روس‌ها تمایل زیادی به بازسازی روابط خود با آمریکا دارند اما از سوی دیگر با حمایت‌های اخیر رجب طیب اردوغان نخست‌وزیر ترکیه از ایران، نمی‌توانند از ایران چشم‌پوشی کنند.

 مواضع روسیه طی سال‌های اخیر در برابر برخی تحولات منطقه‌ای این اندیشه را قوت بخشیده است که دیپلماسی روسی هدفش آن است که پس از حضوری ‌کمرنگ در عرصه تعاملات جهانی، به عنوان یک بازیگر مجدداً به میدان بازی بین‌المللی بازگردد. شاید بتوان رفتار این کشور در حوزه خاورمیانه را آخرین شاهد ماجرا ذکر کرد. تبعات منفی ناشی از کمونیسم و دغدغه‌های این کشور برای کاهش اثرات منفی آن تا آنجایی پیش رفت که برخی از کارشناسان اعلام کردند که این کشور از مقام یک ابرقدرت در عرصه جهانی به جایگاه یک قدرت منطقه‌ای آن هم صرفاً با تکیه بر قدرت نظامی خود نزول کرده است.

پاول بائف از کارشناسان مؤسسه استراتژیک و سیاست‌گذاری جیمستون آمریکا در یادداشتی به بررسی رفتارهای مدودف در حوزه‌های مختلف پرداخته است که به نوعی ایران را نیز در برمی‌گیرد.

در این یادداشت آمده است: شیوه‌ای که مدودف از زمان روی‌کار آمدن خود در پیش گرفت به طرز قابل توجهی سیاستی نرم در قبال وقایع منطقه‌ای بود. رئیس‌جمهور روسیه بر آن است تا با چنین شیوه‌ای بر چالش‌های منطقه‌ای از جمله بحران گرجستان و همچنین تهدیدات جنگ سرد فائق آْید.

مناسبات میان روسیه و آمریکا به عنوان مهمترین عرصه در حوزه سیاست‌خارجی این کشور دغدغه‌های زیادی برای کرملین ایجاد کرده است. شاید بتوان امیدوار بود که رویکرد جدید روسیه در قبال آمریکا بهبود مناسبات طرفین را به همراه داشته باشد. باید گفت تغییر در ماهیت سیاست خارجی روسیه، همه زمینه‌های مستعد برای حرکت‌های بزرگ را در خود دارد، اما خیلی دیر به مرحله ظهور می‌رسد و از ثبات کافی برخوردار نیست.

به عنوان مثال زمانی که مدودف با لوکاشنکو و یا نظربایف وارد معامله می‌شود این همکاری هیچ‌گاه به معنای ائتلاف نظامی با شرکا تلقی نمی‌شود و یا در قبال اوکراین، نامه غضب‌آلود او به یوشنکو هیچ‌گاه به معنای به راه‌افتادن بحران گازی جدید در اروپا تعبیر نمی‌شود، اما با این حال چنین سیاست‌هایی می‌تواند نشان از عدم ثبات در تصمیم‌گیری‌ها باشد.

در حال حاضر نیز مواضع روسیه در قبال پرونده هسته‌ای ایران، موضوعی است که جایگاه مهم و حساسی را در سیاست خارجی روسیه ایفا می‌کند. روسیه نقشی بسیار مهم و کلیدی را در ارائه پیشنهاد ارسال اورانیوم به غرب و همچنین همکاری با آمریکایی‌ها و اروپایی ایفا کرده است. مدودف در دیدار خود با اوباما در ماه سپتامبر صراحتاً با اعمال تحریم در برخی زمینه‌ها علیه ایران موافقت کرد اما از سوی دیگر اعلام می‌کند که مخالفت تحریم علیه این کشور است. البته ذکر این نکته ضروری است که شرایط کنونی ایجاب می‌کند که در برخورد با ایران شیوه‌ای مسالمت‌آمیز و دیپلماتیک در پیش گرفته شود.

این کارشناس روسی بر این اعتقاد است که روس‌ها تمایل زیادی به بازسازی روابط خود با آمریکا دارند اما از سوی دیگر با حمایت‌های اخیر رجب طیب اردوغان نخست‌وزیر ترکیه از ایران، نمی‌توانند از ایران چشم‌پوشی کنند. این تحلیل‌گر روسی در ادامه می‌گوید: از سوی دیگر روسیه به بهانه تحریم‌های اعمال‌شده بر ایران، تلاش کرد تا به انحای مختلف از ایفای تعهدات خود در قبال نیروگاه بوشهر شانه خالی کند، اما با این حال چنین مواضعی نتوانست از اهمیت روسیه در نزد دولتمردان ایرانی بکاهد.

رفتار‌های بی‌ثبات روس‌ها در قبال ایران شامل سایر قراردادهای منعقده با این کشور نیز می‌شود. قرارداد یک میلیارد دلاری در خصوص فروش هواپیما‌های اس-300 با رفتارهای چندگانه روس‌ها در حالتی از بلاتکلیفی قرار دارد. شاید بتوان همه این مسائل را به دیدار مخفیانه نتانیاهو از روسیه و ملاقات وی با شخص مدودف و درخواست‌های او از شخص رئیس‌جمهور مرتبط دانست.
بائف در پایان می‌افزاید: طرح‌های مدودف برای مدرنیزه کردن- که همچنان اختلاف‌نظرات زیادی بر سر آن وجود دارد، در تلاش است تا نوآوری‌های زیادی را در ساختارهای مختلف از پایین به بالا صورت دهد، اما تا زمانی که رفتارهای او از ثبات کافی برخوردار نباشد، پروژه‌هایش با هیچ‌یک از ساختارهای قدرت تناسبی نخواهد داشت.

جامستون/ ترجمه : زهرا خدایی

کد خبر 23034

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 0 =