به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، علم میگوید حس بویایی ما، تنها حسی است که بدون هیچ واسطهای به مرکز احساسات و حافظه در مغز (سیستم لیمبیک) متصل است. برای همین است که بوی خاک خیس خورده، ناگهان تو را پرتاب میکند به عصر پنجشنبه ده سال پیش.
وقتی بینی، دروازه قلب میشود
بنابر روایت فارس، دانشگاه راکفلر در تحقیقاتش نشان داده که ما ۳۵ درصد از آنچه را که میبوییم به خاطر میسپاریم، در حالی که فقط ۲ درصد از دیدنیها در یادمان میماند. این یعنی «امنیت روان» شما، بیش از آنکه به رنگ پردهها بستگی داشته باشد، به اتمسفر بویایی خانهتان گره خورده است.
سه راوی آرامش در خانه ایرانی
گلاب؛ همان بوی چادر نماز مادربزرگ
گلاب در فرهنگ ما فقط یک چاشنی نیست؛ یک درمانگر نجیب است. در طب اصیل ایرانی، گلاب را «جالی» (پاککننده) و مقوی روح میدانند. وقتی پس از یک روز سخت و پر از استرس به خانه برمیگردید، اسپری کردن کمی گلاب در فضا، مثل این است که کسی آبی روی آتشِ افکارِ مشوشتان بریزد.
یک مهارت کوچک: شبها قبل از خواب، نوکِ انگشتتان را به گلاب آغشته کنید و پشت گوش یا روی بالش بزنید. این سنت نبوی (که به بوی خوش بسیار سفارش کردهاند) سطح هورمون استرس را به کل تغییر میدهد.
بهارنارنج؛ عطر نارنجستانهای پس از باران
اگر خانه دچار تنش شده یا صدای بحث بلند شده، بهارنارنج معجزه میکند. این گیاه در متون طب سنتی به «مفرح ذات» مشهور است. بوی بهارنارنج، گرههای انقباضی اعصاب را باز میکند.
یک تجربه ملموس: لازم نیست اسانسهای شیمیایی بخرید. چند پوست نارنج یا پر بهار خشک را در قوری روی سماور بیندازید. بگذارید بخار ملایم آن، فضای خانه را شبیه به پسکوچههای شیراز در اردیبهشت کند. این یعنی درمان بیحوصلگی بدون قرص و دارو.
اسطوخودوس؛ جارویِ مهربان مغز
حکما به اسطوخودوس میگفتند «جاروی دِماغ» (پاککنندهی مغز). این عطر، افکار مزاحم و تکراری را از ذهن بیرون میراند. اگر از آن دسته آدمهایی هستید که شبها در تختخواب، با خودتان و آدمهای بیرون حرف میزنید، اسطوخودوس برای شماست.
کاربرد مهارتی: چند قطره روغن اسطوخودوس را در ظرف آبی روی رادیاتور یا بخاری بگذارید. بوی آن مثل یک لالایی بیصدا، ذهن را برای یک خواب عمیق و بدون کابوس آماده میکند.
بوی خوش؛ میراثی که از یاد بردیم
در فرهنگ اسلامی، به بوی خوش که مایه قوت قلب است بسیار تاکید شده است. پیامبر (ص) میفرمایند: «بوی خوش، قلب را محکم میکند». این یعنی معطر کردن خانه، یک کار فانتزی نیست؛ یک استراتژی برای «تابآوری» در برابر سختیهای زندگی است.
خانه باید بوی «خوب بودن» بدهد. گاهی با بوی دارچینی که در چای میریزد، گاهی با بوی تمیزی ملافههای آفتابخورده و گاهی با عطر ملایم یاسی که از پنجره به داخل میخزد.
چند پیشنهاد برای «امضای بویایی» خانه شما
حس کاهگل در آپارتمان: اگر دلتنگ بوی خاک و باران هستید، کمی سنگ «مردار سنگ» یا سفال خام را مرطوب کنید و در گوشهای بگذارید؛ رطوبت ملایم سفال، حس اصالت و زمین به روان شما میدهد.
بوی خاطرهساز آشپزخانه: هیچ عطری به اندازه بوی پیازداغ ملایم یا کتلتی که آرام میپزد، به اهل خانه حس «زنده بودن» و «مورد توجه بودن» نمیدهد. هفتهای یکبار بگذارید عطر این مدل غذاها در خانه بپیچد.
ترکیبِ جادویی: اسپری کردن ترکیب «آب + گلاب + چند قطره روغن لیمو» در ورودیِ خانه، به محض ورود، تمام خستگیِ ترافیک و کار را از تن شما و مهمانتان میشوید.
مهندسی بوی خانه
برای اینکه خانهتان به یک کلینیک آرامش تبدیل شود، این چند گام ساده اما حرفهای را بردارید:قانون اول؛ حذف پیش از اضافه: عطرها روی بوی نامطبوع (مثل بوی سرخکردنی یا رطوبت) اثر معکوس دارند. ابتدا تهویه را کامل کنید، سپس رایحه درمانی را شروع کنید.
استفاده از نقاط استراتژیک:
ورودی خانه: رایحه مرکبات (انرژیبخش).
اتاق خواب: گلاب یا اسطوخودوس (آرامبخش).
سرویسهای بهداشتی: رایحه اکالیپتوس یا نعنا (پاکیزگی).
ساخت بوگیر طبیعی: در یک شیشه کوچک، مقداری نمک دریا بریزید و ۱۵ قطره از ترکیب روغن بهارنارنج و گلاب را به آن اضافه کنید. نمک ماندگاری بو را تا یک هفته تضمین میکند.
فراموش نکنید: ما با چشمهایمان در خانه راه میرویم، اما با ریههایمان در آن زندگی میکنیم. بگذارید خانهتان، ریههای روانتان را نوازش کند.
نظر شما