غلبه حاشیه بر متن دیگر در نشست های مطبوعاتی وزرا یک امر عادی است. دیروز خبرنگاران برای حضور در نشست خبری مسعود میرکاظمی وزیر نفت مجبور بودند علاوه بر عبور از «گیت» نگهبانی ، بازرسی بدنی نیز بشوند و کیف و وسائل آنها نیز در میان برخورد نامناسب ماموران حراستی وزارت نفت بازرسی شود.
اما اگر این یک مورد، روال اداری یک وزارتخانه باشد باید پرسید چه اتفاقی می افتد که در یک نشست خبری در سطحی که با حضور انبوه خبرنگاران داخلی و خارجی برگذار می شود، نمایندگان برخی رسانه ها باب تعامل با وزارت نفت را از راه دیگری امتحان می کنند؟ در نشست خبری دیروز خبرنگاری ، «به تعریف و تمجید از روابط عمومی وزارت عریض و طویل نفت» می پردازد و در عین حال انتقاد از این مجموعه را «به خدا واگذار می کند» .
خبرنگار دیگری که عنوان «پیشکسوت» را یدک می کشد با لحنی پر طمطراق به «خلاقیت ایرانی ها و به ویژه خلاقیت وزیر نفت در اوپک » اشاره می کند و از میرکاظمی می خواهد که از «خلاقیت های آینده خود در این سازمان » بگوید. دیگری از «زحمات بی شائبه وزیر نفت به خاطر انجام وظیفه ای به نام «عدم قطع گاز در شرایط بحرانی وضعیت جوی و اقلیمی » تشکر و تمجید می کند.
خبرنگار دیگری وقت سوال کردن می گیرد و با سوالی «دم دستی» از وزیرنفت می خواهد تا در مورد قیمت حامل های انرژی صحبت کند و با این کار عملا تریبون در اختیار وزیر نفت قرار می گیرد تا به مدت 7 دقیقه در مورد «مزایای واقعی شدن قیمت حامل های انرژی» داد سخن سر دهد و در آن سو عقربه های ساعت که قدری به ساعت 12 ظهر نزدیک می شود به بهانه نبود وقت بسیاری از خبرنگاران موفق به طرح سوال نمی شوند.
کسی چه می داند؟ شاید این ها به یک عادت تبدیل شده است...
/34
نظر شما