حمیدرضا ابک
خواندن این قصهها و رفتن به رؤیای داستانها و سرخوشی حاصل از آن، تجربه جمعی همه ماست. حالا خبر میرسد که حال نویسنده قصههای خوب چندان خوب نیست. اما این تمام داستان نیست.
سهم مهدی آذریزدی در تاریخ ادبیات معاصر ما بسیار فراتر از قصه گفتن برای بچههاست. آذریزدی به ما آموخت که چگونه میتوان کهنترین متنهای تاریخی و ادبی را به زبان امروز دوباره «سرود».
آذریزدی دستاندرکار حل معظلی بود که همین امروز هم ادبیات و سینمای ما با آن دست به گریبان است. آذریزدی، هم روایت را به ما آموخت و هم اقتباس را و این همه در کنار کرامت بزرگش؛ قصهگویی. حال بچههای خوب آن قصههای خوب هم چندان خوب نیست.
هر یک به گوشه و کناری خزیدهاند و غرق در زندگی و تلاش برای معاش شدهاند. بچههای خوب رویاهای کودکی قصههای خوب را فراموش کردهاند اما نویسنده آن را نه. شاید به همین دلیل است که هنوز وقتی میشنوند بستر بیماری گریبان نویسنده خوب و بیآلایش آنها، مهدی آذریزدی، را گرفته ناخودآگاه برای او دست به دعا برمیدارند. مهدی آذریزدی نویسنده خوب بچههای خوب در بیمارستان سیدالشهدا یزد بستری شده است. حال عمومیاش مناسب است، اما به علت وضعیت نامناسب گوارشی، ضعف و بیحالی و تصادف اخیرش در یزد فعلاً بستری خواهد بود.
نویسنده خوب ما حالا 89 سال سن دارد و در تنهایی مطلق زندگی میکند؛ نه زنی و نه بچهای و نه یادگاری برای ایام پیری. بچههای او همه کودکان این سرزمیناند که زمانی قصههای خوب او را زمزمه میکردند. پدر آنها چند ماه پیش برای زندگی به کرج رفت اما ترجیح داد برای ادامه زندگی مجدداً به یزد بازگردد.
نویسنده خوب قصههای خوب جز آن کتاب مشهورش چندین داستان دیگر هم داشت: «شعر قند و عسل»، «قصههای تازه از کتابهای کهن» و «قصههای پیامبران» که برخی از آنها به زبانهای عربی، انگلیسی و فرانسه ترجمه شده است، از دیگر یادگارهای اویند.
نظر شما