به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ مرحله یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا در حالی با برگزاری دیدارهای مرحله رفت به پایان رسید که نتایج بهدستآمده، بیش از آنکه توازن قدرت را نشان دهد، از تغییر مومنتوم در برخی از قدرتهای سنتی فوتبال اروپا حکایت دارد. پیروزیهای خارج از خانه برای بایرن مونیخ و اتلتیکو مادرید، در کنار برد حداقلی آرسنال، معادلات صعود را بهشدت تحت تاثیر قرار داده و تیمهایی چون رئال مادرید و بارسلونا را در موقعیتی پیچیده قرار داده است.
بایرن؛ کارآمد، بیرحم، آماده برای صعود
در سانتیاگو برنابئو، جایی که معمولاً صحنه بازگشتهای تاریخی است، اینبار تیم میهمان یعنی بایرن مونیخ بود که روایت بازی را نوشت. شکست ۲-۱ رئال مادرید نه صرفاً یک نتیجه، بلکه بازتابی از برتری ساختاری بایرن در این مسابقه بود.
بایرن با اتکا به فوتبال انتقالی و استفاده از فضاهای پشت خط دفاعی رئال، نشان داد که در فاز حمله برنامهمحور و در فاز دفاعی منسجم است. در این میان، درخشش جمال موسیالا بهعنوان حلقه اتصال خطوط و همچنین تاثیرگذاری مستقیم هری کین در موقعیتسازی و گلزنی، کلید موفقیت تیم آلمانی بود.
در سوی مقابل، رئال مادرید اگرچه در مقاطعی مالکیت بازی را در اختیار داشت، اما شکنندگی در دفاع و فاصله خطوط، بهویژه در هنگام از دست دادن توپ، بار دیگر به چشم آمد. تنها نقطه اتکای واقعی این تیم، تحرک و خلاقیت جود بلینگام بود که در نبود انسجام تیمی، بهتنهایی قادر به تغییر سرنوشت بازی نبود.
بایرن در دیدار برگشت در آلیانتس آرنا با اتکا به برتری نتیجه و ساختار بازیاش، تیمی است که میتواند بازی را کنترل کند. در مقابل، رئال ناچار به ریسک خواهد بود؛ ریسکی که در برابر تیمی با قدرت انتقال سریع، میتواند به بهای حذف تمام شود.
اتلتیکو؛ بازگشت به نسخه کلاسیک سیمئونه
در دیگر دیدار مهم، اتلتیکو مادرید با پیروزی ۲-۰ برابر بارسلونا در نوکمپ، یکی از کاملترین نمایشهای تاکتیکی این مرحله را ارائه داد. این پیروزی، بیش از هر چیز، یادآور نسخه کلاسیک تیمهای دیهگو سیمئونه بود: فشرده، صبور و ضربهزن در لحظه مناسب.
اخراج کوبارسی بازیکن بارسلونا در نیمه نخست، تعادل بازی را بهطور کامل بر هم زد، اما حتی پیش از آن نیز نشانههایی از برتری اتلتیکو دیده میشد. آنتوان گریزمان با نقشآفرینی در فاز هجومی و یان اوبلاک با واکنشهای مطمئن، دو ستون اصلی این پیروزی بودند.
بارسلونا، در مقابل، تیمی ناپایدار نشان داد؛ تیمی که در مواجهه با فشار، انسجام خود را از دست میدهد و بهویژه در فاز دفاعی، در برابر ضدحملات آسیبپذیر است. تلاشهای پدری و معدود حرکات ترکیبی، برای شکستن ساختار دفاعی اتلتیکو کافی نبود.
در متروپولیتانو، اتلتیکو یکی از سختترین تیمها برای حریفان است. بارسلونا برای صعود نیازمند یک بازی تقریباً بینقص خواهد بود؛ چیزی که با توجه به فرم فعلی این تیم، دور از ذهن به نظر میرسد.
آرسنال؛ بلوغ تدریجی در مسیر قهرمانی
پیروزی ۱-۰ آرسنال مقابل اسپورتینگ، اگرچه از نظر نتیجه حداقلی بود، اما از منظر تاکتیکی نشانهای از بلوغ این تیم بهشمار میرود. آرسنال برخلاف سالهای گذشته، بازی را با صبر، کنترل و مدیریت ریتم پیش برد.
مارتین اودگارد در هدایت جریان بازی و بوکایو ساکا در ایجاد موقعیت، نقش کلیدی داشتند. این تیم نشان داد که دیگر صرفاً یک تیم هجومی نیست، بلکه میتواند در بازیهای بزرگ، نتیجهگرا نیز باشد.
در پرتغال، اسپورتینگ ناچار به بازی تهاجمی خواهد شد و این میتواند فضاهایی را برای آرسنال ایجاد کند. با این حال، برتری شکننده، این دیدار را همچنان باز نگه میدارد.
تقابل متوازن؛ نبرد سبکها در پاریس و لیورپول
دیدار پاریسنژرمن و لیورپول، بهعنوان یکی از مهمترین تقابلهای این مرحله، بیش از هر چیز نبرد دو فلسفه متفاوت است: سرعت و ستارهمحوری PSG در برابر پرس شدید و بازی فیزیکی لیورپول.
در چنین تقابلی، جزئیات تعیینکننده خواهند بود؛ از لحظات انتقال تا کارایی در استفاده از موقعیتها. حضور بازیکنانی چون کیلیان امباپه و محمد صلاح، این بازی را به یک دوئل سطح بالا تبدیل کرده است.
این دیدار همچنان بازترین تقابل مرحله است و احتمال کشیده شدن سرنوشت آن به جزئیات کوچک، بسیار بالاست.
۲۵۸ ۲۵۸
نظر شما