خبر بسیار تکان دهنده بود؛ بر اساس گزارش مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی کار مفید کارمندان ایرانی (به خصوص در بخش دولتی) 22 دقیقه در روز است. این در حالی است که سال گذشته این رقم یک ساعت و 4 دقیقه یا به عبارتی 64 دقیقه بود. با این حساب، کار مفید کارمندان نسبت به سال گذشته به یک سوم کاهش یافته است.<BR>

مازیار شیبانی فر:کم کاری و به عبارت بهتر فرار از انجام وظیفه که در بخش اداری و ارایه خدمات کارمندان بخش های دولتی و خصوصی بیشتر به چشم می آید، در اصل ریشه در مشکلات فرهنگی و آموزشی کشور دارد و تنها راه درمان آن توجه به نحوه رشد فکری و روانی خردسالان، کودکان و نوجوانان کشور است.
بر اساس همین آمار، وضعیت کارمندان بخش خصوصی بهتر است و کارکنان این بخش در روز حدود 2 ساعت کار مفید دارند. این در حالی است که در حال حاضر بیشتر کارمندان در بخش های دولتی و خصوصی حدود 8 ساعت (از 8 صبح تا 4 بعدازظهر) سر کار هستند. البته در بخش خصوصی ممکن است از کارمندان در روز 1 ساعت بیشتر کار گرفته شود.
در ماده 51 قانون کار میزان مجاز ساعت کار روزانه افراد در بنگاه ها و واحدهای مشمول قانون کار کشور 8 ساعت اعلام شده است که البته کارگر و کارفرما می توانند با توافق ساعات کار برخی روزها را کمتر و برخی دیگر را بیشتر در نظر بگیرند، اما به صورت کلی نمی تواند از 44 ساعت بیشتر باشد.
با یک حساب سرانگشتی مشخص می شود که هر کارمند ایرانی در خوشبینانه ترین شرایط در هفته کمتر از 6 ساعت کار می کند. البته برخی آمارها حکایت از هفته ای حدود 3 ساعت کار مفید دارند. ولی حتی اگر همان هفته ای 6 ساعت را هم در نظر بگیریم، نسبت به سایر کشورهای جهان ساعت مفید بسیار اندکی است. برای نمونه، در حال حاضر ساعت کار مفید هفتگی در ژاپن 40 تا 60 ساعت و در کره جنوبی نیز 54 تا 72 ساعت برآورد می شود.
برای فهم بهتر شرایط، اگر میزان کار مفید کارمندان را به صورت سالانه در نظر بگیریم، بیشتر متوجه ناخوشایند بودن شرایط می شویم. به این ترتیب که اگر ساعت کار مفید یک کارمند در طول سال در کشور ما حدود 800 ساعت باشد، در ژاپن 2420 ساعت، کره جنوبی 1900 ساعت، آلمان 1700 ساعت، افغانستان 950 ساعت است. در میان کشورهای جهان سوم که آماری از آنها در زمینه ساعت کار مفید سالانه منتشر شده است فقط کویت با 600 ساعت و عربستان با 720 ساعت کار مفید کمتری نسبت به کارمندان ایرانی دارند.
وقتی بحث از علت این موضوع یعنی کم کاری آشکار و آزاردهنده کارمندان می شود، کارشناسان علت های زیادی را مطرح می کنند؛ ناکارآمدی سیستم اداری کشور، پایین بودن دستمزد ها و حقوق، ضعف مدیریت و نظارت، سیستم فرسوده اداری، ضعف فرهنگی و آموزشی کارکنان، بی انگیزه بودن، پایین بودن دستمزدها، تعریف نشدن فرهنگ کار، نگرش خاص افراد به بهره‌وری و ناتوانی دولت در حمایت کافی از تولید، اقتصاد مبتنی بر فروش نفت و تنبلی تاریخی ایرانی ها و دلایل زیاد دیگری که در جای خود قابل بررسی است و می توان به آن استناد کرد.
اگر نگاهی دیگر به این آمارها بیندازیم متوجه این موضوع می شویم که به جز افغانستان، سایر کشورهایی که در این فهرست قرار دارند، جزو کشورهایی ثروتمند و برخوردار از اقتصادی فعال هستند که مردم آنها از رفاه اجتماعی عمومی بسیار بهتری به نسبت مردم ما برخوردارند. این موضوع نشان می دهد که مردم این کشورها برای ثروتمند و خوشبخت زیستن خود تلاش کرده اند؛ ولی پرسشی که در ذهن جای می گیرد این است که چه اتفاقی در این کشورها و بسیاری دیگر از کشورهای اروپایی و آمریکایی (که نام آنها در این فهرست نیامده است) می افتد که مردم آنها مسئولیت شناس تر و متعهدتر از کارمندان ایرانی هستند.
در این گزارش به نام کشور ژاپن و مسئولیت شناس بودن کارمندان آن اشاره شده است. شاید جالب باشد بدانیم که در ژاپن هر سال تعدادی از مردم به خاطر خستگی مزمن می میرند. یعنی این گروه از افراد به قدری کار می کنند که بدن شان دچار فرسودگی می شود و همین موضوع مرگ های ناشی از کار زیاد و خستگی برای آنها به وجود می آورد.

آیا موضوع ژن و ملیت مطرح است؟
حقیقت این است که در کشور ما موضوع کار کردن و "برو کار می کن مگو چیست کار" همانند بسیاری دیگری از مسایل و مباحث در حد حرف و شعار دادن های روزمره باقی می ماند و کاری برای نهادینه کردن آن انجام نمی شود. دلیل اصلی این موضوع را نیز باید در نظام آموزش و پرورش جستجو کرد که به مفهوم واقعی کلمه برای تربیت انسان و نسل آینده کار زیادی انجام نمی دهند!
در بسیاری از کشورهای پیشرفته، خردسالان از 4 سالگی موظف به حضور در مهد کودک به منظور آموزش هستند. به عبارت دیگر، بچه ها از سن بسیار کم برای آموزش فراخوانده می شوند. در صورتی که در کشور ما طی چند سال اخیر دوره پیش دبستانی به پدر و مادرها توصیه می شود. یعنی اجباری در کار نیست و در اصل کودک 6 سالگی اش به اتمام رسید، آموزش به صورت جدی را تجربه خواهد کرد.
این اتفاق در شرایطی است که بسیاری از صاحب نظران عرصه تربیت و روانشناسان معتقدند تا 5 سالگی و برخی دیگر تا 8 سالگی را سال های بسیار مهمی می دانند. به گونه ای که افراد حتی در سن بالا نیز به آموزش ها و شرایط این دوره از سن خود چنان وابستگی دارند که با وجود همه آگاهی ها و تربیت ها باز هم از شرایط آن نمی توانند رهایی پیدا کنند.
خردسالی که در 4 سالگی آموزش و تربیت را آغاز می کند، بدون شک بسیاری از مفاهیم را از طریق ناخودآگاه خود دریافت می کند. کار کردن یکی از مفاهیمی است که باید به کودک آموزش داده شود تا در آینده شخصی مسئولیت پذیر و علاقمند به کار و فعالیت باشد. در صورتی که در کشور ما این گونه آموزش ها به عهده خانواده ها گذاشته می شود و هر خانواده ای بنا به شرایط اجتماعی و موقعیت اقتصادی و میزان درک و فهم خود از مسایل فرزندانش را تربیت می کند. به این ترتیب، هیچ هماهنگی و هم راستایی در شرایط تربیتی کودکان جامعه به وجود نمی آید.
موضوع کار کردن در جامعه ما، متاسفانه با بسیاری از باورها و عرف ها اشتباه چنان آمیخته شده است که کار کردن یک کودک یا نوجوان در تعطیلات تابستان را نه تنها خوب و مفید و راهگشا نمی دانیم، بلکه نشانه ای از ضعف خانواده در مسایل اقتصادی و گاه فرهنگی به حساب می آید. این موضوع سال ها است به شهرستان ها و حتی شهرهای کوچک نیز سرایت کرده است.
زمانی فقط خانواده های رفاه زده (مفهوم این کلمه کاملا با واژه مرفه یا برخوردار از رفاه مادی در تضاد است) ساکن تهران و شهرهای بزرگ بودند که اعتقادی به کار فرزندان خود در طول تابستان نداشتند. در صورتی که اکنون خانواده ها در شهرستان ها نیز دچار همین اشتباه شده اند. یعنی بسیاری از خانواده ها حاضرند فرزندان خود را بدون برخورداری از هر گونه آموزش یا فعالیتی جنبی که بتواند به رشد فکری و جسمی فرزندشان کمک کند، به آسانی در کوچه و خیابان رها کنند یا اجازه بدهند ساعت ها پشت کامپیوتر بنشینند یا فیلم تماشا کنند، اما حاضر نیستند آنها را برای برخورداری از کاری تشویق یا راهنمایی کنند که می تواند حرفه ای به آنها بیاموزد یا شرایط ذهنی شان را رشد دهد.
در بسیاری از کشورهای صنعتی و ثروتمند جهان این پرسش از کودکان و نوجوانان که "امسال می خوای کجا کار کنی؟" هیچ ربطی به دارا و ندار بودن خانواده ها و موقعیت اجتماعی پدر و مادر آنها ندارد. در چنین جوامعی همه در مدرسه و از سن پایین یاد گرفته اند که "کار عار نیست" و باید برای داشتن زندگی بهتر و جامعه ای پویاتر همه کار کنند. همه باید استعدادها و توانایی های خود را بشناسند و برای حضور در حرفه ای که با شرایط آنها مناسب است، خود را آماده کنند. پرسشی که در کشور ما یک تابوی سخت محسوب می شود!؟
چند دهه پیش، در کشور ما فرزندان راه پدران را از نظر مسایل شغلی در پیش می گرفتند. فرزند خیاط، باید خیاط می شد. کفاش زاده باید به شغل پدر در می آمد و سایر مشاغل نیز به همین صورت نسل اندر نسل تداوم می یافت. اما از حدود 100 سال پیش به این طرف که کاسبی های کوچک به شدت افزایش یافته اند و پشت میز نشینی تبدیل به یک سنت دیرینه شده است و بسیاری از فرزندان حاضر نیستند مشاغل سخت پدران شان را دنبال کنند، بی مسئولیتی نیز در میان نوجوانان و جوانان نیز به شدت گسترش یافته است.
البته در اینجا باز هم پای نبود تعلیم و تربیت هدفمند و عمومی به میان می آید. در بیشتر کشورهای صنعتی و ثروتمند، دولت ها طی آموزش هایی که به گروه های مختلف سنی ارایه می کنند، شرایط بروز استعدادهای مختلف را نیز به وجود می آورند. کودکان به گروه های مختلف تقسیم می شوند و هر کس بنا به توانایی فنی یا ذهنی اش در گروهی مشخص به فعالیت می پردازد و کارشناسان به پدر و مادرها مشاوره می دهند که به چه صورت می توانند فرزندان خود را برای داشتن آینده ای بهتر هدایت کنند.
در کشور ما این مهم برعهده خانواده ها گذاشته شده است. بسیاری از خانواده های ایرانی هم که به استعدادیابی فرزندان خود نمی پردازند، زمانی سر بلند می کنند که فرزندشان دوران مدرسه را پشت سر گذاشته است و بدون برخورداری از حرفه یا شغل مشخص و قابل اعتنایی، به صف بیکاران جامعه پیوسته است. در این شرایط است که پدر و مادرها یا برای قبولی فرزندان شان در دانشگاه و به تعویق انداختن این شرایط برای چند سال بعد اقدام می کنند یا به دنبال یافتن دوست و آشنا و فامیلی در یکی از اداره های دولتی و خصوصی هستند تا به تعبیری دست آنها را بند کنند و این سیر تسلسل از زیر کار فرار کردن کارمندان همچنان ادامه می یابد.
4545
 

کد خبر 276747

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
5 + 6 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 67
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 4
  • هيچكس IR ۰۸:۲۳ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    69
    اينه كه هر کی يك بار پاش به اداره هاي ايران بيافته مي دانه !يكي از علل اقصاد بيمارمان هم هينه و انوقت مي خوان 1 ميليون نفر ديگه استخدام كنن تا اون 22 دقيقه هم بكنيد 2 دقيقه .البه يكي از علل اصلي اين كم كاري براي اينه كه پول مفت نفت و گاز داره ميره تو جيب كارمندا
    • mohsen US ۱۱:۴۸ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
      18
      واقعا فکر میکنی پول مفت نفت گاز میره تو جیب کارمندا ؟؟؟
    • میثم US ۲۳:۱۶ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
      12
      کارمندها به اندازه ی حقوقی که میگیرند کار میکنند! با یک سوم شدن درامدشون نسبت به تورم توی همین یک سال میزان کار هم باید یک سوم میشد!
    • علی PL ۱۴:۱۳ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۶
      19
      95 درصد کارمندان یک دقیقه هم کار نمی کنند ولی 5 دصد بقیه که واقعا زحمت کش هستند مجبورا جور 95 درصد را هم می کشند.
  • بدون نام IR ۰۸:۲۶ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    58
    خيلي دوست دارم بدونم اين كار مفيد رو با چه شاخص هائي محاسبه كرده اند؟
    • محمدددد IR ۱۶:۵۲ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
      6
      عزیزم شاخص داره، نحوه محاسبه داره. کاش شما که این مقاله به این خوبی رو نوشتیت نحوه محاسبه و فرمول هاش رو هم مینوشتید. بر اساس همین فرمول کار مفید آمریکا قصد داشت که به تقلید از ژاپن در صنعت و اقتصاد خود تحول ایجاد کنه ولی مردم آمریکا هم مثل مردم ژاپن نبودند و در نتیجه آمریکا روی مسائل دیگر تمرکز کرد.
    • بدون نام IR ۱۷:۳۹ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
      28
      احتمالن وقتی مث بنده واسه گرفتن گواهی تحصیلی برین ا شهرستان آموزش پرورش تهران و 3 روز متوالی کامند مورد نظرتون یا رفته باشه صبحانه یا نماز یا مرخصی ساعتی دنبال بچه اش و روز آخر هم به خاطر در نزدن لج کنه و امضا نکنه میفهمین 22 دقیقه هم زیاده واسه خیلیا اینو هر کس گذرش به عنوان ارباب رجوع بیفته میدونه .منفی توی این خبر بر علیه خبر و نظر موافق زیاده چرا که نیمی از آدمهایی که اینجا رای میدن از همون ادرات آنلاین میشن .اینم یه گواه دیگه که موقع ساعت کار انقدر آزاد هستن که میان نت!انصاف داشته باشین وقتی خودتون کارمندین فکر نکنید خیلی شاقه کارتون همین شما به عنوان ارباب رجوع برین یه اداره میبینید چقدر کار واستون میکنن!
  • بدون نام IR ۰۸:۳۵ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    109
    به اندازه همین هم حقوق می گیرند
  • منوچهر IR ۰۸:۴۲ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    69
    باور کنید همین 22 دقیقه هم خیلی زیاد است... باید به حال وضعیت کار مفید در کشور گریست...
    • مسعود GB ۱۱:۰۶ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
      42
      الان این آقایونی که دارن نظر می دهند مگر در اداره سرکار نیستند؟ اونوقت می گویند ما روزی 8 ساعت کار مفید می کنیم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
  • بدون نام IR ۰۸:۴۸ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    85
    لطفا بقیه شرایط از جمله شرایط اقتصادی و رفاهی ایران و ژاپن را هم مقایسه کنید و بعد نتیجه بگیرید.
    • حامد IR ۱۱:۰۲ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
      16
      بخش مهمي از همين شرايط اقتصادي مديون كم كاري كارمندان است بنده هر وقت شهرداري و يا ثبت كاردارم شاهد هستم كه چقدر مردم در عذابند و كارمندان به راحتي در حال خوردن پفك و چيپس هستند. همواره مدارك گم مي‌شود. كارمندان بعضي دانشگاهها مثل دانشگاه شهيد بهشتي هم هيچ وقت كار نميكنند. آنجا معروف است كه نامه را اگر به نامه رسان بدهي گم مي‌شود. كاركنان فقط دنبال گذران وقت هستند...
    • بدون نام IR ۱۲:۴۵ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
      2
      برای رشد و رفاه یه کشور و مردمش نیاز به برنامه ریزی و مدیریت صحیح از طرف مسئولین و کاردرست و وجدان کاری از طرف مردم هست که ما هیچ کدوم رد نداریم البته بیشتر مدیریت
  • بدون نام IR ۰۸:۴۸ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    19
    با نويسنده كاملاً موافقم فقط اين رو اضافه كنم كه يكي از علتهاي از هم پاشيدن زندگي هاي امروزي و يا عدم تمايل به ازدواج براي جوانان همين كم كاري به شكل بي مسئوليتي و عدم تعهد مي باشد.
  • مهدی IR ۰۸:۵۱ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    73
    شما چرا ایران را با ژاپن مقایسه میکنید زمانی که ما نفت را به دلار میفروشیم وحقوقها را با ریال پرداخت میکنیم فکر میکنید مردم کار میکنند توی ژاپن مگر تورم اینجوری بیداد میکنند ثانیا اگر میخواهیم ایران را ژاپن کنیم باید از انجا مدیر بیاریم
  • کارمند IR ۰۸:۵۶ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    33
    تعمیم این نظر مجلس محترم که از تعطیلات هفتگی وماهانه وسالانه وعیدانه و..... استفاده میکنند به کل کارمندان چیزی جز اجحاف در حق کارکنان اجرائی وصف که مدام درتعامل با ارباب رجوع هستند چیزی جز اجحاف وتهمت آشکار نیست شاید این موضوع در برخی حوزه های ستادی قابل بررسی باشد ولی کارکنان صف درطول روز حداقل با 30الی 40نفرتعامل دارند
  • مهدی IR ۰۹:۰۱ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    32
    من نمی دونم مرکز پژوهشا این آمار رو از کجاش در آورده ولی توی سازمان ما (دادگستری البرز) کارمندا فرصت نفس کشیدن هم ندارند البته اکثر ما که خودمون از صبح که میایم پای کامپیوتریم و چشم مون داغون می شه تا خود ساعت 2 حالا شما حساب کن ببین چند ساعت کار مفید می شه
  • لیلا IR ۰۹:۱۶ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    51
    من کارمند یه شرکت خصوصی نقشه برداری هستم ، خدا شاهده که من حداقل 7 ساعت کار مفید انجام میدم و شب نا ندارم حرف بزنم ، تازه اگه اضافه کاری اجباری واینسم..........
  • ماشااله برهانی IR ۰۹:۱۹ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    11
    البته بجز کارکنان بانکها که روزی 10ساعت کار مفید دارند
    • بدون نام IR ۱۴:۲۷ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
      17
      بله !!! اگه من هم مزایای شغلی و وامهای بی بهره و کم بهره ی حضرات بانکی رو داشتم 25 ساعت در روز کار می کردم
  • حمید IR ۰۹:۳۰ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    115
    با این حقوق و این تورم 22 ثانیه هم زیاد چه برسه به دقیقه
    • م IR ۱۰:۰۴ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
      41
      هزاران هزار مثبت
    • بدون نام IR ۱۰:۰۷ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
      35
      4 تا مثل شما هستند که کشور پیشرفت نمیکنه
  • علی IR ۰۹:۳۱ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    56
    با این مطلب کاملاً مخالفم توی 8 ساعت کاری پدرمون در می آید بعضی اوقات تا 10 ساعت هم کار می کنیم بعدشم فقط 600 تومن حقوق می گیریم اخرشم به جای قدر دانی باید بگن روزی 22 دقیقه کار می کنیم
    • بدون نام IR ۱۲:۲۱ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
      1
      اشتباه ميكني عزيزم به اندازه حقوقت كار كن كه هماه 22 دقيقه است.
    • بدون نام US ۱۹:۴۹ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
      1
      من کارمندم و روزی حداقل 8 ساعت کار میکنم ولی با این آماری که شما دادید نامید شدم حالا که کار من و امثال من دیده نمیشه کم کم دارم قانع میشم که باید همون 22 دقیقه کار کنم تازه با توجه به حقوق 500 تومنی من زیاد هم هست.
  • اهوازی IR ۰۹:۳۲ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    30
    مشکل ما تنبلی نیست بلکه عدم آگاهی مدیریتی در سازمان ها و شرکت ها که نمی دانند چگونه از نیروی کار استفاده کنند کارمندی و یا کارگری که کاری به او ارجاع داده نمی شود کاملا مشخص است که بیکار می ماند مدیران ما کارها را به صورت صحیح تقسیم بندی نکردند بعنوان مثال دو کارمند بانک یکی با ارباب رجوع ارتباط مستقیم دارد ودیگری در بخش دیگر اولی فرصت ندارد آب بخورد ولی دومی حتی از بس بیکار است ممکن است به بیرون از بانک برود و دور از چشم بقیه مسافرکشی هم میکند و هیچ آب از آب تکان نخورد و در آمار بیکاری دومی به حساب اولی هم میرودو جاهای دیگر همین گونه است
  • حسن زنگنه IR ۰۹:۳۴ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    55
    یک قله دیگر هم توسط ایرانیان فتح شد!
    • ali EU ۱۱:۰۱ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
      33
      قله رو خوب اومدی!!!!!! این قله ما رو کشته ! مردیم از بس فتحشون کردیم!
  • بدون نام IR ۰۹:۳۵ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    22
    خوب با حساب تورم حقوق هم به یک سوم کاهش پیدا کرده
  • بدون نام IR ۰۹:۴۶ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    24
    با این وضع حقوق انتظار دارید تا پای جان کار کنیم ؟ تازه این آمار شما هم به هیچ وجه صحیح نیست!
  • رضوي IR ۰۹:۴۷ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    40
    ازصدقه سر شما وبا اين وضعيت فعلا كه قشركارمند(خصوصي و دولتي) به ضعيف ترين قشر جامعه تبديل شده وخوش به حال بازاريان، كاسبها ، دلالها و مغازه دارها وحتي خرده فروشها شده است كه جنس پارسال را به قيمت امروز وآن هم چندبرابر به خورد ما مي دهند و قيمتها به ثانيه در حال فوران است،
  • دلال مرکزی IR ۰۹:۵۰ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    21
    البته این 22 دقیقه مربوط به کارمندان دولتی میباشد نه خصوصی ، کارمندان خصوصی حداقل از 8 ساعت کاری روزانه 8 ساعت آنرا مشغول به کار مفید هستند ، در یک شرکت خصوصی از یک کارمند نه تنها در پست خودش استفاده میشود بلکه مجبور است در پستهای دیگر هم کار کندو کمک کند. لطفا" کم کاری کارمندان دولتی را از کارمندان خصوصی جدا فرمایید!
    • کارمنددولت IR ۱۱:۴۱ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
      3
      آقای دلال مرکزی با عنوانی که دارین خوش بحالتون که شرکتتون وقت داره شمار رو برای کارهای شریف دلالی هم بکار بگیره عیدی ودرآمد هم که بالای سه میلیون خوب بنده خدا باید هم کار تون زیاد باشه
  • بدون نام IR ۰۹:۵۲ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    37
    میشه بفرمایید تو کشوری که نمی تونند آمار تورم رو به درستی اعلام کنند و هرکسی چه چیزی می گه! چطور و با چه مقیاسی به این عدد رسیدند؟! بابا انصاف داشته باشید! یاد عید پارسال افتادم که آمار می دادند مثلا : 3784500 سفر انجام شده !!!!! تو رو خدا این کنتور جاده ها رو میشه به ما نشون بدید! کنتور کار کردن کارمندان دسته کیه که اینطور دقیق آمار میدید!! بابا مردیم از خنده !!
  • بدون نام IR ۰۹:۵۹ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    8
    البته کارکنان بانک ازاین موردمستثنی هستند5/5ساعت کارمفیدحداقل دریک روزکاری
    • امیر IR ۱۴:۲۵ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
      15
      کارمندای بانک که حال میکنن......به طور مثال اگه 6 تا باجه باشه 5 نفر استراحت میکنن و 1 نفر کار و هر نیم ساعت با هم عوض میکنن تازه اگه به قول شما 5.5 ساعت کار کنن 5 ساعت سیستم قطعه.........
  • بدون نام IR ۱۰:۱۱ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    22
    چه جوری حساب کردن مثل بقیه آمارهاست
  • بدون نام DE ۱۰:۱۲ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    29
    قد حقوقی که میگیرن کار میکنن خوب
  • شریف RU ۱۰:۱۴ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    29
    با این حقوقهای ریالی و هزینه های دلاری چرا همیشه کشورهای دیگر را برای ما مثال میزنند کشور هایی که حقوق بگیران انها در حد ما هستند مثال بزیند که فکر کنم در دنیا نباشد
  • بدون نام IR ۱۰:۲۶ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    23
    به خدا ما در شرکت خصوصی داریم روزی 10ساعت کار می کنیم حداقل 6ساعتش مفید است و اضافه کاری هم نداریم یعنی عملا 8ساعت کار نیست بلکه 10ساعت کار ماست از 44ساعت در هفته شرکت ما 44 12می باشد یعنی 56ساعت در هفته کار می کنیم چون مدیران ما می گویند ما که حقوق شما را از چاه نفت نمی دهیم باید کار کنید حق هم دارند اما حقوق می رسه نه این را هم راست می گویند چون نقدینگی نداریم
  • بدون نام IR ۱۰:۲۷ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    32
    وقتی ارزشها در جامعه چپرو شده اند به ادم دزد میگن تیز و به ادم درست میگن پپه شما چه انتظاری دارین؟ بهتره با یک جامعه شنای صحبت کنین تا علت رو بیابید
  • بدون نام IR ۱۰:۳۳ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    60
    خود مجلسی ها که این آمار رو دادند کار مفیدشون در روز به یک دقیقه میرسه؟
  • بدون نام IR ۱۰:۴۶ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    10
    البته موضوع ساعت کاري مفيد در ايران قابل بحث است. ولي در اين مورد که با ژاپني ها مقايسه شده است من موافق نيستم. انسان کار مي کند که زندگي کند و بايد در اين زندگي فکر کند که از کجا آمده و کجا مي رود و به يک خودشناسي دست پيدا کند تا زندگي اش معني پيدا کند. در روايات هم داريم که هر که خود را شناخت خداي خود را نيز شناخته است. اينکه انسان مثل ماشين همه اش کار کند، به فرض هم که رفاه هم به دنبال داشته باشد چه فايد دارد؟ رفاهي که از آن نتوان براي انديشه در وجود خود بهره برد! به همين خاطر هم آمار خودکشي در ژاپن در صدر آمار خودکشي هاي دنيا است، چون انساني که هويت خودش را پيدا نکند انگيزه اي براي زندگي نخواهد داشت
    • محمد IR ۱۷:۵۸ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
      3
      گل گفتی آی گل گفتی! به قول سعدی علیه الرحمه: مال از بهر آسایش عمر است نه عمر از بهر گردآوردن مال!!
  • کیامرز IR ۱۰:۴۹ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    24
    خدا از سر تقصیر شما نظریه پردازان محترم بگذرد زیرا ما کارمندان برای خدمت صادقانه و امرار معاش حلال و حفظ شان و شخصیت کار میکنیم و راندمان ما به عملکرد و کارکردهای مدیران بستگی دارد و ما نبایستی چوب سوء مدیریت را بخوریم.اشتباه نکنیم سوء مدیریت یعنی عدم حصول نتایج از برنامه ها و تصمیم گیریهادر نتیجه پایبند نبودن به اصول و روشهای قانونمند و خلاف جهت رفتن.پس اجرای درست وظایف یک مدیر آگاه وبصیر و تواناو با تجارب مرتبط قطعا باعث افزایش راندمان عوامل انسانی خواهد شد.
  • نادر IR ۱۰:۵۹ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    1
    1- این آمار شرکتهای دولتیه، اونجا واقعا هر کس بره تنبل بار میاد، من چند ساله تو شرکت خصوصی کار می کنم وقعا در روز 10 ساعت یه بند مشغولیم 2- ترافیک تهران و ایران رو هم باید به این ساعات اضافه کرد، فکر کنم حد اقل 2 ساعت در روز برای رسیدن به کار تو ترافیک معطل می شیم ولی توی بلژیک شما اراده می کنی می رسی سر کار 3- وقتی واسه دادن چندرغاز حقوق کلی دامبول در میارن، تاخیر می اندازن و همه مدیرا فکر و ذکرشون اینه که چطوری بیشتر سر زیردستاشون کلاه بذارن معلومه که انگیزه ای باقی نمی مونه، مگرنه کی از پول بدش میاد. به ما بگن هر چی بیشتر مفید کر کنی بیشتر پول می دیم هفته ای 100 ساعت می مونیم
  • فریبا حمیدی IR ۱۱:۰۸ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    15
    این آمار از کجا سنجش شده ؟این آمار به معنی نادیده گرفتن کارکنان پر کار و با مسئولیت و دلسردی این افراد را باعث میشود.بهتر است قبل از عنوان این گونه اخبار و آمار نگاهی جامع داشت.
  • علی IR ۱۱:۱۶ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    8
    علت اصلی عدم خصوصی سازی کامل و اجرای اصل 44 قانون به صورت کامل هست علت بعدی فرهنگ سازی و بهبود بهره وری و....
  • محمد هادی IR ۱۱:۴۳ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    3
    فک کنم این محاسبه هم مثل محاسبه نرخ تورم بانک مرکزیه!!!!!!!!!!
  • علی IR ۱۱:۴۵ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    1
    اینکه کارمند ایرانی با 22 دقیقه کار امور را اداره می کند یک معجزه است. بلا نسبت ژاپنی ها مثل حیوان با مردمشان برخورد می کنند. البته تکریم ارباب رجوع یک مسئله فرهنگی است که بحث دیگری است.
  • بدون نام IR ۱۱:۵۱ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    1
    با این حقوقی که دارن میدن همینم زیاده
  • فغان پور گنجی IR ۱۲:۰۶ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    1
    باسلام و احترام: هموطن های عزیزم ! اول آنکه گفته شد کار مفید -در راستای پست سازمانی- 22 دقیقه می باشد . نه آنکه بقیه ساعت را خوابند بلکه دارند کارهای غیر مرتبط انجام می دهند . مثلا تلفنی تجارت یا کار شخصی را پیگیری می کنند واین ناشی از ضعف تقوی و نظارت و بیماری سیستم اداری است. دوم آنکه ناشی از عدم رعایت شایسته سالاری در عزل و نصب هاست که گاهی یک فرد دانا زیر دست فرد کم اطلاع قرار می گیرد و لذا انجام ندادن کاری را بهتر از انجام دادن آن می داند و لذا تمکین نمی کند. سوم آنکه مقایسه بین دو فرد یا سیستم یا کشور باید با پارامتر های مشابه باشد. مثلا خواندن دعا وقرآن در کشور ما ممکن است جزء مطالعه مفید به حساب نیاید! چهارم آنکه قشر وسیعی از کارکنان دولت معلم و پرستار و نظامی اند که اگر منصف باشیم د
  • بدون نام IR ۱۲:۱۳ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    3
    بنده خودم کارمند دولت هستم.از توانایی و انرژی زیادی هم برخوردار هستم.ولی وقتی سیستم بیمار است و نمی تواند از توانایی من استفاده کند تقصیر من چیست؟وقتی هم به نحوه مدیریت اعتراض می کنم به ضرر من تمام شد
  • بدون نام IR ۱۲:۱۴ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    1
    ممكن است آمار كساني را كه از خستگي در بخش دولتي كشور ژاپن در اثر كار مفرط مي ميرند اعلام كنيد هيچ كسي در بخش دولتي هيچ كجاي جهان از كار مفرط نمرده است؟ چرا ما كلا بجاي ارائه امار علمي بايد حرفهاي عجيب غريب بزنيم ؟ چرا همين آمار هيچ توضيح علمي ندارد شاخص هاي كار مفيد چه بوده سازمان هاي دولتي بر چه اساس از هم تفكيك شده اند؟ هيچ قسمت اين مقاله حتي شبه علمي نيز نيست لطفا چاپ كنيد.
  • بدون نام IR ۱۲:۵۴ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    2
    حقوق ما از همين بيست و دو دقيقه هم كمتره
  • بدون نام EU ۱۳:۰۰ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    7
    دوستان بهره ور،این صحنه ها چقدر آشناست: تا ساعت 9 صبح عطر دلپذیر بربری تازه و حلوارده یا حلیم (توی زمستون) یا هندونه (توی تابستون) توی راهروها و اتاقها پیچیده و کنجدش روی میزها ریخته، ارباب رجوع بیچاره پشت در اتاق خبردار ایستاده که نامه اش مهر و امضا بشه، ولی در بسته است و میگن جلسه داریم! بعدش تا ساعت 12 از این سر اتاق با همکار اون سر اتاق سر سریال دیشب و اینکه فلانی حق مأموریت زیادی داره میگیره بحث میکنن! 12 تا 1 همه آروم آروم میرن به سمت غذاخوری و آروم آرومتر در حالی که خلال دندانی گوشه لب دارن، خنده کنان از کنار ارباب رجوع بیچاره که کماکان خبردار ایستاده و مهر و امضا میخواد، برمیگردن. از ساعت 1 هم کم کم آماده رفتن میشن، در حالی که بحث سر سریال دیشب و پاچه خواری همکار عزیز همچنان داغه!
  • محمد IR ۱۷:۰۳ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    6
    من یه چیزی متوجه شدم که دوستان اکثرا به خودشون گرفتن. من خودم یه شرکت خصوصی دارم که سر و کارم با شرکت های دولتیه و رفت و آمد زیاد دارم. من یه جاهایی میرم که طرف فرصت نداره دست به آب بره چون ارباب رجوع خیلی زیاد داره ولی یه بعضی شرکت های دولتی میرم که نزدیک 500 کارمند ، تو هر اتاقی که میری میبینی یا دارن جدول حل میکنن یا دارن باهم خاطره تعریف میکنن یا چیزی میخورن. پس من به شخصه تلاش بینهایت کارکنان دولتی رو دیدم و همین طور کارمندایی دیدم که فقط باید توی یک اتاق حضور داشته باشن و هیچ کاری نباید بکنن. و به جرات میگم تعداد کارمندان کم کار و بیکار ما از تعداد کارمندان بسیار پرکار ما خیلی خیلی بیشتره و این آمار اینجوری درومده.
  • از تبریز IR ۱۷:۰۶ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    4
    یک مسئله‌ای که هست وقتی بخش دولتی عنوان میشه همه یاد اداراتی می‌افتند که که با ارباب رجوع سروکار دارند، ولی یه تعداد از شرکت‌های دولتی هستند که در بخش پروژه‌های عمرانی فعالند و به عبارتی کارفرمایی هستند. متاسفانه در چند مدت اخیر به دلیل کاهش شدید اعتبارات خیلی از پروژه‌های عمرانی یا تعطیل شده و یا نیمه تعطیلند. خب حالا چه انتظاری از کارمند این بخش میره؟ وقتی پروژه‌ای که در اون فعالیت میکنه تعطیل باشه کارمند چه کاری میتونه انجام بده؟ بحث ساعت کاری مفید رو نمیشه تنها به تنبلی بخشی از کارمندان مرتبط کرد و مطمئناً وضعیت اقتصادی کشور در اون نقش مستقیم داره.
    • بدون نام GB ۲۳:۱۳ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
      2
      با نظر این دوستمون موافقم که عدم پیش بینی مناسب بودجه توسط کارفرمایان (که عمدتاً دولتی هستند) و البته اوضاع نابسامان اقتصادی ( رشد فزاینده قیمتهای داخلی و موانع سیاسی واردات اقلام و تجهیزات پروژه ها) سبب وقفه های مکرر در اجرای کار و پایین بودن بهره وری نیروهای انسانی می گردد. اما یک نکته مهم را نیز باید در نظر داشت که متاسفانه "کار و در عبارت عام آن نفید بودن برای اجتماع در جامعه کنونی ما ارزش نیست" بلکه کسب درآمد و منفعت شخصی ارزش است از این رو کسی زرنگ است که با حداقل کار حداکثر درآمد و منفعت را کسب نماید لذا اختصاص بخشی از وقت کار به خرید فروش و بحث درباره ارز و طلا و سهام و ...، بهره وری شخصی نیروی کار را از ساعت صرف شده بیشتر می کند و بسیار ارزشمندتر است.
  • بدون نام US ۲۰:۱۶ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۵
    11
    ایرانی ها تنبلند. چه پشت میز؛ چه توی زمین فوتبال و چه سر کار ساختمان!
    • بدون نام IR ۰۳:۵۲ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۶
      6
      ای گل گفتی
  • حميد IR ۰۹:۰۷ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۶
    3
    حداقل دستمزد در ايران 400 هزار تومان كه چيزي برابر 100 الي 150 دلار است آيا ميدانيد اين درآمد يك روز فرد در كشورهاي ديگر مانند ژاپن است پس بهره وري ايراني ها بالاتر است
  • بدون نام IR ۱۰:۵۳ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۶
    3
    متاسفانه وجدان کاری کم شده است و اداره های دولتی هم ،برخوردهایشان با مردم بسیار بد است وقتی هم که به رفتارشان انتقاد میکنی میگن خیلی خوب پول میدن که ما هم خوب کار کنیم که به نظر من این به ارباب رجوع ربطی ندارد که دولت حقوق کارکنانش را چقدر میدهد مهم این است که کسی که مسئولیتی را در اداره یا نهادی داره باید به ارباب رجوع و کارش با روی خوش رسیدگی کند و متاسفانه برخی از این کارکنان با لحت بسیار بی ادب و پرخاشگری با مردم صحبت می کنند و این رویه خیلی منفی است و کسی هم متاسفانه نیست که رسیدگی کند!
  • بدون نام IR ۱۳:۵۷ - ۱۳۹۱/۱۱/۲۶
    2
    22 دقیقه هم کار نمیکنند اداره بیشتر جنبه سرگرمی داره اینکه پول نمیدن ما هم 22 دقیقه کار میکنیم که نشد حرف خوب جاتو بده به یکی دیگه اگه راضی نیستی کارمند های بی خواصیت پول چایی اضافه کاری وام چک کارمندی تشکیل تعاونی مسکن حاشیه امنیت تو کار بن کارمندی بازم مینالید از همه مهمتر یارانه ها پاداش شب عید مرخصی با حقوق بازنشستگی وکلی مزایای دیگه تاز ارباب رجوع باید نازشونو بکشن مخصوصا این کارمند های خانم که حرص آدم درمیارند
  • کارمند IR ۱۵:۰۰ - ۱۳۹۱/۱۲/۰۳
    1
    آمار ارائه شده واجد شاخص ها یی است با معیار جهانی پس در این شکی نیست. اما متاسفانه از حدود بیش از 2 میلیون نفر کارمند دولتی صدقه سر بین 7 تا 10 درصدشان است که سیستم دولتی می چرخد. از یکی که آنقدر پای بند کارش است که همسرش پس از ده سال زندگی از او فقط و فقط به خاطر وقت گذاشتن برای کارش تحملش طاق شده از او جدا میشود بپرسی میگوید من زحمتم را میکشم و از کسی هم که روزانه 22 دقیقه کار مفید دارد بپرسی میگوید من هم زحمت میکشم. حال میانگین اینها میشود انچه که ارائه شده است. اما فراموش نکنیم روز حسابی هم خواهد بود. یک کارمند
  • مصطفی A1 ۱۱:۵۶ - ۱۳۹۳/۰۵/۱۲
    0
    سلام همه هشت، ساعت کار مفید دارید در اداره ،اما نه برا مردم برا دولت...اداره...مکانی امنی برای استراحت و فرار از کار خانگی..