خبرآنلاین- ترجمه از لوموند- محمد عارف معزی: کمتر از سه ماه پیش بود، اما حالا انگار به جهانی دیگر تعلق دارد. در ۱۹ فوریه در واشنگتن، دونالد ترامپ با هیاهوی فراوان «شورای صلح» خود را رونمایی کرد. او برای این مراسم، ساختمان «United States Institute of Peace» را انتخاب کرد که بهتازگی به «مؤسسه صلح دونالد جی. ترامپ» تغییر نام داده شده بود؛ چرا که رئیسجمهور آمریکا علاقهی خاصی به خودستایی دارد.
قدرتمندترین مرد جهان پیشتر مدعی شده بود که «در ۱۰ ماه، هشت جنگ را پایان داده، تهدید هستهای ایران را نابود کرده و جنگ غزه را خاتمه داده و برای نخستین بار در سه هزار سال، صلح را به خاورمیانه آورده است.» ترامپ در این شورا، برای خود ریاست مادامالعمر تعیین کرد و حق انتخاب جانشین را نیز به خودش داد.
نمایندگانی از حدود ۴۰ کشور در مراسم حضور داشتند، بیآنکه تفاوتی میان اعضای کامل و ناظران وجود داشته باشد. روشن بود که کشورهایی مانند کامبوج، السالوادور یا مغولستان تنها از این فرصت برای جلب رضایت کاخ سفید استفاده کردند. و جالب آنکه هیچ کشوری مبلغ یک میلیارد دلار (۸۶۰ میلیون یورو) مورد نیاز برای کسب کرسی دائمی در چنین ساختار عجیبوغریبی را پرداخت نکرد.
شورایی با جاهطلبیهای جهانی
ترامپ نخستین بار در اکتبر ۲۰۲۵، زمانی که پس از دو سال جنگ خونین، با میانجیگری او آتشبس در غزه برقرار شد، ایدهی چنین شورای صلحی را مطرح کرد. اما مأموریتی که برای این نهاد تعریف کرد بسیار فراتر از خاورمیانه بود: این شورا قرار بود «تقریباً بر سازمان ملل نظارت کند و مطمئن شود که درست کار میکند.»
چنین مأموریت عظیمی به «هیئتمدیرهای» ۹ نفره سپرده شد که همه آمریکایی بودند، بهجز Tony Blair، نخستوزیر پیشین بریتانیا که بهخاطر همراهی با رؤیای ترامپ درباره «ریویرای خاورمیانه» در غزه، پاداش گرفته بود. هشت نفر از این اعضا مرد بودند و تنها زن این جمع، Susie Wiles رئیس دفتر کاخ سفید بود. از دیگر اعضا میتوان به Marco Rubio وزیر خارجه آمریکا، Steve Witkoff «فرستاده ویژه مأموریتهای صلح»، Jared Kushner داماد رئیسجمهور و Robert Gabriel مشاور کاخ سفید اشاره کرد.
شش نفر از این ۹ عضوِ «هیئتمدیره جهانی» عملاً از حلقه نزدیکان ترامپ بودند. سه نفر دیگر، تاجران فوقثروتمند آمریکایی بودند: مارک روآن که پیوندهای عمیقی با اسرائیل داشت؛ مارتین ادلمن که با امارات متحده عربی در ارتباط بود؛ و Ajay Banga که ریاست World Bank را برعهده داشت.
این تلاش برای خصوصیسازی روابط بینالملل در راستای منافع مستقیم ترامپ، با بیاعتنایی کامل به حقوق بینالملل همراه بود؛ تا جایی که اجی بانگا در این شورا بهصورت شخصی حضور داشت، نه بهعنوان نماینده سازمان ملل. در اساسنامه شورای صلح آمده بود: «صلح پایدار نیازمند قضاوت عملگرایانه و راهحلهای مبتنی بر عقل سلیم است»؛ جملهای که دههها چارچوبهای حقوقی بینالمللیِ باحوصله ساختهشده را نادیده میگرفت.
بنبست مداوم در غزه
این هیئتمدیره جهانی، بر یک هیئت ۱۴ نفره دیگر ویژه غزه نظارت میکرد. پنج نفر از اعضای آن (ویتکاف، کوشنر، بلر، وایلز و روآن) همزمان در هیئت «جهانی» نیز حضور داشتند و بنابراین، هیئت غزه عملاً زیرمجموعه آن بود. سه کشوری که همراه آمریکا بر آتشبس اکتبر ۲۰۲۵ نظارت داشتند نیز نماینده داشتند: ترکیه با وزیر خارجهاش، مصر با رئیس دستگاه اطلاعاتی و قطر با یک دیپلمات ارشد.
امارات متحده عربی و عربستان سعودی نیز نفر دوم وزارت خارجههای خود را معرفی کردند تا سطح مشارکتشان را طوری تنظیم کنند که بیش از حد درگیر نشوند. نیروی محرکه اصلی هیئت غزه، Nickolay Mladenov، وزیر پیشین بلغارستان بود که در ابوظبی ریاست «آکادمی دیپلماتیک انور قرقاش» را برعهده داشت. ملادنوف بر «کمیته ملی اداره غزه» (NCAG) نظارت میکرد؛ نهادی متشکل از ۱۵ تکنوکرات فلسطینی که همگی توسط اسرائیل تأیید صلاحیت شده بودند.
با این حال، شورای صلح نتوانست هیچ راهحلی برای رنج غزه ارائه دهد. پس از آزادی آخرین گروگانهای اسرائیلی توسط حماس (و بازگرداندن اجساد به اسرائیل)، وضعیت جدیدی بر این باریکه فلسطینی تحمیل شد. ارتش اسرائیل بیش از نیمی از این سرزمین ویرانشده را در اشغال خود نگه داشت و تنها رفتوآمد محدودی از گذرگاه رفح با مصر مجاز بود.
دهها سازمان بشردوستانه از سوی اسرائیل از ورود به غزه منع شدند و ارسال کمکها، بهویژه تجهیزات پزشکی، بهشدت نامنظم و خطرناک باقی ماند. کمیته ملی اداره غزه نیز در قاهره، زیر نظارت شدید دستگاه اطلاعاتی مصر، متوقف ماند؛ چرا که اسرائیل با وجود تأیید اسامی این تکنوکراتها، اجازه ورودشان به غزه را نداد. شورای صلح که عملاً قادر به انجام هیچ اقدامی در غزه نبود، حتی در بحران کنونی با ایران نیز بهعنوان یک گزینه مطرح نشد.
و دلیلش روشن است: در ۱۱ فوریه در واشنگتن، زمانی که بنیامین نتانیاهو رسماً به این شورای صلح پیوست، او ترامپ را قانع کرد که هرچه سریعتر به ایران حمله کند. در جهان اورولیِ ترامپ و نتانیاهو، صلح واقعاً همان جنگ است.
۲۱۹
نظر شما