ان‌شاءالله ممیزی از بیخ و بن ریشه‌کن شود

نمی‌دانم این جمله حرف دل همه بوده یا تحت تاثیر فضای موجود بر زبان و قلم می‌آمده ولی من که به دل خودم رجوع می‌کنم می‌بینم هیچ‌وقت این حرف را صادقانه بر زبان نیاورده‌ام. نفاق نمی‌کردم اما فکر می‌کردم ما امکانی جز این در شرایط کنونی نداریم. تا این که متن سخنان استاد سیدعلی موسوی گرمارودی را روی سایت‌های خبری دیدم. سخنانی بی‌تعارف و بی‌پرده که ریشه‌کن شدن ممیزی را از بیخ و بن در حوزه کتاب خواستار بود. فکر می‌کنم حالا راحت‌تر می‌توانیم درباره ممیزی سخن بگوییم. به هرحال کسی آقای گرمارودی را که قبل از انقلاب به جرم سروده‌های انقلابی‌اش در زندان به سر می‌برده، و بعد از انقلاب همواره از معتمدین سران نظام بوده نمی‌تواند به چیزهایی که این روزها به شدت رایج است متهم کند. ایشان این سخن را برای حفظ منافع فردی خود به زبان نیاورده. بسیاری از سروده‌های ایشان از معروف‌ترین آثار ادبیات آیینی در سالیان اخیر به شمار می‌آید. مابقی نیز یا در حوزه تحقیق و پژوهش ادبی جا می‌گیرد و یا تصحیح و ترجمه. یعنی آثار استاد خیلی با مشکل ممیزی مواجه نمی‌شود. اما بحث، بحث شخصی نیست. بحث بر سر آبرو و وجهه فرهنگی یک سرزمین است که با معضلی به نام ممیزی دچار معضلات فراوانی شده و می‌شود. کشوری که دعوی در انداختن طرح فرهنگی و تمدنی جدیدی دارد نباید نویسنده‌اش چندسال پشت سدممیزی معطل بماند. البته برداشتن ممیزی شاید در ابتدا مشکلاتی به وجود بیاورد اما همان‌طور که استاد گرمارودی فرموده‌اند حتما محاسنش بیشتر از معایبش خواهد بود. مگر الان وضعیت مطبوعات ما که پیش از چاپ ممیزی نمی‌شوند چگونه است؟ خب وضعیت ما در بدترین شرایط همانند وضعیت مطبوعات خواهد شد. اگر کسی شکایت داشت اعم از مدعی العموم یا شاکی خصوصی می‌تواند از طریق قانونی اقدام کند. حقیقتش را بخواهید من فکر می‌کنم این ماجرای ممیزی تبدیل به یک جور دکان- دستگاه شده و اگرنه آنها باید بدانند می‌دانند با برچیده‌شدن ممیزی خطری ما را تهدید نخواهد کرد. سود و منفعت کسانی در ادامه یافتن چنین وضعیتی است. به هرحال عده‌ای از این راه نان‌ها می‌خورند و کاسبی‌ها می‌کنند. یادش به خیر زنده‌یاد منوچهر احترامی که می‌گفت کسی که اجازه انتشار "حسنی نگو یه دسته گل" را به ناشران مختلف و متخلف می‌داد از این راه چندخانه خرید ولی من هنوز نتوانستم از راه حق‌التالیف کتاب خودم به نان و نوایی برسم. من نمی‌گویم با برچیده شدن بساط ممیزی همه مردم ایران کتابخوان خواهند شد اما دست کم این بهانه از کسانی که یکی از علل اصلی عدم مطالعه در ایران را ممیزی می‌دانندگرفته خواهد شد. می‌دانم که برای تحقق این اتفاق مهم باید بزرگان خوش‌نامی وارد میدان شوند. ورود استاد سیدعلی موسوی گرمارودی به این عرصه را به فال نیک می‌گیریم و امیدواریم دیگر بزرگان نیز به یاری ایشان بیایند و قال قضیه برای همیشه کنده شود.