ابوالقاسم رئوفیان دبیرکل حزب اسلامی ایران زمین در گفت و گو با «خبرآنلاین» با تاکید بر اینکه عدم انتقاد از نهادهایی که توسط اصولگرایان اداره می شود به هیچ عنوان با مشی اصولگرایانه سازگار نیست، خاطرنشان کرد: نقد با شرایطی که باید بر آن حاکم باشد برای اصولگرایانی که مجری نهادها هستند نیاز است.
وی در ادامه با اشاره به شرایط نقد تصریح کرد: نقد مشفقانه، منصفانه، مبتنی بر عدل و انصاف و با انگیزه ی اصلاح امور لازمه پیشرفت است. به عبارت دیگر اعتقاد به عدم نقد و کتمان و پرهیز از این مهم موجبات انحراف را فراهم می آورد.
عضو جبهه پیروان خط امام و رهبری با بیان اینکه« نقد اشاره به نکات مثبت و منفی ، کامیابی ها و ناکامی ها، جدا کردن سره از ناسره و هشداری برای پیشگیری از انحرافات احتمالی نهادهای اجرایی است»، ادامه داد: لازمه اصولگرایی یعنی اصولگرایی اصلاح طلبانه که تعبیر مقام معظم رهبری است و رفع نقیصه های موجود، تبدیل نقاط ضعف به قوت و نیز تقویت نقاط قوت آن نقد است. لذا اگر نقد گرفته شود قطعا دچار انحراف شده و مسیر اصلی هرگز شناخته نخواهد شد و امور در غیر مجاری خود پیش خواهد رفت.
وی با اشاره به مرز بین نقد سازنده و مخرب گفت: افکار عمومی توانایی این را دارند که در سنجش انتقاد ها که آیا این نقد منصفانه است یا غیرمنصفانه به پاسخ برسند. بالاخره هنگامی که فعلی بر خواسته از تفکر غیراصولی و غیرمنطقی صورت گیرد کاملا برای مردم مشخص است که فعل ناصحیح و ناثوابی است. همچنان که اگر عملی معلول نوعی تفکر درست و اندیشه معطر باشد از دیدگاه مردم معطر جلوه خواهد کرد.
رئوفیان با بیان اینکه معیار نقد عقلانیت، خرد و دانش سیاسی و تشخیص صحیح است گفت: اگر معیار سنجش دقیق انتخاب شود به راحتی می توان به این پاسخ رسید که آیا این نقد منصفانه و با قصد اصلاح امور بوده و یا به دور از انصاف و به قصد تخریب؟
وی با اشاره به نوع گفتمان نقد گفت: زمانی نقد و انتقاد با عصبانیت و حقد و کینه صورت می گیرد که اگر ارزیابی جامعه این بود که این نقد غیرمنصفانه است باید نقاد نحوه بیان نقد خود را بازبینی کند.
این فعال سیاسی افزود: گاهی نقد با یک ادبیات سالم بیان می شود؛ به نوعی که شنونده احساس می کند که این نقد از سر دلسوزی و خیرخواهی صورت گرفته است.
وی با تاکید بر اینکه علاوه بر سنجش نقد با معیار صحیح خود، افزایش سطح آگاهی جامعه نیز می تواند به این معنا کمک کند، ادامه داد: کسانی که اندیشه و عمل آنان در معرض نقد و انتقاد قرار می گیرد باید دارای آستانه تحمل بالا بوده و نقد را پذیرفته و یک هدیه تلقی کنند.
وی یکی از مبانی عدالت را درست اندیشیدن دانست و خاطرنشان کرد: اگر اندیشه منحرف شود عدالت تحقق نخواهد یافت.
رئوفیان این اندیشه را که رسانه های اصولگرا دست از انتقاد مسئولان هم مسلک خود بردارند قابل دفاع ندانست و گفت: این اندیشه نمی تواند از پشتوانه عقلی و منطقی برخوردار باشد. این اندیشه نوعی اجحاف در حق اصولگرایانی است که امروز بر مسند کار قرار گرفته اند. باید مصالح و منافع ملی برای رسانه ها ارجح باشد.
وی با تاکید بر رفع دغدغه های جامعه گفت: رسانه ها نباید به این اعتبار که اداره امور کشور به دست کسانی که عضو جبهه اصولگرایی و منتسب به این جبهه است، دست از نقد آنان بردارند. این عمل اجحاف در حق جامعه و قربانی کردن مصالح جناحی پای مصالح ملی است. نه عقل موید چنین اندیشه ای است نه شرع.
عضو جبهه پیروان خط امام و رهبری گفت: باید به مصالح کشور، منافع ملی و تامین نیازهای مشروع و معقول مردم فکر کرد. باید در مسیر رفع دغدغه های مردم که دغدغه های مقام معظم رهبری نیز است قدم برداشت. اتفاقا باید از جانب اصولگرایان نقد جدی تری نسبت به دولت اصولگرا صورت بگیرد.
رئوفیان با اشاره به نوعی ادبیات رسانه ای که به دور از ادب و نزاکت، اطلاق ادبیات انقلابی گری به آن را متعارض مبانی اصولگرایی دانست و گفت: مبانی اصولگارایانه با محور اخلاق و معنویت می چرخد. در واقع اصل اساسی مبانی اصولگرایانه اخلاق و معنویت است. رهبر فرزانه انقلاب بارها رابطه اخلاق و معنویت با سیاست را تبیین و تاکید داشته اند.
وی گفت: اگر قرار باشد سیاست منهای اخلاق و حاکمیت منهای معنویت پیش گرفته شود به ناکجا آباد خواهیم رفت. لذا کسانی که قایل ادبیات به دور از نزاکت هستند و قصد دارند با کمک گرفتن از واژگان رقیب و مخالف خود را از صحنه خارج کنند به اصل نظام لطمه می زنند.
دبیرکل حزب اسلامی ایران زمین با تاکید بر مسئله اخلاق در سیاست خاطرنشان کرد: اخلاق، سیاست ، معنویت و حاکمیت باید در هم تنیده شوند نه اینکه چند چیز جداگانه به هم پیوند زده شوند. انتخاب ادبیات مشروع، خداپسندانه و برخواسته از ادبیات اولین موسس دولت اسلامی یعنی رسول خدا (ص) لازمه امروز ما است.
وی در خصوص دلیل شکل گیری این نوع ادبیات در رسانه های ما خاطرنشان کرد: مردم ما انقلابی هستند. نوعا جامعه انقلابی ما پذیرای افرادی است که با دایه انقلابی گری قصد ورود به صحنه را دارند. طبیعی است که استفاده از چنین تعابیری می تواند این افراد را در دستیابی به اهدافشان کمک کند. اما از سوی دیگر مردم اهل حساب و کتاب اند. یعنی اگر بعد از مدتی مشخص شود که آنکه طلایه دار چنین ادبیاتی بود و قصد داشت با این نوع ادبیات موجی ایجاد کرده و خود را به ساحل برساند دیگر روی خوش نشان نداده و روی گردان خواهند بود.
رئوفیان در پایان گفت: نکته دیگر اینکه بعضا این نوع ادبیات از خودخواهی و پیروی هوای نفس نشات می گیرد. همچنین این نوع ادبیات به دور از تقوای سیاسی و معمولا نوعی سیاسی کاری محسوب می شود.
نظر شما