بگیرد؟ یا به تشخیص خودش با توجه به توان کارمند او را استخدام می کند؟ او مجوز کسب اش را از مراجع مربوطه گرفته و تمام. باقی به توافق دو طرف بستگی دارد و البته قوانین رسمی کشور.

چهارم: مگر کسی می تواند مدعی شود بازیگران سینما بازیگرنیستند؟ می توانیم بازیگری را بپسندیم یا نه ولی  نمی شود منکر توان بازیگری شد که هم از جشنواره فجرسیمرغ گرفته و هم جایزه منتقدان را دارد.
حرفه بازیگری در ایران به ویژه در سال های اخیر قابل تفکیک به بازیگر سینما و تئاتر هم نیست. بازیگران سینما بازیگرند ویک بازیگر - به سبب ماهیت شغلش مجاز است که در سینما، تئاتر یا تلویزیون بازی کند(همانطور که خود جناب فراهانی چنین کرده اند) و در هیچ کجای دنیا محدودیتی برای بازی ندارد. مگر آنکه همانند برخی بازیگران، قوانین کشور خودش را مراعات نکند!
یک بازیگر سینما اگر توان لازم برای بازیگری در صحنه را داشته باشد که فبهاالمراد وگرنه هم خودش و هم کارگردانش از این انتخاب لطمه خواهند دید. حکم ماندگاری و موفقیت بازیگر راخلاقیت و توان او صادر می کند. به گمانم در تمام دنیا تجربه های اینچنینی همواره مجاز است.
 

پنجم: اینکه آقای فراهانی جاده را یکطرفه می خواهند، بوی تعصب بیجا می دهد. با وجود این همه بازیگر تئاتر فعال در سینما از جمله خود آقای فراهانی، چرا ایشان فقط برای بازیگران تئاتر حق دووجهی بودن قائلند؟  مگر سینمایی هایی که پس از شهرت، تئاتر را تجربه کردند از جمله فاطمه معتمد آریا، ترانه علیدوستی، مریلا زارعی،  نگار جواهریان، صابر ابر،  طناز طباطبایی، باران کوثری، هانیه توسلی، بهاره رهنما، اشکان خطیبی، سروش صحت، پارسا پیروزفر، محمدرضا فروتن و خیلی های دیگر از جمله دختران خود ایشان – گلشیفته و شقایق فراهانی- کم به رونق تئاتر کمک کردند؟  راستی چرا انجمن بازیگران به یکباره در این مورد خاص واکنش نشان داده، درحالی که در موارد پیشین سکوت کرده بود؟  مگر آنکه آقای فراهانی قضاوت شخصی  و پیش فرض های ذهنی شان را درباره یک بازیگر خاص در مواضع رسمیشان دخالت داده باشند که به گمانم خطای بزرگی است.


ششم: حالا که پای بازیگران هنرمند تئاتر بیش از هر دوره دیگری به سینمای حرفه ای باز شده آیا آقای فراهانی حق اعتراض را برای بازیگران غیر تئاتری سینما هم قائل هستند؟ آیا ایجاد محدودیت های مشابه را برای بازیگران تئاتر می پسندند؟ 
آیا اگر آقای فراهانی فکر می کنند بازیگران سینما برای پز و ژست و مد و پرستیژ فرهنگی و دلایلی از این دست گاهی به سمت تئاتر رو می آورند – که حتما گاهی اینچنین است و البته گاهی نه – آیا به بازیگران سینما این حق را نمی دهند که احساس کنند بازیگران تئاتر تنها برای پرکردن خلاهای اقتصادی زندگی ‌شان که در تئاتر پر نمی‌شود، به بازی در سینما و تلویزیون روی می آورند؟ یا نمی توان مدعی شد و نیت خوانی کرد که بسیاری از بازیگران تئاتر با سودای کسب شهرت به سینما روی آورده اند؟ آیا آقای فراهانی به کلی منکر این اتفاق هستند؟ آیا ایشان گمان نمی‌کنند اگر بازیگران پر تعداد تئاتر که درحال حاضردر سینما فعالند، محدود شوند، بسیاری از بازیگران سینما اعم از پیر و جوان همان نقش ها را خواهند گرفت و از بیکاری رها می شوند؟ آیا آقای فراهانی از بیکاری بسیاری از بازیگران سینما خبر ندارند؟ حالا اگر بازیگران سینما جای تئاتری ها را تنگ کرده باشند به طریق اولی نمی توان فرض کرد که بازیگران تئاتر هم همین بلا را سر بازیگران سینما آورده اند؟
 

هفتم: مطمئنا هر بازیگری ازجمله مهناز افشار و هریک از نام های سینما که بازی در تئاتر را تجربه می کنند، خودشان بدون دعوت نمی آیند و توسط یک کارگردان به کار دعوت می شوند. کارگردان برای متنی که قرار است اجرا کند مجوز می خواهد. مجوز که گرفت، اگر خودش منع قانونی برای فعالیت نداشته باشد می تواند کارش را شروع کند. حق دارد بر اساس نیاز، سلیقه و علاقه اش،  بازیگرانی که منع قانونی برای فعالیت در این کشور نداشته باشند را به کار دعوت کند. نه تنها حق دارد از بازیگران شناخته شده استفاده کند بلکه حق دارد حتی از یک رهگذرخیابان هم که تشخیص می دهد به کارش می آید، بهره ببرد. به همین سادگی. قطعا نمونه های فراوانی از این دست در تئاتر و سینما وجود دارند و آقای فراهانی هم قطعا نمونه های زیادی را می شناسند.
 

هشتم: آقای فراهانی بهتر از همه می دانند که بازی یک بازیگر درهر پروژه سینمایی، تلویزیونی و یا تئاتری، تنها یک توافق سه جانبه نیاز دارد ونه بیشتر. توافقی میان کارگردان، تهیه کننده و بازیگر. اگر در نمایش رضا حداد این توافق انجام شده باشد، هیچ قانونی و هیچ مرجعی حق ممانعت از بازی هیچ بازیگری در آن را ندارد.( به فرض آنکه فعالیتش به لحاظ قانونی در کشور با مشکل مواجه نباشد) وهیچ قانونی این حق را برای انجمن بازیگران ایجاد نمی کند که از بازی بازیگری جلوگیری کند.
 

نهم: به نظر می رسد آقای فراهانی بازیگری تئاتر را درجه بالاتری از مدارج بازیگری می دانند و بازیگری سینما را درجه دون تری. ایشان برای ورود از درجه پایین (سینما) به مدارج بالاتر(تئاتر) ، سواد بالاتری را لازم می‌دانند و ظاهرا قائل  به آزمون و تایید صلاحیت بازیگران سینما برای ورود به تئاتر هستند. این رویکرد و نگاه از بالا، طبعا ورود بازیگران تئاتر به سینما را اساسا زیر سوال می برد. اینکه بازیگران بسیاری با خاستگاه تئاتری به ستارگان سینما بدل شدند، چگونه توجیه می شود؟ چرا بازیگران بزرگ و توانمند تئاتر – از جمله خود آقای فراهانی - اصرار دارند به عبارتی "دان گرید" شوند و به سینما نزول کنند؟ اصولا در تمام دنیا سینما و تئاتر دو هنر مجزا اما بسیار نزدیک به هم و "هم خانواده وهمخون" هستند که مشترکات بسیار دارند از جمله عوامل انسانی. واقعا آقای فراهانی با این طرز تفکر، بازی سرلارنس الیویه در سینما و بازی آل پاچینو در نئاتر را چگونه توجیه می کنند؟
 

دهم: مهم ترین نکته را برای بند آخر گذاشته ام. سخنان آقای فراهانی مستقیما خلاف قانون اساسی کشور است. مطابق نص صریح اصل بیست و هشتم قانون اساسی؛ " هر کس حق دارد شغلی را که بدان مایل است و مخالف اسلام و مصالح عمومی و حقوق دیگران نیست برگزیند. دولت موظف است با رعایت نیاز جامعه به مشاغل گوناگون، برای همه افراد امکان اشتغال به کار و شرایط مساوی را برای احراز مشاغل ایجاد نماید".

+++

این نوشتار نه از باب حمایت از حقوق یک بازیگر نوشته شد که طبعا حداقل من دلیلی برای آن ندارم و نه به قصد تفکیک بازیگران سینما از تئاتر. من قائل به تقسیم بندی بازیگران به این دو دسته نیستم و این مرز بندی را نمی‌فهمم  و همه بازیگران تثبیت شده سینما وتئاتر را در درجه اول "بازیگر" می دانم. گرچه شخصا معتقدم هنر تئاتر اصالت بیشتری دارد و بازیگرانی که از تئاتر برآمده اند، درمجموع به لحاظ کیفی و فنی، شرایط مطلوب تری دارند و بسیار به سینمای ما و ارتقاء سطح بازیگری اش کمک کرده اند.
 به هیچ روی ورود بازیگران تئاتر به سینما را نزول و افت نمی دانم و بالعکس.  چرا که تجربه بازیگری مقابل دوربین مسلما تجربه و مهارت متفاوتی با بازیگری روی صحنه محسوب می شود و مهارت جدی و بسیار مهمی  هم هست که اتفاقا گاه برخی بازیگران سینما که آقای فراهانی آنها را به رسمیت نمی شناسد، از برخی بازیگران بسیار خوب تئاتر ما آن را بهتر بلدند. اگر برای بازیگر تئاتر این حق را قائلیم که تجربه کار مقابل دوربین را داشته باشند، چرا این حق را برای بازیگران سینما قائل نباشیم که حضور روی صحنه را تجربه کنند؟
 به گمانم اگر مشکلاتمان را نمی توانیم از مجرای درست و اصولی اش حل کنیم و اگر مشکلات صنفی و رفاهی صنفمان، آزارمان می دهد، به دنبال راه حل های من درآوردی که در هیچ کجای دنیا نمونه ای ندارد نباشیم و خودمان را مجبور به گفتن حرف های بی اساس و نامربوط  و ارائه تئوری های بی منطق و تنگ نظرانه نکنیم. مشکل تئاتر ما و بازیگران تئاتر ما با بازی نکردن مهناز افشار حل نمی شود. همین.

کد خبر 186702

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 1 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 23
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • ا ب پ ت ... IR ۱۹:۴۵ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۵
    17 19
    شما چرا حرص و جوش می خورید. حرفهای بهزاد فراهانی خیلی رک و مشخص هست و نیازی به تفسیر نداره. قضیه سر سواستفاده بازیگران سینما هست که درآمد کافی از فیلم دارند و برای پرستیژ کاری به تئاتر می آیند. و چون از طریق درآمدهای حاصل از بازی در سینما تامین هستند برای اونها تئاتر تفنن می شه ولی کسی که 20 سال تو تئاتر کار کنه درآمد 20 سالش اندازه یک سال ستاره های سینما نمیشه. و بنابراین حق دارند نسبت به تئاتر حساسیت و تعصب داشته باشند. قضیه حق خوری هست مثل تفاوت درآمد بازیکنای فوتبال و سایر رشته ها. یا یک نمونه دیگر سواستفاده ستاره های سینما همین برگزاری نمایشگاه عکس و این جور چیزهاست. طرف از سر خوشی دوربین می گیره دستش عکس می گیره و مردم هم فقط به خاطر اسم بازیگر می رن نمایشگاه. ادامه دارد...
  • ا ب پ ت ... IR ۱۹:۴۷ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۵
    5 25
    ضمنا آقای منتقد شما برو فیلمت رو نقد کن چکار به مسایل صنفی دارید. 10 تا نکته تون هم بدرد خودتون می خوره، استدلال های عامه پسند دارید نمی گم عوام فریب.
  • بدون نام GB ۱۹:۵۵ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۵
    5 33
    آقای فراهانی شما برو دخترت گلشیفته رو توجیه کن ،کاری به این دخترک بازیگوش،مهناز افشار نداشته باش.
  • حمیدرضا CN ۲۰:۵۱ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۵
    8 10
    نکات سوم، هفتم، هشتم و تا حدی دهم شبیه به هم بود...نویسنده این مطلب میخواسته به زور نکته هاش رو دو رقمی کنه و به 10 برسونه.
  • بدون نام IR ۲۱:۰۶ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۵
    16 5
    اگر چه از سينما و تئاتر و همينطور بازيگري چيزي نمي دانم اما از مقاله بسيار زيبا و مستدل نويسنده لذت بردم. نميخواهم بگويم حق با کيست اما ميخواهم بگويم وقتي مودبانه و حقوقي صحبت مي کنيم و مي نويسيم ، به وجوه انساني خود نزديکتر ميشويم و اين ادبيات ، ما را متعادل و منطقي خواهد کرد. انشاله روزي برسد که با هتاکي اظهار نظر نکنيم و اگر کرديم ديگران پاسخ ما را مثل اين نويسنده محترم بدهند. کاش سياسيون ما هم ياد بگيرند !!
  • پیام فروتن IR ۲۱:۵۰ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۵
    22 9
    با نظرات کیوان عزیز موافقم. چرا نباید یک بازیگر سینما در تئاتر فعالیت کند؟ مگر خود آقای فراهانی عزیز کم در پروژه های سینمایی و الویزیونی ایفای نقش کرده اند؟ ضمن آن که بازیگر سینما پس از ورود به عرصه تئاتر می تواند از سوی تماشاگران محک بخورد و بدین ترتیب استمرار حضورش در تئاتر تثبیت یا محو شود. مثل همین آقای محمد رضا فروتن که رومئو و ژولیت اولین و آخرین حضور ایشان بر صحنه تئاتر بود. چرا این قدر بخیلیم؟! اجازه دهیم هنرمندان به مدد قضاوت تماشاگران خود را محک بزنند.
  • پرستو IR ۲۲:۰۷ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۵
    9 5
    دقیقا
  • مريم سپاسي IR ۲۲:۰۷ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۵
    19 6
    سلام جناب كثيريان كاش موجز تر مي نوشتيد. با مواردي كه نوشتيد هم موافقم...نه تئاتر و نه سينما ملك شخصي كسي نيست...گوي است و ميدان...
  • پرواز IR ۲۲:۱۶ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۵
    9 7
    با صحبتهای ایشان کاملا موافقم
  • بدون نام IR ۲۳:۰۷ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۵
    12 15
    درود بر بهزاد فراهانی خاک خورده صحنه تئاتر ایران
  • جمیله دارالشفایی US ۰۰:۰۶ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
    21 7
    بسیار دقیق، منصفانه و از روی بی طرفی نوشته شده این متن و کاش همه منتقدان ما همین طور بی غرض و بیطرف به ماجراهای هنری نگاه می کردند. ممنون.
  • احسان JP ۰۱:۵۳ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
    17 10
    جناب آقای فراها نی شهرتشونو از کجا دارن؟ از تئاتر؟ یا از معا ویه ی سریال امام علی؟ اگر جناب حداد به دختر ایشون گلشیفته ویا شقایق پیشنهاد همکاری می داد باز این دو کسانی بودند که از ننه شان قهر کرده اند و به تئاتر آمده اند؟؟؟
    • بهروز IR ۱۰:۰۹ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
      2 4
      اگرجناب عالی به علت ضعف آگاهی ، فردی را در سینما میشناسید دلیل بر بی دانشی شماست و اگر شما مانند .... بت تراشید باز هم علت از شماست .
  • بهزاد US ۰۶:۲۶ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
    13 4
    من واقعا درک نمی کنم که چه اشکالی داره کسی حتی به خاطر کسب وجه و یا هر چیزی اجازه نداشته باشه تاتر بازی کنه. این یه جور ضعف فرهنگی به نظر میاد که متاسفانه در زندگی روزمره ما زیاد دیده میشه. اصلا ما چرا باید برای دیگران تعیین تکلیف کنیم؟ آیا این بهتر نیست که بیشتر روی کار خودمان تمرکز کنیم؟ اگه مردم ما که سراغ تاتر را نمی گیرند، کتاب نمی خوانند، و پول برای آلبوم های موسیقی نمی دهد اشکالش جایی دیگر است. به نظر من ستاره ها میتوانند به رونق تاتر کمک کنند.
  • بدون نام IR ۰۹:۲۳ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
    12 2
    خوانندگان محترم! روي صحبتم با بعضي از مخاطبين محترم است و آن اينكه، لطفاً رگ گردنها رو كنترل كنند و به اين مطلب،خارج از دايره تنگ تعصب نگاه كنند. در اين موضوع اگر دقيق شويد مي‌بينيد كه همه حق دارند و مشكل اقتصاد تئاتر است، مشكل جذب مخاطب مردمي است. مشكل جايگاه تئاتر درر بين اقشار جامعه است و بسياري از مشكلات ديگر نه حضور هنرمندان سينما در اين عرصه. همانطور كه حضور هنرمندان تئاتر در عرصه سينما بر غناي هنري اثر تأثير مي‌گذارد، حضور ستارگان سينما در عرصه تئاتر مي‌تواند بخشي از مشكلات مذكور را مرتفع سازد. تعامل اين دو هنر مي‌تواند بسيار مثبت باشد.
  • محمد IR ۱۰:۰۶ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
    4 5
    سلام و درور نمیدانم چرا مردم سلام را فراموش کرده اند ! مانند این است که بدون اجازه وارد خانه مردم شوید .! حق دارند آنهایی که درک نمی کنند که چرا نباید هر کسی وارد تئاتر شود انان ساعتی نه بلکه لحظهای بر صحنه نایستاده اند؛ حق دارند آنها که درک نمی کنند بی سوادی چه بلای خانمان سوزی است که همین گونه زیسته اند، حق دارند ندانند که بی دردی چه دردی است آنها که درد را تجربه نکرده اند . آنان که از قداست چیزی نمیدانند و در به در واژه بازاراند .ورود به اصطلاح بازیگران سینما کیفیت را فدای کمیت کردن است. تعجب بیشتر در اینجاست که گاه گاه نامهایی بیان میشود که همگی کار خود را با آموزش دیدن تئاتر آغار کرده اند و به سینما آمده اند و باز به تئاتر بازگشته اند .
  • بدون نام IR ۱۰:۱۱ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
    4 5
    كاملا با اب پ ت موافقم و البته با استاد فراهاني
  • فرشاد IR ۱۳:۱۵ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
    9 9
    تأتر بأزي كردن هنر ميخواد كه در مهناز افشار وجود ندارد حتي براي بازي در سينما صورتش را به يكي تشبيه كردند و تمام فيلمهايي كه ايشون بازي كردند تجاري بوده و فقط خودشونو تكرار كردند و اينكه ايشون بدون پيشينه و با زدوبند وارد سينما شدند و غيره كه اينجا جاي بحثش نيست. مجموعه اينها يعني بيسوادي براي تأتر با نگاهي به بزرگان سينما كه نامشان با احترام همراه است ميبينيم كه همه خاك تأتر را خوردند و درسينما به اينجا رسيدند ولي برعكسش معني ديگري داره يعني شما نميتوني بدون تحصيلات پايه از دانشگاه فارغ بشي اگه شدي ارزش نداره مثل گلزار و افشار كه فيلمهاي بي ارزشي بازي كردند
  • فرزانه IR ۲۱:۱۴ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۶
    11 6
    جناب استاد فراهانی شما حق دارید . ممنون که نگران تئاتر ما هستید و مطمئن باشید اهالی واقعی تئاتر وقتی نام بازیگران و کارگردان محترم را ببینند . حق انتخاب برای تماشا دارند و اگر کسی مثل شما خاک صحنه خورده باشد هرگز به دیدن چنین تئاتری نمیرود. تئاتر مادر سینما است و باید و باید و باید احترام این هنر نگه داشته شود . حتما لازم بوده که واکنشی نشان بدهید که این کار رو کردید . ممنون .
  • بدون نام IR ۱۸:۰۰ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۷
    6 1
    ادبيات آقاي فراهاني شبيه ادبيات كارگري دهه چهل و پنجاه است و نشان مي دهد كه ايشان به لحاظ ذهني همچنان در گير مسائلي‌اند كه عملا وجود خارجي ندارد. در ضمن ايشان بهتر است به وظيفه بازرسي خودشان در خانه هنرمندان برسند كه هيچگاه گزارش شفافي به اهالي هنر ندادند و در ماجراي عزل رئيس پيشين آبروي اهالي هنر را بردند.
  • محمد طاهری IR ۱۰:۴۵ - ۱۳۹۰/۰۹/۰۹
    3 1
    به نظر من دغدغه ی جناب کثیریان به جاست. چرا که به صرف حضور خانم افشار و یا در آینده بازیگر دیگر، نمی توان حضور بازیگران غیر تئاتری را در تئاتر غیر ممکن دانست. جناب فراهانی هم ظاهرا برای آینده ی تئاتر نگران هستند؛ کما اینکه همه ی علاقمندان به این هنر فاخر نگران هستند. اما حضور بازیگران سینما بیش از آن که تهدید باشد شاید فرصتی باشد برای تئاتر. پس شایسته است به جای نامه نگاری و انجام مصاحبه های آتشین، برای بهبود اوضاع تئاتر تدبیری اندیشید و برای هر کدام از مسائل برنامه ای طراحی کنند...
  • مهدیس IR ۰۳:۰۳ - ۱۳۹۰/۰۹/۱۲
    3 0
    سلام به نظر من هیچ ممنوعیتی برای ورود بازیگران سینما به تئاتر وجود ندارد و بگذاریم آنها بازی کنند و تماشاگر خودش انتخاب کند شاید با ورود بعضی از آنها به بازیگران حرفه ای تئاتر اضافه شد مثل صابر ابر . باران کوثری . طناز طباطبایی و .... در مورد نظرات آقای فراهانی من با اینکه میگویند باید به فکر بازیگران تئاتری بیکار باشیم کاملا نظر موافق دارم اما نه اینکه بازیگران سینما مانع بازی آنها هستند و همیشه در تئاتر مشکلاتی بوده که ربطی به این موضوع ندارد و به نظر من اگر این روند پیش رود بازیگران سینمایی میتوانند با حضور حرفه ای خود در تئاتر به گیشه هم کمک کنند تا ما بتوانیم با بودجه حاصله مشکلات تئاتر مثل کمبود سالن و ... را حل کنیم تا بتوانیم از بازیگران بیکار هم در نمایش های بیشتر استفاده کنیم .
  • دانش CA ۱۸:۰۷ - ۱۳۹۰/۱۰/۰۵
    1 0
    من آقای فراهانی را بیش از چهل سال است میشناسم و کارهای ایشان را جه در تأتر و چه در سینما ستوده ام, ولی تا کنون چنین نظر سخیفی نسبت به بازیگران سینما از ایشان نخوانده و نشنیده بودم. آقای کیوان کثیریان را اولین بار است که با این نقدِ بجا و منصفانه و بدون هیچگونه غرض ورزی آشنا شده ام. آقای کثیریان, آنچنان با دلیل و برهان, این مقاله را نوشته اند که راه هیچگونه اعتراضی برای آقای فراهانی باقی نگذاشته اند. من حقیقتا" از خواندن این مطلب لذت بردم, چون یکی از هزاران نقدی است که بنظرم بیطرفانه نگاشته شده. از آقای فراهانی انتظار میرود, بابت مصاحبه ای که انجام داده و جملاتی چون "هرکسی از ننه‌اش قهر می‌کند به تئاتر می‌آید" را بکار برده اند, در کمال سعه ی صدر و بزرگواری از جامعه ی سینما عذر خواهی نمایند