به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در سال ۱۳۲۵ خورشیدی نام سرهنگ آمریکایی «بورتون سی. آندریوز» در سراسر جهان بر سر زبانها افتاد. او فرمانده زندانی بود که رهبران شکستخورده آلمان نازی در آن نگهداری میشدند؛ همان متهمانی که در دادگاه تاریخی نورنبرگ به اتهام جنایات جنگی محاکمه شدند. آندریوز سالها درباره آنچه در زندان و در آخرین روزهای زندگی سران رایش سوم گذشته بود سکوت کرد، اما پس از ۲۶ سال، در بهار ۱۳۵۱، سرانجام خاطرات خود را فاش کرد؛ خاطراتی که جز او شاهد دیگری نداشت.
روایتهای او بهسرعت در مطبوعات آلمان منتشر شد و سپس به زبانهای مختلف ترجمه شد. مجله «سپید و سیاه» نیز در خرداد همان سال ترجمه این خاطرات را بهصورت پاورقی منتشر کرد. بخشی از این روایتها به شبی بازمیگردد که نخستین حکم اعدام رهبران نازی در زندان نورنبرگ اجرا شد.
شب ۱۶ اکتبر ۱۹۴۶، کمی پیش از نیمهشب، آندریوز به سمت سلول «یوآخیم فن ریبنتروپ» وزیر خارجه آلمان نازی رفت. نگهبانان در را گشودند و ریبنتروپ که بر لبه تخت نشسته بود، با دیدن فرمانده زندان متعجب شد. آندریوز از او خواست همراهش بیاید. دژبانها دستهای او را از پشت بستند و در سکوت کامل، گروه کوچک به سمت سالن ورزش زندان حرکت کرد؛ جایی که چوبههای دار برپا شده بود.
در آستانه ورود به سالن، آندریوز کنار رفت و زندانی را جلو انداخت. ریبنتروپ با قدمهایی آرام به سمت چوبه دار رفت. وقتی طناب را دید، تنها برای لحظهای چشمانش نیمهبسته شد، اما نشانی از تردید در رفتارش دیده نمیشد. پیش از اجرای حکم، از او پرسیدند آیا سخن پایانی دارد. او با صدایی بلند گفت: «خدا آلمان را حفظ کند. آرزو دارم آلمان وحدت خود را از دست ندهد و میان شرق و غرب تفاهمی برقرار شود.»
لحظاتی بعد جلاد کیسه سیاه را بر سرش کشید و اهرم دار کشیده شد. ساعت یک و شانزده دقیقه بامداد بود که نخستین حکم اعدام دادگاه نورنبرگ اجرا شد؛ حکمی که پس از آن برای چند تن دیگر از رهبران نازی نیز به اجرا درآمد.
متن کامل این گزارش را از اینجا بخوانید.
۲۵۹
نظر شما