۰ نفر
۵ شهریور ۱۳۹۱ - ۰۷:۵۸

نیل آرمسترانگ، مردی که در ساعت 20 و 17 دقیقه و 39 ثانیه روز 20 جولای 1969 / 30 تیر 1348 نخستین سفینه سرنشین‌دار انسان‌ها را بر سطح ماه، قمر زمین فرود آورد، دیده از جهان فرو بست.

پوریا ناظمی: نیل آرمسترانگ، مردی که در ساعت 20 و 17 دقیقه و 39 ثانیه روز 20 جولای 1969 / 30 تیر 1348 نخستین سفینه سرنشین‌دار انسان‌ها را بر سطح ماه، قمر زمین فرود آورد، دیده از جهان فرو بست. وی حدود 2 هفته پیش عمل جراحی قلب را پشت سرگذاشت و علی‌رغم آن‌که عمل جراحی با موفقیت سپری شد اما هرگز نتوانست از این بیماری رهایی یابد و در واپسین ساعات دیشب (4 شهریور) دیده از جهان فروبست.
آرمسترانگ بی‌شک برجسته‌ترین چهره فعالیت‌های فضایی آمریکا و کل جهان به شمار می‌رود. او بر شانه غول‌ها ایستاده بود و موفق شد رویای چند هزار ساله انسان را جامه عمل بپوشاند. او نخستین انسانی بود که قدم بر خاک مکانی غیر از زمین گذاشت و نه تنها رویایی کهن را به واقعیت رساند که الهام‌بخش بسیاری از مردم در سراسر جهان شد.
مردی که به اعصاب پولادینش مشهور بود، نقش کلیدی در فتح ماه ایفا کرد. او در تاریخ 20 جولای 1969/30 تیر 1348 به همراه باز آلدرین بر سفینه ماه‌نشینی که ایگل (به معنی عقاب) خوانده می‌شد، سوار شدند تا مدار ماه را به مقصد این قمر ترک کنند. آخرین مرحله فرود نفس‌گیرترین بخش آن برای فضانوردان و بیش از نیم میلیارد نفر از حدود 3 و نیم میلیارد نفر جمعیت آن روز جهان بود که به طور زنده آن را تماشا می‌کردند.
برای تیم فرود مهم‌تر از فرود آمدن در نقطه تعیین شده، سلامت فرود بود. تمام رویاها و هزینه‌های کلانی که در این راه انجام شده بود به چند دقیقه نهایی فرود وابستگی داشت؛ اما تلاش برای فرود انسان در ماه از مدت‌ها قبل شروع شده بود.
پس از سال‌ها رقابت فضایی شرق و غرب، اینک آمریکایی‌ها فرصت داشتند تا با فرود سلامت بر ماه برگ برنده‌ای را برای همیشه به نام خود ثبت کنند و از رقیب شرقی خود، اتحاد جماهیر شوروی پیش بیفتند. برای آمریکایی‌ها این‌که همیشه یک قدم عقب‌تر از حریف روس خود باشند، به موضوعی دردناک بدل شده بود به همین دلیل عزمی ملی برای موفقیتی تاثیرگذار در این کشور شکل گرفته بود.

 

نطق مشهور پرزیدنت کندی
جان اف. کندی در تاریخ 25 می 1961 / 4 خرداد 1340 سخنرانی تاریخی را در جلسه مشترک مجلسین ایالات متحده ایراد کرد. در آن سخنرانی که در آن زمان بسیاری آن را رویاپردازنه می‌دانستند، کندی با اشاره به مسایل روز آمریکا سخنان خود را به مسایل فضایی کشاند و از کنگره آمریکا خواست تا بودجه پیشنهادی برای ناسا را تصویب کند تا این سازمان بتواند به هدف بزرگ خود برسد. وی اعلام کرد : «من معتقدم این ملت باید خود را وقف دست یافتن به این هدف مهم کند که تا پیش از پایان این دهه بتواند انسان را به ماه فرستاده و سالم به زمین بازگرداند. برای بشریت، هیچ پروژه فضایی دیگری در این دوره مهم‌تر از این نیست و هیچ پروژه دیگری برای ادامه کاوش‌های فضایی از این مهم‌تر نخواهد بود و البته هیچ پروژه دیگری به این دشواری و به این گرانی نیست. »

در حالی که بسیاری گمان می‌کردند چنین طرحی رویاپردازی است اما عزمی ملی برای این رویداد به وجود آمد. بودجه ناسا در تمام تاریخ هیچ‌گاه به اندازه آن دوران نبود و هزارن نفر در سراسر آمریکا و در بخش‌های مختلف درگیر این پروژه شدند؛ پروژه‌ای که دو سری از ماموریت‌های مهم فضایی یعنی جمینی و آپولو برای تحقق آن به اجرا در آمدند.

 

آرمسترانگ فضانورد
در چنین شرایطی بود که دوران فضایی نیل آرمسترانگ شروع شد. او که پیش‌تر در ارتش خدمت کرده بود در آن زمان خلبان آزمون هواپیماهای جدید آمریکا بود. از او دعوت شد تا به ناسا بپیوندد و او بدون لحظه‌ای تردید به این درخواست پاسخ مثبت داد.


اولین سفر فضایی او فرماندهی ماموریت جمینی 8 بود، پیچیده‌ترین ماموریت سرنشین‌دار آمریکا که تا آن زمان (1965/1344) صورت می‌گرفت. در این ماموریت که در راستای برنامه سفر به ماه بود، فضانوردان باید عملیات الحاق را در مدار زمین انجام می‌دادند. با پایان موفق برنامه جمینی نوبت به برنامه آپولو رسید. آپولو قرار بود مرحله به مرحله انسان را به ماه ببرد، اما در نخستین گام با فاجعه مواجه شد. آپولو – 1 در هنگام پرتاب برروی سکو دچار حریق در اتاق فضانوردان شد و سه سرنشین آن در آتش سوختند. اما این تراژدی تاثیری در برنامه های بعدی نداشت.
در نهایت ماموریت‌های آپولو به نقطه حساس خود رسید، جایی که باید خدمه ماموریت آپولو 11 انتخاب شوند تا نخستین سفیرانی باشند که به ماه رفته و بر آن قدم می‌گذارند. اگرچه شکی نبود که این افراد از بین فضانوردان پروژه جمینی انتخاب می‌شوند، اما اینکه چه کسی فرماندهی آپولو – 11 را بر عهده می‌گیرد، مشخص نبود. در محافل خصوصی‌تر نام دو نفر بیشتر شنیده می‌شد، نیل آرمسترانگ و جیمز لاول. در نهایت آرمسترانگ بود که برای فرماندهی این ماموریت انتخاب شد. به او پیشنهاد شد که بین آلدرین و لاول نفر دوم سفر را انتخاب کند و در نهایت او بر آلدرین تاکید کرد، چون معتقد بود لاول شایستگی فرماندهی یک ماموریت را دارد. در نهایت لاول فرماندهی ماموریت دشوار آپولو – 13 را عهده‌دار شد.

 

آن فرود تاریخی
هیچ یک از پروازهای دشواری که آرمسترانگ در دورانی که خلبان پروازهای آزمایشی بود انجام داده بود و هیچ یک از تمرین‌های دشواری که در برنامه فضایی خود پشت سر گذاشته بود، قابل مقایسه با آن چند دقیقه فرود نیست. او و آلدرین در امتداد تاریخی پر تلاش و پر امید ایستاده بودند. حاصل کار ده‌هاهزار نفر و میلیاردها بودجه و البته رویایی تاریخی به تصمیمات آن‌ها درآن چند دقیقه بستگی داشت و البته که همه چیز مطابق برنامه هم پیش نرفت. در ابتدای آغاز مراحل فرود کامپیوتر ابتدایی ماه‌نشین پیام‌های خطای متعددی را نشان می‌داد. برخی از پیام‌ها حتی برای آرمسترانگ و آلدرین معنی‌دار نبودند و باید از زمین کمک می‌گرفتند که آیا باید به آن‌ها توجه کنند یا خیر. زمانی که فرود به مراحل نهایی خود می‌رسید، داده‌ها و منظره پیش روی آرمسترانگ محیطی را نشان می‌داد که کمتر از آن‌چه تصور می‌شد برای فرود امن به نظر می‌آمد؛ به همین دلیل در شرایطی دشوار که ضربان قلبش بر اساس گزارش‌های پزشکی به حداکثر ممکن رسیده بود، کنترل دستی فرود را بر عهده گرفت. او همزمان می‌بایست موتورهای کوچک ماه‌نشین را کنترل کند تا آن را به شیوه‌ای نرم در جایی دورتر و امن‌تر فرود آورد، اما در عین‌حال می‌دانست هر متر که از محل پیش‌بینی شده دورتر می‌شود سوخت بیشتری می‌سوزاند و اگر خیلی زیاده‌روی کند و از پیش‌بینی‌های قبلی بیشتر سوخت بسوزاند، دیگر نیرویی برای ترک ماه در اختیار نخواهد داشت.
در آن لحظات حساس در اتاق کنترل نیز نفس‌ها در سینه حبس شده بود. مرکز کنترل تنها پیامی که در این مدت به سفینه ارسال کرد این بود : «30 ثانیه» یعنی تا پیش از این‌که سوخت مورد نیاز برگشت خود را مصرف کنید، تنها 30 ثانیه فرصت پرواز دارید. در آخرین لحظات این 30 ثانیه سرانجام آرمسترانگ عقاب را بر ماه فرود آورد. اولین جمله‌ای که از ماه به زمین مخابره شد نیز تایید همین رویداد بود : «اینجا پایگاه آرامش، عقاب بر ماه فرود آمد»
سرانجام پس از آزمون‌های فنی و بررسی‌های پس از فرود، آرمسترانگ از زمین اجازه خواست تا زودتر از سفینه خارج شود. با تایید این درخواست در ساعت 2:56 به وقت جهانی روز 21 جولای 1969 و در حالی که هنوز چند ماهی به پایان دهه‌ای که کندی وعده داده بود باقی بود، آرمسترانگ قدم بر ماه گذاشت و جمله تاریخی خود را به زبان آورد: «قدمی کوچک برای (یک) انسان، جهشی غول‌آسا برای بشریت» صدای نیل آرمسترنگ را می‌توانید در اینجا بشنوید.

 

فاتح ماه
فتح ماه تنها نقطه اوجی بر برنامه فضایی آمریکا نبود. آرمسترانگ به چهره‌ای جهانی و یکی از تاثیرگذارترین نام‌ها و الهام‌بخش‌ترین شخصیت‌ها در سراسر جهان بدل شد. او نخستین انسانی بود که قدم بر جایی غیر از زمین گذاشته بود و زیر آسمان دیگری ایستاده بود.
او پس از بازگشت به زمین به سرعت از کارهای فضایی کناره‌گیری کرد. مدتی به تدریس پرداخت و مدتی به کارهای تجاری شخصی و برخلاف همسفرش باز آلدرین کمتر در مجامع حاضر می‌شد و کمتر سخن می‌گفت. یکی از آخرین موضع‌گیری‌های او به زمانی باز می‌گشت که اوباما برنامه سفرهای سرنشین‌دار ناسا را مورد بازبینی قرار داد. او مخالف این برنامه بود و معتقد بود آمریکا مسیر خود را در برنامه‌های سرنشین‌دار گم کرده و نقش رهبری خود در فضا را از دست می‌دهد.
دو هفته پیش به دلیل عارضه قلبی و بسته شدن عروق کرونری، آرمسترانگ تحت عمل جراحی قرار گرفت، اگرچه پزشکان عملش را موفق ارزیابی کردند اما در واپسین ساعات شب گذشته (4 شهریور) در سن 82 سالگی دیده از جهان فرو بست. او نماد و نشانه‌ای بود برای بلندپروازی‌های انسان، از فتح مرزهای دور و جدید و از روحیه کاوشگر انسانی که اگر تصمی بگیرد می‌تواند به کمک اراده‌ای جمعی هر ناممکن و رویایی را ممکن سازد.
زمانی یکی از پیشگامان عصر فضا گفته بود «زمین گهواره بشر است، اما هیچ انسانی را نمی‌توان تا ابد در گهواره نگاه داشت.» نیل آرمسترانگ نخستین نفر از گونه انسان‌ها بود که قدم غول‌آسایی به بیرون این گهواره برداشت.
5353

کد خبر 238606

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 6 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 21
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بدون نام IR ۰۸:۱۰ - ۱۳۹۱/۰۶/۰۵
    65 2
    خدایش بیامرزد.
  • بدون نام IR ۰۸:۵۹ - ۱۳۹۱/۰۶/۰۵
    50 2
    "رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند "از خداوند متعال برای ایشان طلب رحمت و مغفرت دارم
    • بدون نام IR ۱۰:۴۱ - ۱۳۹۱/۰۶/۰۵
      11 1
      شايدم رسد آدمي به جايي كع خدا رو هم ديگه نبينه
  • مریم فخیم US ۱۰:۱۵ - ۱۳۹۱/۰۶/۰۵
    27 0
    مردی که هرگز فراموش نخواهدشد...روحش قرین رحمت...کاش ماهم بتونیم لااقل قدم خیلی خیلی کوچکی برای پیشرفت کشورمون و بالابردن روح انسان دوستی و وجدان برداریم!سپاس ازشما آقای ناظمی و گروه دانش
  • رهگذر IR ۱۰:۳۲ - ۱۳۹۱/۰۶/۰۵
    32 0
    دیشب ساعت 12:15 دقیقه که ایمیلم رو باز کردم تحت عنوان یک خبر فوری این خبر روی مانیتور به نمایش اومد. یک جورایی ناراحت شدم! نیل آرمسترانگ، مردی که یکبار با این کره خاکی خداحافظی کرده بود، برای همیشه با آن وداع کرد... امیدوارم به اون دنیا هم همانند کره ماه، استوار و سربلند قدم برداره...
  • بودا IR ۱۰:۳۸ - ۱۳۹۱/۰۶/۰۵
    21 0
    گويا ايشان چند سال پيش براي رويت كسوف به ايران آمده بودند و در كنار درياچه زريوار به رصد آن پرداختند . به هر حال ايشان نابغه اي محسوب مي شوند كه نام و يادشان هميشه جاودان خواهد ماند . جا دارد از زحمات همه همكاران دانشمند ايشان كه در راه دست رسي بشر به ماه به ايشان كمك كردند هم سپاس گزاري نمود .
  • بدون نام IR ۱۰:۳۹ - ۱۳۹۱/۰۶/۰۵
    19 0
    وقتي بچه بودم، مثل خيلي‌ها در خيالم كلي شغل عوض مي‌كردم. و مثل خيلي از پسربچه‌ها، وسط آن همه شغل (مهندس ساختمان و دكتر و سوپرماركتي -براي دسترسي به آن همه هله‌هوله- و بازيگر و پليس و ....) خلباني و فضانوردي هم بود. در دوران دو شبكه‌اي بودن تلويزيون و گسترده‌تر بودن خط قرمزها، نيل آرمسترانگ برايم نه يك تصوير، كه يك نام در كتابهاي علمي بود. نامي متصل به مردي با لباس فضانوردي در يك عكس سياه و سفيد با عنوان پرطمطراق «اولين انساني كه پا بر روي كره ماه گذاشت». نامي متصل به آن جمله معروفش كه «اين قدمي كوچك براي انسان و جهشي بزرگ براي بشريت است». او اسطوره فضانوردي روياهاي فضانوردانه پسربچه‌اي بود كه با تخيلش در داستان‌هاي ژول ورن و آسيموف همپاي نيل بزرگ به جستجوي كهكشان ميرفت. رفتنش چه غم‌انگيز است
  • احمد IR ۱۲:۰۵ - ۱۳۹۱/۰۶/۰۵
    8 0
    بزرگترين افتخار نصيبش شده بود اراده اي پولادين داشت خدايش بيارمورزد.
  • آقای ع- ص نویسنده وبلاگ ... IR ۱۲:۳۹ - ۱۳۹۱/۰۶/۰۵
    0 9
    اطلاع از وقوع زلزله توسط پیامک و اس ام اس lایده ای داشتم که در وبلاگم منتشر کردم امیدوارم روزی این ایده عملی شود با تشکر آقای ع-ص از تهران
  • ابرنواختر PL ۱۳:۰۹ - ۱۳۹۱/۰۶/۰۵
    9 0
    نیل آرمسترانگ نخستین انسانی بود که از فضای خارج از زمین به آن نگریست ... او یکی از بزرگترین شخصیت های تاریخ بشریت است . کاری به روح و دنیای بعد و ... ندارم , نام و یادش همیشه جاودان باشد . او نماد خواستن موجود هوشمندی به نام انسان است ...
  • بدون نام IR ۱۶:۳۳ - ۱۳۹۱/۰۶/۰۵
    9 1
    متاسفانه مشاهده می شود علی رغم اینکه شوروی فرود نیل ارمسترانگ بر روی ماه را تایید کرد و مدارک و شواهد و اسناد هم در سازمان فضایی ناسا موجود است عده ای از هموطنانمان به دنبال ایجاد خدشه در این امر هستند .وقتی با این جماعت هم صحبت می کنیم فوری می گویند مگه نمیدونی؟تو فلان سایت نوشته شده...فلان مستند رو مگه ندیدی؟...جدا ندیدی؟...پس خیلی عقبی خداوند این تفکر رو به ادمیزاد داده که بشینه فکر کنه اما متاسفانه این عده که باز هم متاسفانه کم هم نیستند کلا فکر رو کنار گذاشته اند و یک مطلبی رو که می بینند دائم تکرار می کنند دریغ از ده دقیقه فکر ما از شوروی که بالاتر و فنی تر در اون زمانها نداشتیم ؟دشمن امریکایی ها هم بودند این اقا با دو نفر دیگه پرتاب شدند به فضا خب سازمان هوایی شوروی هم اینها
  • بدون نام IR ۱۶:۳۷ - ۱۳۹۱/۰۶/۰۵
    7 0
    اینها رو دنبال کرده که بالاخره به ماه می رسند یا نه دائم تحت نظر بودند تا اگر ماموریتشان با شکست مواجه شد این رو تو بوق بکنند و...اخرش هم ماموریت با موفقیت انجام شد. علی رغم تایید روسها باز یه عده از هموطنان ما که شاید تحت تاثیر این بازمانده های کمونیستهای سابق هستند شروع کردن به گفتن این جوک که مگه نمیدونی فلان جا نوشته این ماموریت دروغ بوده و چنین و چنان این قضیه تمام می شود و می رود چیزی که ادم را ازار می دهد شیوه تفکر برخی ادمها است که برای پذیر واقعیت ها دچار اختلال هستند یکی دو نفر هم نوشته اند که این ادم چون مسلمان نبود فلان می شود و چنان که واقعا جز ابراز تاسف حرف دیگری بر زبان ادم جاری نمی شود تنها میتوتان اب راز امیدوتری کرد این دوستان کمی مطالعه کنند کمی بر روی تفکراتشان کار کنند.
  • بدون نام IR ۱۶:۴۳ - ۱۳۹۱/۰۶/۰۵
    7 0
    این گونه حرکات و تفکرات نشان دهنده یک بیماری در جامعه ما است و واقعا از این وضعیت باید ابراز نگرانی کرد . طبقه بندی ادمها و اینکه چون به دین ما نیستند پس مشکل دارند واقعا جای تامل دارد. متاسفانه جز اراده شخص برای تغییر این وضع و مطالعه و تفکر بیشتر هیچ چیز دیگر چاره ساز نیست هموطنی در مطلب قبلی سخنانی در باره اعتقادات ارمسترانگ گفته بود که به نظر من باید نشست و گریست به حال این وضعیت تفکری ما شما دارید از موبایل اینترنت کامپیوتر دارو و...که همه ساخته غرب است استفاده می کنیداینها هم توسط هالیوود فیلم برداری شده؟ اگر به شما بگویند وسیله ای در غرب وجود دارد به نام موبایل که همه ادمها اونجا با هم در اترتباط هستند فوری شروع می کنید بابا اینا دروغه اخه چطور ممکنه؟ تو فلان سایت نوشته بود این ...
  • بدون نام IR ۱۶:۴۷ - ۱۳۹۱/۰۶/۰۵
    7 0
    نوشته بود این دروغ امریکایی ها است اخه چطور ممکنه؟ میگن یه چیزی اومده به اسم اینترنت ادمها میتونن با اینترنت در ارتباز باشند فیلم منتقل می کنن و...اینا هم دروغه مگه نمیدونی تو فلان سایت نوشته بود امریکایی ها کم اوردن رفتن فیلم برداری کردن به دروغ که یه چیزی اختراع کردن به اسم اینترنت میگن یه چیزی به اسم موبایل هم ساختن که اون مستند میگفت دروغه تازه یه هواپیما رادار گریز هم میگن ساختن الکی به دروغ یه فیلم ساختن که از رادار فرار میکنه اینها همش دروغه این موبایل و اینترنت و بقیه پیشرفتهاشون همه دروغه خودم فیلم مستندش رو دیدم که دقیقا گفته بود اینا دروغه اخه عزیز من هموطن جاذبه کره ماه بسیار کمه چطور کسی که از کره زمین میتونه سفینه بفرسته بیرون اونجا نمیتونه فرود بیاره؟این همه تکنولوژی و...که
  • بدون نام IR ۱۶:۵۲ - ۱۳۹۱/۰۶/۰۵
    10 0
    این همه تکنولوژی اینا که از رفتن رو کره ماه که سختتره نزنید این حرفهای جوک رو یه مقداری بنشینید فکر کنید ادم واقعا ناراحت میشه از این رفتار شماها خیلی تاسف باره اینکه به نیل ارمسترانگ هم توهین کرده بودین که بهشت نمیره چون مسلمون نیست هم واقعا اسف باره فقط از خداوند می خواهم شماها رو شفا بدهد و گرنه کار دیگری از دست ما ساخته نیست باز علی رغم اینهمه حرفی که زده شد الان میان شروع می کنن مگه ندیدی اون پرچم تکون می خورد؟بابا جنس میله از ماده خاصی بوده اون حالت رو بهش داده خب پس اون حرف سی رو چی میگی؟اون رو هم گفتن یه تکه مو بود افتاده رو فیلم و... خلاصه بهانه های بنی اسرائیلی اینا تمومی نداره اینا اگه همراه سفینه هم رفته بودن احتمالا باز میومدن شک می کردن شاید خواب دیدیم؟ خدایا همه رو شفا بده
  • بدون نام IR ۱۷:۰۰ - ۱۳۹۱/۰۶/۰۵
    11 0
    نیل ارمسترانگ زنده است برای امرزش کسانی که می گویند سفر به ماه واقعیت نداشته فاتحه بخوانید
  • بدون نام IR ۲۳:۵۶ - ۱۳۹۱/۰۶/۰۵
    4 17
    سفر به ماه واقعیت نداشته
  • راتین EU ۱۰:۳۰ - ۱۳۹۱/۰۶/۰۶
    2 19
    من فکر کردم متاسفانه تو کتم نرفت که اخه اگه اینا تونستن 48 سال پیش برن ماه چرا دوباره نتونستن برن مگه غیر از اینه که فناوریشون پیشرفته تر شده و حداقل باید اونجا پایگاه داشته باشن یا اینکه بودجه نداشتن .... نمیدونم این امریکا چه گلی به سر ما زده که اینقدر ازش طرفداری میکنیم
    • بدون نام EU ۱۹:۰۱ - ۱۳۹۱/۰۶/۰۹
      8 2
      این خارجیا کلی گل زدن به سر ما,نمونش همون مانیتوری که داری توش نگاه می کنی
    • بدون نام EU ۲۲:۱۴ - ۱۳۹۱/۰۶/۱۰
      0 9
      اره خوب ولی از چهار تا کشور جهان سومی مثل ما بودجشو گرفتن عوضش اینا رو بهمون میفروشن
    • آرش IR ۰۹:۰۱ - ۱۳۹۱/۰۸/۱۶
      1 5
      نرفتن چون پروژه به جهت تودهنی به شوروی بود و دیگه نیاز به ارسال پرخرج و خطر انسان زنده نیست......