۰ نفر
۲ آبان ۱۳۹۹ - ۰۷:۰۸
راز و رمز یک تشییع جنازه با حضور عالی‌ترین مقام سیاسی

ساموئل پَتی با حضور عالی ترین مقام سیاسی کشور فرانسه و با رعایت پروتکل ها و تشریفات کامل تشییع شد.

روزهای گذشته اخبار مربوط به این معلم مقتول را دنبال می کردم و می دیدم که در روزنامه ها و شبکه های مجازی و در خیابان های فرانسه چه می گذرد:

از گردهمایی های شبانه و روشن کردن شمع و نثار گل،
 تا پلاکارد های «من ساموئل هستم و از آزادی بیان حمایت می کنم»،
 تا سخنرانی های مجازی و اعلام مواضع مقامات سیاسی و ...
و آخرین و اوج آن هم همین تشییع جنازه ی معنادار.

عالی ترین مقام سیاسی فرانسه در این مراسم حضور دارد.
محل مراسم قدیمی ترین دانشگاه فرانسه است و از تاثیرگذارترین دانشگاه های قرون وسطی.
ترانه ای که در مراسم، و ظاهرا به پیشنهاد خانواده مقتول، پخش شده هم تامل برانگیز است.

یوتو (U2) یک گروه موسیقی راک ایرلندی است که در سال ۱۹۷۶ در دوبلین شکل گرفت، و امروز یکی از معروفترین گروه‌های موسیقی محسوب می‌شود. این گروه تاکنون بیش از ۵۱ میلیون آلبوم تنها در آمریکا و بیش از ۱۷۰ میلیون آلبوم در سرتاسر جهان فروخته است.
گروه یوتو ۲۲ بار برنده جایزه گرمی که مهم‌ترین جایزه بین‌المللی در عرصه موسیقی است شده‌است؛ که هیچ گروه موسیقی تاکنون در جهان برنده چنین تعدادی از جوایز گرامی نشده‌.
قطعه فیلم انتخاب شده با این جملات آغاز می شود:
Is it getting better
Or do you feel the same?
Will it make it easier on you now?
You got someone to blame

چند نکته به ذهنم می رسد:

آیا این تشییع را باید تکریم مقام و جایگاه معلم دانست؟
البته که موضوع نمی تواند فقط این باشد؛ اما با خود اندیشیدم آیا در کشور ما تاکنون برای هیچ معلمی به این شکل مراسم برگزار شده است؟ رفتم و عکس های مراسم مرحوم دکتر شریعتمداری و دکتر کاردان و استاد شهریاری و مرحوم پرورش را مرور کردم و فکر کردم که کاش با شکوه تر می بود... .
گاه جنازه ی یک معلم هم می تواند جامعه ای را بیدار کند و مقام شامخ معلمی را به رخ بکشد.

آیا این میزان تشریفات و پروتکل و ادب و آداب، بی حساب و کتاب است؟
به گمان من، خیر. از نظر من این مراسم و پروپاگاندای اطراف آن حتما در چارچوب محدود کردن گروه ها و فعالیت ها و مراکزی در فرانسه است؛ کمااینکه شواهد و قراین آن قبل از این اتفاق وجود داشت و پنهان نبود و همین حالا هم اخبار دستگیری دانش آموزان مسلمان و تعطیلی مساجد به گوش می رسد.
و اتفاقا بر همین اساس بود که یادداشت چند روز قبل را منتشر کردم و از مسئولان محترم آموزش و پرورش خواستم دست روی دست نگذارند و نگذارند به اسم دفاع از آزادی بیان و حقوق شهروندی مردم فرانسه، به ناحق، به مسلمانان و دانشجویان و دانش آموزان مسلمان آن سامان ظلم شود... ولی به رغم اینکه ظاهرا آن نوشته به دست مخاطبانش رسیده است، دست کم بر اساس اطلاعات من تا کنون خبری از هیچ اقدامی نیست... که نیست.

و البته که انتظار و توقعی هم نیست؛ چرا که بالاترین مقام اجرایی کشور سطح انتظار ما را به خوبی مشخص کرده اند:
«ما دو دست بیشتر نداریم که با یک دست با تحریم و با یک دست با کرونا مبارزه می کنیم؛ بنابراین نباید به جنجال ها و حاشیه ها اعتنا کنیم. مردم هم شرایط را به خوبی می دانند».

آقای رییس!
وقتی شما که عالی ترین مقام اجرایی در کشور هستید اینگونه سخن بگویید؛ آیا می توان از زیرمجموعه ها و سایر مدیران توقع پاسخگویی داشت؟

 دستی به جام باده و دستی به زلف یار
  پس من چگونه پیرهنم را عوض کنم
 شعرم اگر به ذوق تو باید عوض شود
 باید تمام آن چه منم را عوض کنم

* منتشر شده در کانال تلگرام نویسنده . ۱ آبان ۱۳۹۹

کد خبر 1446614

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 3 =