روزالیند فرانکلین و محققان زن دیگری که در کشف شکافت هسته‌ای، ساخت بمب اتم و شناسایی کروموزوم‌های جنسی پیشرو بوده‌اند، تنها به دلیل زن بودن از دریافت جایزه نوبل و اعتبار علمی آن محروم شده‌اند.

محبوبه عمیدی: زمانی که نشنال جئوگرافیک در فروردین‌ماه امسال نامه فرانسیس کریک (برنده جایزه نوبل سال 1962/1341) به پسر 12 ساله‌اش را منتشر کرد که در آن به توصیف DNA پرداخته بود، کامنت‌های متعددی دریافت کرد که در مورد تبعیض جنسی و نادیده گرفته‌شدن یکی از همکاران او نوشته شده بودند. کریک در سال 1962/1341 همراه با جیمز واتسون و موریس ویلکینز به دلیل کشف ساختار دی.ان.ای برنده جایزه نوبل شده بود؛ اما کسی از روزالیند فرانکلین، زنی که تحقیقات او باعث کشف ساختار نهایی شده بود، نامی نبرد. در ادامه می‌بینیم فرانکلین تنها زنی نبود که به دلیل تبعیض جنسی از دریافت جایزه نوبل محروم شد.

تلاش‌های روزالیند فرانکلین، زیست‌فیزیکدان انگلیسی که نقش بسزایی در کشف ساختار دی.ان.ای داشت، به سادگی هنگام اعلام برندگان جایزه نوبل نادیده گرفته شد. روث لوین سیم، استاد بازنشسته شیمی City College ساکرمنتو می‌نویسد: «فرانکلین تنها زنی نبود که در دنیای مردانه پژوهش نادیده گرفته شد؛ اما بی‌عدالتی در مورد او سروصدای زیادی به پا کرد».

آن لینکلن، جامعه‌شناس دانشگاه ساوث‌متودیست در تگزاس که دارد در مورد تبعیض جنسی در محیط‌های علمی مطالعه می‌کند، می‌گوید: «زن‌ها چندین قرن است که به عنوان اعضای افتخاری هیأت علمی کار می‌کنند و اعتباری که تلاش‌های آنها کسب می‌کند به پای همسران یا همکاران مرد آنها نوشته می‌شود. از نام این زنان در مقالات علمی و کتاب‌های مرجع خبری نیست».

لورا هوپز از دانشکده پونوما در کالیفرنیا می‌گوید: «زنان پژوهشگر امروزه معتقدند که اوضاع بهتر شده و در محیط‌های علمی پذیرفته‌شده‌تر هستند؛ البته تا زمانی که با واقعیت زشت تبعیض برخورد نکرده باشند. حقیقت این است که تبعیض جنسی کم‌رنگ‌تر شده؛ اما هنوز از بین نرفته است».

در ادامه داستان 6 محقق دیگر را می‌بینید که به‌رغم اینکه تحقیقات آنها پیشرو و بنیادین بوده، نامی از آنها نشنیده‌اید؛ تنها به این دلیل که زن بوده‌اند. به موارد نادیده‌گرفته‌شدن زنان و تلاش‌های آنها در محیط‌های علمی مردسالار اثر ماتیلدا می‎گویند.

 

جاسلین بل برنل

بل برنل در سال 1943/1322 در ایرلند شمالی به دنیا آمد و  24 سال بعد زمانی که دانشجوی کارشناسی ارشد ستاره‌شناسی رادیویی در کمبریج انگلستان بود، پالسارها (تب‌اخترها) را کشف کرد.

تپ‌اخترها بقایای ستارگان عظیمی هستند که به ابرنواختر تبدیل می‌شوند. آنها طی زمان به ستارگانی بسیارچگال تبدیل خواهند شد. بل برنل موفق شد با بررسی سیگنال‌های ارسال شده توسط چرخش این سیارات که در بیش از 4.8 کیلومتر کاغذ به وسیله تلسکوپ رادیویی که خودش نیز در ایجاد آن همکاری کرده بود، ثبت شده بود به وجود تپ‌اخترها پی ببرد.

یافته‌های او موضوع جایزه نوبل فیزیک سال 1974/1353 بود که از سوی آکادمی علوم سوئد به آنتونی هویش که سرپرست بل برنل بود و مارتین رایل، یکی دیگر از ستاره‌شناسان رادیویی دانشگاه کمبریج اهدا شد!

این رفتار ناعادلانه موجی از هم‌دردی را برای بل برنل ایجاد کرد؛ اما خود او در مصاحبه با نشنال جئوگرافیک می‌گوید: «آن زمان مردم فکر می‌کردند در محیط‌‌های علمی همیشه یک مرد هست که فکر می‌کند و گروهی از دستیاران را که تنها وظیفه اجرای دستورات او را به عهده دارند، هدایت خواهد کرد».

بل برنل معتقد است به‌رغم همدردی با او و اینکه دیگران می‌دانستند در کشف تپ‌اخترها پیشرو بوده، هنوز هم دارد طعم تبعیض جنسیتی را می‌چشد. او می‌گوید: «به من کمتر مشاغل تحقیقاتی پیشنهاد می‌شد. بسیاری از موقعیت‌هایی که به عنوان یک  متخصص اخترفیزیک داشتم در حوزه آموزش، کارهای اجرایی و مدیریتی بود. ایجاد تعادل میان کار و خانواده هم بسیارسخت بود و بخشی از آن به این برمی‌گشت که مرخصی زایمان به مادران داده نمی‌شد».

او تمام این سال‌ها تلاش کرده برای زنان در محیط‌های آکادمیک شرایط بهتری را فراهم کند. بل برنل می‌گوید دانشگاه‌هایی هستند که شرایط بهتری را برای پژوهشگران زن فراهم می‌کنند؛ اما تمام سیستم آموزش و پژوهش باید شیوه متعادل‌تری را در پیش بگیرد.

او اخیرا هدایت گروهی را در انجمن سلطنتی ادینبورگ به عهده گرفته که دارند روی شیوه‌های افزایش تعداد زنان محقق در شاخه‌های متعدد فناوری، مهندسی، علوم و ریاضی تلاش می‌کنند.

 

استر لدربرگ

استر لدربرگ در سال 1922/1301 به دنیا آمد تا پایه‌گذار تحقیقات آتی در زمینه وراثت ژنتیکی در باکتری‌ها، ساماندهی بیان ژن و نوترکیبی باشد.

او به عنوان یک میکروبیولوژیست بیشتر برای کشف ویروسی که می‌تواند باکتری‌ها را آلوده کند و باکتریوفاژ نامیده می‌شود، شناخته شده است. علاوه بر این خانم لدربرگ زمانی که همراه با همسرش جاشوآ لدربرگ روی باکتری‌ها کار می‌کرد، موفق شد شیوه ساده‌ای را برای انتقال آنها از یک پتری‌دیش به دیگری ابداع کند که هنوز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

جاشوآ لدربرگ که در سال 1958/1337 همراه با جورج بیدل و ادوراد تاتوم جایزه نوبل پزشکی را به خود اختصاص داد، بخشی از موفقیت خود را مدیون این تکنیک تازه بود.

استنلی فالکوف، استاد بازنشسته میکروبیولوژی دانشگاه استنفورد می‌نویسد: «خانم لدربرگ به دلیل کشف باکتریوفاژ لاندا، فاکتور باروری و مخصوصا تکنیکی برای کپی کردن باکتری‌ها در پلیت‌های تازه شایسته بردن این جایزه بود»؛ اما می‌دانیم که آن را دریافت نکرد.

فالکوف که در استنفورد با خانم لدربرگ همکار بوده، در مراسم یادبود او در سال 2006/1385 می‌گوید: «او با چهره‌های دیگر تبعیض نیز مواجه بود. لدربرگ می‌بایست برای اینکه به عنوان یک دانشیار پژوهشی کار کند، با سیستم مبارزه کند، در حالی که استادتمام بود. آن سال‌ها سال‌های سختی برای زنان پژوهشگر بودند».

 

Chien-Shiung Wu

او که متولد سال 1912/1291 در لیو هو، چین است، نه‌تنها در پروژه منهتن (که منجر به ساخت بمب اتمی شد) مشارکت داشته؛ بلکه باعث نقض یکی از قوانین پذیرفته‌شده فیزیک در سال‌های گذشته شده است. وو در دهه 1940/1320 برای همکاری با پروژه منهتن و هدایت تحقیقات در زمینه غنی‌سازی اورانیوم به استخدام دانشگاه کلمبیا درآمد. او پس از جنگ جهانی نیز در ایالات متحده ماند و به یکی از شناخته‌شده‌ترین فیزیکدانان تجربی زمان خود تبدیل شد.

در اواسط دهه 1950/1330، دو فیزیکدان نظری به نام‌های تسونگ‌ دائو لی و چن نینگ یانگ به سراغ وو رفتند تا از او برای نقض تقارن پاریته کمک بگیرند. آنها می‌خواستند تئوری‌ای که حرکت آینه‌ای ذرات را مطرح می‌کرد، رد کنند.  وو با آزمایش واپاشی ذرات کبالت 60 نشان داد که حرکت آینه‌ای ذراتی که به سمت راست و چپ حرکت می‌کنند، صحت ندارد. او با این کار تئوری‌ای را نقض کرد که برای 30 سال پذیرفته شده بود.

این کشف انقلابی ارزش دریافت جایزه نوبل را داشت؛ البته برای لی و یانگ و باز هم تلاش‌های یک محقق زن دیگر نادیده گرفته شد. نینا آبیرام که تاریخ‌دان علم است، می‌گوید: «مردم دیدند که اهدای جوایز نوبل عادلانه نیست و البته گاهی هم می‌تواند نژادپرستی چاشنی آن شود».

وو در سال 1997/1376 بر اثر سکته قلبی در نیویورک درگذشت.

 

لیز میتنر

میتنر که متولد 1878/1257 در وین، اتریش بود، به عنوان یک فیزیکدان هسته‌ای موفق شد شکافت هسته‌ای را کشف و تشریح کند. نتیجه تلاش او مقدمه تولید بمب اتم را فراهم کرد؛ اما داستان زندگی او کلاف درهم‌پیچیده‌ای از تبعیض جنسیتی، سیاست و نژادپرستی بود.

میتنر پس از دریافت مدرک دکترای خود از دانشگاه وین به برلین آمد و همکاری با اوتو هان را شروع کرد. این دو رابطه کاری خود را برای بیش از 30 سال حفظ کردند. پس از آنکه آلمان نازی در سال 1938/1317 اتریش را به خود الحاق کرد، میتنر که یهودی بود به استکهلم در سوئد رفت و طی مکاتبات و جلسات مخفیانه با هان کار روی فرضیه شکافت هسته‌ای را ادامه داد.

آزمایش‌های هان نشان می‌دادند باید شکافت هسته‌ای حقیقت داشته باشد؛ اما او از تشریح آن عاجز بود. در نهایت این میتنر و خواهرزاده‌اش بودند که توانستند فرضیه را آماده کنند.

هان نتایج پژوهش خود را بدون اینکه نامی از میتنر ببرد، منتشر کرد؛ البته عده‌ای معتقدند که میتنر می‌دانست و درک می‌کرد که این پنهان‌کاری علمی به دلیل وجود نازی‌ها در آلمان بوده است.

لوین سایم که زندگی‌نامه میتنر را نوشته، می‌گوید: «نبودن نام او در این مقالات باعث شد سهمی در تئوری شکافت هسته‌ای نداشته باشد».

نکته دیگر جنسیت میتنر بود. او همان سال‌ها در نامه به دوستی نوشت: «زن بودن در سوئد، گناه بزرگی است». یکی از اعضای کمیته نوبل کاملا عامدانه تلاش کرد او را کنار بگذارد و در نهایت جایزه نوبل شیمی سال 1944/1323 برای شکافت هسته‌ای به‌تنهایی به هان رسید.

سایم می‌گوید: «همکاران میتنر مانند نیلز بوهلر به خوبی می‌دانستند که او نقش مؤثری در کشف شکاف هسته‌ای داشته؛ اما نبودن نام او در مقاله اولیه و عدم دریافت جایزه نوبل، باعث شد او کاملا نادیده گرفته شود».

میتنر در سال 1968/1349 در کمبریج، انگلستان درگذشت.

 

روزالیند فرانکلین

او که متولد سال 1920/ 1299در لندن بود با به کارگیری پرتو ایکس برای تصویربرداری از دی.ان.ای توانست زیست‌شناسی را متحول کند. سایم می‌گوید: «داستان فرانکلین یکی از شناخته‌شده‌ترین و شرم‌بارترین نمونه‌های نادیده‌گرفتن یک پژوهشگر پیشرو به دلیل زن بودن است».

فرانکلین دکترای خود را از دانشگاه کمبریج دریافت کرد و پس از آن سه سال را در مؤسسه‌ای در پاریس به یادگیری تکنیک‌های شکست پرتو ایکس پرداخت که به او اجازه می‌داد ساختار بلورها را به کمک این پرتو بررسی کند.

او در سال 1951/1330 به انگلستان برگشت و در آزمایشگاه جان راندال وابسته به کالج کینگ در لندن به عنوان دستیار تحقیقاتی مشغول به کار شد. او به زودی با موریس ویلکینز برخورد کرد که داشت گروه خودش را برای کشف ساختار دی.ان.ای رهبری می‌کرد.

فرانکلین و ویلکینز در دو پروژه جداگانه روی دی.ان.ای کار می‌کردند. همزمان با آنها جیمز واتسون و فرانسیس کریک نیز در تلاش بودند ساختار این ماده ژنتیکی را شناسایی کنند. آنها با ویلکینز تماس گرفتند و او تصویری را که فرانکلین از دی.ان.ای تهیه کرده بود، بدون اینکه به او اطلاع بدهد به واتسون و کریک نشان داد.

این عکس که به عکس 51 معروف است به واتسون، کریک و ویلکینز کمک کرد ساختار دی.ان.ای را شناسایی کرده و نتیجه را در مجموعه مقالاتی در نشریه نیچر منتشر کنند. فرانکلین هم با انتشار مقاله‌ای مشابه به تشریح جزئیات بیشتری در مورد دی.ان.ای پرداخت.

تصویری که فرانکلین تهیه کرده بود، کلید اصلی حل معما بود؛ اما جایزه نوبل پزشکی و فیزیولوژی سال 1962/1341 را برای ویلکینز، واتسون و کریک به ارمغان آورد. فرانکلین چهار سال پیش از دریافت این جایزه توسط این گروه در اثر ابتلا به سرطان تخمدان درگذشته بود.

 

نتی استیونس

استیونس که در سال 1861/1240 در ورمونت به دنیا آمد، اولین محققی بود که نشان داد جنسیت بیشتر از اینکه تابع شرایط محیطی یا عوامل دیگر باشد، تابع کروموزم‌ها است. او پس از دریافت دکترای خود به تحقیق در مورد شیوه‌های تعیین جنسیت پرداخت.

او با تحقیق روی لارو میل‌ورم نشان داد در جنس نر هر دو کروموزوم X و Y وجود دارند؛ اما در جنس ماده فقط می‌شود کروموزوم‌های جنسی X را مشاهده کرد.

ادموند ویلسون کمی دیرتر از استیونس این تحقیقات را شروع کرد؛ اما چون استیونس مانند بسیاری از محققان زن دیگر قربانی اثر ماتیلدا شد، در نهایت همه اعتبار این موفقیت به ویلسون و توماس هانت مورگن، متخصص ژنتیک برجسته آن زمان رسید.

مورگن اغلب به عنوان پژوهشگری شناخته می‌شود که شیوه تعیین جنسیت را کشف کرد؛ اما حقیقت این است که او از نتایج کار استیونس که طی مکاتبات خود با او به دست می‌آورد، برای نوشتن کتابش استفاده کرد، بی‌آنکه نامی از استیونس ببرد.

هوپر می‌گوید: «مورگن نه‌تنها دین خود به تلاش‌های استیونس و دانش او را ادا نکرد؛ بلکه پس از مرگ استیونس در اثر ابتلا به سرطان سینه در سال 1912/1291 در مقاله‌ای که در نشریه ساینس نوشت او را فاقد نگاه علمی گسترده به علوم دانست».

 53273 

کد خبر 294466

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 3 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 33
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بانوی ایرانی... IR ۰۰:۲۳ - ۱۳۹۲/۰۳/۰۲
    25
    الهی داد ما بستان...
    • بی نام IR ۱۵:۴۲ - ۱۳۹۲/۰۳/۰۸
      11
      از کی تا بستانم؟؟
  • بدون نام IR ۰۱:۵۳ - ۱۳۹۲/۰۳/۰۲
    30
    حتی دنیای علم هم درگیر تعبصبات و تبعیض های جنسیتی است. اما علی رقم همه این ظلم ها زنان همواره راه خود را به سوی پیشرفت پیدا کرده اند
    • بدون نام IR ۱۱:۲۶ - ۱۳۹۲/۰۳/۰۲
      46
      بابا جون "علی رغم" نه "علی رقم" . اونوقت میگن چرا نوبل نمی گیریم!!!
    • بی نام A1 ۱۹:۵۹ - ۱۳۹۴/۰۳/۲۰
      3
      من فکر میکردم کامنتا رو که بخونم همه اومدن اظهار تاسف کردن ولی دیدم بالعکس. عزیز من کوته نظری و فقر فکری بعضی مردها مسلما پایانی نداره.مردهای اونها 60 تا 100 سال پیش چنین بودن اما کامنتای پسرای حال حاضر ما رو هم بخون. میبینی که حالشون به خرابی حال همجنساشون در 60 تا 100 سال پیش اروپاست. فکر میکنم مشکل از اعتماد زنها به مردها هم هست. میبینی که همه ی قریب به اتفاق این زنها دستاوردهای علمیشون رو به راحتی با مردها درمیون گذاشتن درصورتی که زنان ما در فضای بحران زده کنونی که به 100 سال پیش دول غربی شباهت داره باید از تجربه همجنساشون استفاده کنن و شخصاً و مستقلا پیگیر دستاوردهاشون باشن تا کارهای علمیشون مورد سواستفاده قرار نگیره.
  • بدون نام IR ۰۹:۳۸ - ۱۳۹۲/۰۳/۰۲
    44
    درسته تبعيضات وجود داره و مثلا جايزه نوبل رو به اين افرادندادن.. اما توجه به چند نكته خيلي جالبه. يكي ساليه كه اين افراد به دنيا اومدن و دكتري گرفتن. كه معادلش در كشور ما ...... داشته فرياد ... سر مي داده كه چرا داريد مدرسه دخترونه تاسيس مي كنيد. دوم اينه كه الان كه در كشور هاي اونا دارن به اين موضوع تبعيض به چشم يه موضوع خجالت آور نگاه مي كنن توي كشور ما دارن دختر ها رو از تحصيل در بيشتر رشته هاي پزشكي و مهندسي در دانشگاههاي مطرح كشور محروم مي كنن. و به دختر ها تلويحاً فهمونده ميشه كه شما بايد بريد توليد مثل كنيد تا مرد ها موقعيت اجتماعي به دستبيارن. اينكه موسسات تحقيقاتي ما چقدر فضا به خانمها مي دن و چقدر اجازه عرض اندام مي دن كه ديگه خودش مثنوي هفتاد من كاغذه...
    • امیر IR ۱۱:۲۱ - ۱۳۹۲/۰۳/۰۴
      20
      اشتباه نکنید، دکتر حسابی خدمات ارزشمندی برای ایران انجام دادند ولی ایشان فیزیکدان بنامی نبودند. در عین حالی که یک استاد دانشگاه خوب بودند. روحشون شاد.
    • محمد US ۲۱:۴۷ - ۱۳۹۲/۰۳/۰۵
      16
      فعلا که همین فرهنگ بار سیر کردن شکم زن و بچه رو انداخته رو دوش مردان تا اونها مجبور بشن به جای ادامه تحصیل برن از صبح تا شب جون بکنند. من با اینکه به قول شما "دارن دختر ها رو از تحصيل در بيشتر رشته هاي پزشكي و مهندسي در دانشگاههاي مطرح كشور محروم مي كنن" موافق نیستم البته فعلا که نکردن. ولی برام جالبه که شما این رو می بینید ولی کاهش متقاضیان مرد برای ادامه تحصیل رو که به خاطر مسائل مالی و مشکلات سربازی است نمی بینید. اگر یکم از قالب فمینیستی تون دربیاید شاید دنیا رو همونطور که هست ببینید نه آنطور که دوست دارید (یا بهتره بگم دوست ندارید) ببینید.
    • بی نام RO ۱۱:۵۳ - ۱۳۹۶/۰۷/۲۳
      0
      مگه حالا اونا به زنان جایزه نوبل میدن؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
  • بدون نام IR ۱۳:۵۳ - ۱۳۹۲/۰۳/۰۲
    25
    خوبه به این بانوان دانشمند نگفتن توی دهات راهشون نمیدن سراغ کدخدا رو میگیرن
  • مجتبی IR ۱۷:۰۹ - ۱۳۹۲/۰۳/۰۲
    42
    به شدت مخالفم کذب محض است برای نوبل گرفتن شرایط خاص وجود دارد و صرفا تحقیقات خوبی انجام دادن دلیل بر این نیست که یک شخص نوبل بگید شخص باید در این رشته زحمات زیادی کشیده باشد حتی دکتر حسابی با آن عظمت نوبل نگرفت یا حتی جیمز چادویک یا حتی دیراک پس لطفا در سایتتان فمنیست بازی در نیاورید تشکر
    • ali IR ۲۲:۳۲ - ۱۳۹۲/۰۳/۰۲
      23
      نظر مجتبی درست است
    • بدون نام IR ۱۲:۱۱ - ۱۳۹۲/۰۳/۰۳
      26
      چی میگی؟ برادر من یه پسرم. چرا مغلطه می کنی؟ کدام عظمت دکتر حسابی؟ ایشان از نظر علمی در حد شاگرد لیزا مایتنر یا وو هم نبودند. چادویک و دیراک نوبل نگرفتند؟؟؟ اینترنت دم دستت هست حداقل یه سرچی کن بعد نظر بده. مطمئنم نه علم خوندی و نه تاریخش.
    • بدون نام IR ۰۹:۰۴ - ۱۳۹۲/۰۳/۰۴
      26
      به نظرم شما متن رو درست نخوندی ... در تمامی موارد این بانوان دانشمند در پروژه هایی شرکت داشتند که فقط دانشمندان مرد حاضر در آنها جایزه نوبل دریافت کردند. درواقع اون تحقیقات (کشف دی.ان.ای، شکافت هسته‌ای، نقض پاریته و ...) شایسته دریافت جایزه نوبل شناخته شده‌اند ولی فقط به دانشمندان مرد حاضر در تحقیق این جایزه تعلق گرفت. اون خانمها شرایط خاص دریافت جایزه نوبل رو داشتن و به خاطر همین هم هست که اغلب دانشمندان معتقدند در حق اونها ظلم شده
    • رها IR ۲۱:۳۸ - ۱۳۹۲/۰۳/۰۵
      18
      آقا/خانم "بدون نام" شرایط یک نفر برای بردن جایزه نوبل به تشخیص داوران بوده نه من و شما که از آن علم و جزییات تحقیقات صورت گرفته نوسط این دانشمندان هیچ چیز نمی دانیم. پس بهتر است اون رگ فمینیستیتان الکی باد نکنه چرا که ادعاهای این مقاله صرفا ادعا هستند که توسط عدهای فمینیست مانند شما ارائه شده اند. در همان سالها زنانی نوبل برده اند. چطور است مردانی که در آن تحقیقات حضور داشته اند هم مدعی حق کشی داوران شوند؟ آیا شما از سهم تمام افراد در تحقیقات صورت گرفته باخبر هستید که الان اینطور با قاطعیت حرف می زنید؟ این رو همیشه به خاطر داشته باشید: عینک هر رنگی بزنید دنیا را به همان رنگ می بینید. یک فمینیست می تواند از جرز دیوار هم نکاتی برای برای اثبات حقانیت خود بیرون بکشد.
  • بدون نام IR ۱۷:۱۰ - ۱۳۹۲/۰۳/۰۳
    20
    مجتبی درست می گه ولی مثالاش خوب نیست استفان هاوکینگ مثال بهتری بود و به نظره من بهتره " بدون نام " یه سرچی بکنه
    • بدون نام IR ۱۹:۴۲ - ۱۳۹۲/۰۳/۰۳
      12
      شما خوبی و مجتبی!!!
    • بی نام NL ۱۶:۵۱ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۵
      1
      چیزی به نام مادرسالاری نه بوده و نه اثبات شده. اینها توهمات فمنیستی است که عادت به جعل تاریخ دارند. البته برخی فیلسوفان مثل انگلس هم یه چیزای گفتن اما هرگز اثبات نشده.
  • رها IR ۲۱:۲۷ - ۱۳۹۲/۰۳/۰۵
    13
    به هر حال در مورد هر جایزه ای که به تشخیص گروهی از داوران اهدا می شود عده ای هستند که از نتایج داوری راضی نبوده و جایزه را حق خود می دانند. این مشکلی است که همواره بوده و خواهد بود. افراد این لیست هم جزو همین افراد هستند. منتهی به دلیل زن بودنشون الان یک سری مدعی فمینیست سینه چاک پیدا شده اند که طبق معمول به مظلوم نمایی و اشک تمساح ریختن می پردازند. این وسط هم کسی به زنانی که در همان سالها نوبل برده اند اشاره ای نمی کند.
  • هومن IR ۱۲:۳۰ - ۱۳۹۲/۰۳/۰۷
    7
    مهم مشهور شدنه كه الان خانم فراكلين رو حتي يه بچه دبيرستاني هم ميشناسه، حالا چه زن چه مرد.
    • بی نام NL ۱۶:۴۴ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۵
      2
      من که 26 سالمه نمی شناختمش. من فقط ماری کوری و دخترش ایرن کوری رو به عنوان زنان محقق برجسته میشناختم. این خانمی که میگید اصلا در سطح کوری ها نبوده حتما.
  • بی نام IR ۱۵:۲۸ - ۱۳۹۲/۰۴/۲۹
    3
    از ایرانی جماعت .... چه افرادی جایزه نوبل گرفته اند؟ البته نه انهایی که در بلاد کفر و دشمن برای انها خدمت میکنند ولی مشخصاتشان ایرانی است؟
    • شهروند US ۱۲:۲۷ - ۱۳۹۳/۰۵/۱۰
      2
      سلام اول اینکه دوران مادرسالاری بسیار کم بوده در ثانی این دوران از بسیاری جهات بر دوران کنونی مزیت داشته یکیش خشونت کمتر و زندگی در صلح و آرامش مگه آدما چی میخوان غیر از این؟ بعد هم اینکه ببخشید دوره مادرسالاری به قدر کافی و مناسب اون دوران که اولین تمدنهای بشری بودند اختراع و اکتشاف داشته وگرنه الان به اینجا نمیرسیدیم.
  • مهرو IR ۰۸:۴۹ - ۱۳۹۲/۰۷/۱۷
    13
    چرا چرند میگین ماری کوری دوبار برنده جایزه نوبل شده بود...
  • الهام A1 ۰۸:۵۳ - ۱۳۹۲/۱۲/۰۴
    6
    در این که اکادمی نوبل در دادن خیلی از جایزه هاش متعصبانه عمل می کنه شکی نیست اما شخصا به عنوان یک زن که دانشجوی تحصیلات تکمیلی هستم و امیدوار به اینکه روزی محقق بشم، باید اشاره کنم که به نظر من خانم های تحصیل کرده اگر ادعایی دارند باید تلاششون رو بیشتر کنند و منصفانه قضاوت کنند. در ضمن فکر می کنم همین محققان زنی که در بالا نامشون آورده شده قطعا تا آخرین روز زندگی شون به علم خدمت کردند. در همه جای دنیا یک سری تبعیض ها هست اما همه ی اینها نباید باعث بشه ما دست از تلاش برداریم.
  • سمیرا A1 ۱۶:۵۱ - ۱۳۹۳/۰۳/۱۴
    1
    چرا الکی واسه خودتون یچیزی میگین این خانوم ها برای جایزه صرفا نکردن اونا این کارارو انجام دادن برای خدمت به جامعه علمی.
  • حامد IR ۰۸:۵۲ - ۱۳۹۳/۰۳/۲۳
    19
    تو رو قرآن بس کنید این مظلوم نمایی هاتون رو ای بانوان محترم همچین میگند تبعیض انگار در حق مردان تبعیض نبوده میخوایین من اسم یه کوه دانشمند و متفکر مرد رو بگم که حقشون بوده نوبل ببرند ولی نبردند اینم مد جدیده که هر جا زن ها نتونستند پیشرفت کنند سریع میچسبوننش به تبعیض بر اساس جامعه شناسی اطلاع دارید که کل عمر دوران مردسالاری 5 هزار سال هست و قبل از اون دوران مادرسالاری بوده خوب چرا این بانوان محترم در اون دوران مادرسالاری که هزاران سال وقت داشتند چیزی اختراع یا اکتشاف نکردند . کدوم یکی از این افرادی که در بالا نام بردید هم اندازه انیشتن و نیوتن و گالیله یا داروین یا ارشمیدس یا افلاطون یا ابن سینا یا خیام یا خواجه نصیر یا بور یا ..... هستند
  • بی نام A1 ۰۰:۰۰ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۲
    3
    زنان در همان دوران هم نوبل بردند و این که این زنان نوبل نبردند دلیل نمی شود که به خاطر زن بودنشان باشد نه. شما می توانید بگویید خانم کوری 2 بار نوبل را برده و دخترش هم یه بار حق مثلا خانم فرانکلین را خورده و نه اینکه مردان حق اینان را خوردند. در ضمن در تمام ادیان مردان قوام و مسئول و سرپرست و ... هستند و بودند چه در مسیحیت چه در یهودیت و چه در اسلام و چه در بوداییسم و ... خوب مسلمه مردان به خاطر مسئولیت بیشتر بیرونی که داشتند باید بیشتر نوبل می بردند و اصلا زنان ازشون توقع داشتند و اگر زن امروز این توقع را نداشته باشه به اسم فمنیسم بیماره به نظر من. زن باید از مردش بخواد اعتماد به نفس و خرد را . در ضمن زن با توجه به طبیعتش بیشتر دچار افسردگی میشه و زایمان و دوران هورمونی پس از زایمان داره و
  • بی نام A1 ۰۰:۰۷ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۲
    2
    داشتم میگفتم. دوران پس از زایمان داره و احساس مسئولیت زیادتری نسبت به بچه ها داره و مسئولیت عاطفی نسبت به سلامت روانی شوهر و بچه هاش داره و مشکلات هورمونی بیشتر و البته نداشتن 40 سالگی آقایانخانمها زودتر از آقایان حس های کنجکاوی و جوانی و ... که لازمه فعالیت های علمی هست را از دست می دهند اما آقایون در 40 سالگی خیلی اوقات متحول میشن و دستاورد بزرگ زندیگشون از 40 سال به بعده ... اینا کم نیست.مسلمه به خاطر اینها نمیشه مرد را با زن مقایسه کرد. کار اشتباهی که فمنیسم میکنه. دوران مادر سالاری و ... هم اثبات نشده. همیشه انسانها کمابیش طبق نظر ادیانشان رفتار کردند.
  • بی نام NL ۱۶:۴۱ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۵
    5
    حالا به خاطر این چند نفر در مقابل این همه جایزه نوبل حسرت میخورید؟ این تعدادی که گذاشتید انقدر کمه که تاثیری در میزان جایزه نوبل نداره.حسرت نخورید.
  • سان.. A1 ۱۵:۴۶ - ۱۳۹۵/۰۶/۰۲
    1
    دقت کردید همه مردها با فریبکاری اسم خود رو روی تحقیقات زنان اوردن صرف نظر از نامردی اونها من ایمان دارم خدا که شاهد بوده تو آخرت مجازات میشن.حتی ذره ای از دید خالق پنهان نمی ماند.
  • بی نام IR ۱۶:۵۴ - ۱۳۹۵/۰۶/۲۱
    2
    این حرفا کدومه باید استخوان خرد کنی برا نوبل اگه قرار بود به زنها ندن چرا به مادام کوری دادن تو فلسفه اوروپا میگه روز برای همه 24 ساعته عدالت بعنی هر کی از وقتش بهتر استفاده کرده باید بیشتر بببره
  • بی نام A1 ۰۴:۴۵ - ۱۳۹۷/۰۲/۲۶
    0
    خدايي مسخره است ويلكينز نوبل ببره فرانكلين نه؟ اون فقط رفت عكس ٥١ رو بي اجازه از فرانكلين برداشت و داد دست واتسون و كريك. اونا هم تجزيه و تحليل كردن.