اختلاس مقدس

و چرا نگوییم که همین زبان در کام‎کشیدن‎ها و لرزش دل‎ها و دست‎ها هنگام یاد کردن از این‎گونه دزدی‎ها، کار را به این‎جا کشانده است که درست در وسط معرکه محاصره اقتصادی و تهدید شدن به حمله نظامی، هر کس هر قدر که بتواند می‎دزدد و متأسفانه (شاید هم خوشبختانه) کسی نیست که به داد دزدها برسد و خرج آن‎ها را از ما به ناگزیر ایرانی مانده‎ها، سوا کند و فی‎المثل از رسانه رسمی ابلاغ شود که: بدین‎وسیله به اطلاع یکایک دزدان شریف و زحمت‎کش بیت‎المال می‎رساند که هرچه سریع‎تر خود را به خیابان ... پلاک ... برسانند تا با تشریک مساعی و گفتمانی هدفمند، ترتیب انتقال اموال مسروقه که طی همین بخش‎نامه حلال‎تر از شیر مادر اعلام می‎شود، همراه با شخص سارقان محترم و اهل‎بیت مکرم آن‎ها به کانادا و یا دیگر کشورهای مورد علاقه داده شود. بدیهی است تبعه کانادا و آمریکا و دیگر کشورها شدن این عزیزان که نماینده انقلاب جهانی اسلام هستند، هرگز بدان معنا نیست که از این پس نخواهند توانست از بانک‎ها یا بودجه نهادهای دیگر اختلاس کنند، اختلاس یکی از ارکان پیش‎برد اهداف جهانی ماست و این عزیزان که در عرض چند دهه اخیر، لیاقت و شایستگی و کاردانی خود را در این امر خطیر به منصه ظهور رسانده‎اند، همواره در مناصب خود باقی خواهند ماند و خواهند توانست هرگاه که اراده کنند، از کشور متبوع خود به ایران انقلابی مسافرت کرده و هر اندازه که بتوانند در کمترین فرصت سرمایه مورد نیاز خود و فرزندان، نوادگان، احفاد، اصحاب و اذناب خود را خارج کنند. بدیهی است در گفتمان هدفمند مشارالیه اگر به اتفاق‎نظر برسیم، بی‎درنگ ترتیبی داده خواهد شد تا این عزیزان که مایه افتخار اسلام و ایران هستند، بتوانند مانند همیشه بدون دلهره به اختلاس مقدس مشغول بوده و از این پس سرمایه‎ای را که اعقاب آن‎ها در هزاره‎های آینده نیاز خواهند داشت، مستقیما به حساب‎های خود در بانک‎های کانادا، آمریکا و دیگر کشورهای دوست و برادر واریز کنند. علاوه‎بر این، استماع شده است که بعضی از برادران شریف مختلس از گرد و خاک مختصری که برخی از مطبوعات بر پا می‎کنند، اظهار ضجرت و دلتنگی کرده‎اند. یادآوری می‎شود که این گرد و خاک‎ها نه مانع دید خلبان‎هایی می‎شود که موظفند عزیزان اختلاس‎کننده را در سفرهای داخلی و خارجی جابه‎جا کنند و نه اصولا در عزم جازم ما و برادران عزیز در حرکت به‎سوی آینده روشن و درخشان اختلاس، خللی ایجاد خواهد کرد. به‎علاوه این گرد و خاک‎های مختصر برای آن است که اگر العیاذ بالله در گوشه و کنار شهرستان‎های دور افتاده هنوز کسانی هستند که جرأت نمی‎کنند بودجه اداره خود یا موجودی بانک تحت تصدی خویش را یک‎جا - دقت بفرمایید یک‎جا - بالا بکشند، بدانند که واقعا در مملکت چه خبر است و در منطقه چه خبر است و درنگ را، بیش از این جایز نشمرند. برادران غیور ما، در این‎جا شبانه‎روز زحمت می‎کشند تا دلایل لزوم و احتمالا وجوب اختلاس را روشن کنند. تا مشت محکمی به دهان یاوه‎گویان داخلی و متجاوزان و متعدیان شرق و غرب کوبیده شود. التفات بفرمایید که ما هم‎اکنون در دهه چهارم انقلاب شکوهمند اسلامی هستیم و در محاصره اقتصادی دشمنان تا دندان مسلح به‎سر می‎بریم. به‎علاوه خیزش‎های مردمی در اغلب کشورهای اسلامی به چشم می‎خورد و اختلاس‎های شما عزیزان در جهت پیشبرد، اهداف انقلاب و بسط و گسترش خیزش‎های مردمی است و به هیچ‎وجه صلاح نیست ما سرمایه‎های خود را که با خون دل و مرارت فراهم شده است، در این‎جا رها کنیم. به‎علاوه اگر انقلاب را نشود به کانادا و آمریکا و انگلیس و دیگر کشورهای جهان صادر کرد، که می‎شود و آینده را نشان خواهد داد که این کار شدنی است، سرمایه‎ها را که می‎شود صادر کرد، چه‎بسا که صدور همین سرمایه‎ها مقدمه صدور انقلاب باشد. بنابراین گوش به یاوه‎گویان نداده و مشغول خدمت خداپسندانه خود باشید و جارو کنید و هرجا که جارو در دسترس نبود پارو کنید. ضرورتی ندارد که اسکناس‎ها با دست شمرده شود، الان مملکت پیشرفت کرده دستگاه‎های اسکناس‎شمار در محل کار اغلب شما عزیزان وجود دارد، درنگ جایز نیست و اگر برق هم رفت بازهم مشکلی وجود ندارد، شما پس از سال‎ها اختلاس باید این‎قدر تجربه پیدا کرده باشید که بتوانید با نگاه کردن به صدها خروار اسکناس بگویید چند میلیارد تومان می‎شود. اصلا چون مقصد، بالا و والایی است بنا را بر این بگذارید که بخشی از محاسبه شما هم اشتباه باشد، در گونی بریزید، در کیسه‎های برنج بریزید، در کارتن موز بریزید، در هواپیماهای باری بریزید، آن‎جا یعنی در مقصد، برخلاف این‎جا، مردمان درست و با صلاحیتی قرار است این سرمایه‎های عظیم را تحویل بگیرند و یقین بدانید که بدحسابی نخواهند کرد. بحمدالله آن‎ها هنوز مسلمان نشده‎اند که بخواهند دبه کنند یا هزار خروار اسکناس را نهصد خروار حساب کنند. برخلاف ما آن‎ها دروغ نمی‎گویند، البته إن‎شاءالله ما پس از صدور این سرمایه‎ها، دروغ گفتن را هم به آن‎ها خواهیم آموخت. چرا بگذاریم آن بیچاره‎ها از فیض کذب محروم بمانند؟ از هم‎اکنون توانایی خود را برای تربیت هدفمند برادران یهود و نصارا که هماره خیرخواه ما و شما بوده‎اند در باب مسأله لزوم کذب و مصلحت‎آمیز بودن آن در تمام شئون متمرکز کنید. دیگر این‎که ممکن است برخی از اختلاس‎کنندگان غیور و شریف این کشور که خدمت‎گزار مردم همیشه در صحنه‎اند، در کار خود تعلل کنند و این تصور برای آن‎ها پیش بیاید که خدای نکرده ممکن است کسی بخواهد دست آن‎ها را کوتاه کند. اولا چنین تصوری مطلقا غلط است و همان‎طور که اغلب این عزیزان از نزدیک در جریان امور هستند، تاکنون هیچ دستی کوتاه نشده است. ثانیا کوتاه کردن دست به هیچ‎وجه بدین معنا نیست که دست کسی قطع شود، آن‎هم دست این خدمت‎گزاران اصیل و شریف، مگر این‎که در انجام وظایف خود کوتاهی کنند، یعنی فی‎المثل موجودی یک بانک 100 میلیارد تومان باشد و آن‎ها 90 میلیارد اختلاس کنند. خب انصاف حکم می‎کند که مدتی از خدمت به مردم محروم باشند و در شمال کشور یا در شمال کشورهای دیگر، چند هفته یا حداکثر یکی دو ماه منتظر تصدی پست بالاتر باشند. عزیزان! شعار ما این است: «هرچه بیشتر بهتر» بنابراین اگر بشود - که می‎شود و شدنی است - موجودی بانک یا نهاد مربوطه را با گاوصندوق اختلاس کرد، خیلی اساسی‎تر و اصولی‎تر است. اولا هیچ اتهامی متوجه آن‎ها نخواهد بود، زیرا دشمنان قسم‎خورده انقلاب نخواهند توانست ادعا کنند گاوصندوق خالی شده است. برای این‎که ما هم متقابلا می‎توانیم ادعا کنیم اصلا گاوصندوقی در کار نبوده است که توسط برادران متعهد و باوجدان خالی شده باشد. علاوه‎بر همه این‎ها، آیا انصاف است بگذاریم سرمایه‎های مردم به‎دست کسانی بیفتد که اعضای خانواده آن‎ها روسری خود را برای هم‎صدایی با ضدانقلاب تا وسط سر خود عقب می‎کشند؟ آیا این درست است که بگذاریم سرمایه‎های این ملت شریف به‎دست کسانی بیفتد که «فارسی‎وان» تماشا می‎کنند؟ باید بر خود فرض بدانید که این سرمایه‎ها را از معرض خطر ضدانقلاب داخلی و از دسترس دشمنان این ملت شریف دور نگه دارید. هیچ‎کجا به اندازه بانک‎های کانادا و آمریکا قابل‎اعتماد نیست. بعضی‎ها می‎گویند و به عمد هم می‎گویند که بانک‎های سوئد و سوییس بهتر است. این‎ها سوءنیت دارند و دنبال مقاصد سوء خود هستند. در سال‎های گذشته بخشی از سرمایه‎های عظیم بعضی از عزیزان به این بانک‎ها سپرده شد، سرمایه‎هایی که با کد یمین و عرق جبین به‎دست آمده بود، اما در هنگام لزوم حتی مبلغ مختصری از آن به این عزیزان عودت داده نشد تا بتوانند در گاوبندی‎های اصولی و اساسی و لازم، آن را مصرف کنند. فعلا برادران کانادایی و آمریکایی ما در اولویت قرار دارند. این‎که با آمریکا مخالفیم جای خود دارد، حساب حساب است و کاکا برادر. در انتخابات آینده باید روی این برادران حساب کرد، امنیت این سرمایه‎ها را با سپردن به آن‎ها باید تأمین کرد و این یک تکلیف است. ما نباید اشتباه کنیم و اشتباهات و اهمالی را که امثال قذافی و مبارک مرتکب شده‎اند، تکرار کنیم. این سرمایه‎ها اگر در داخل بماند، ممکن است به‎دست دشمنان بیفتد و این اصلا درست نیست.

تاکنون فرصت‎های زیادی را از دست داده‎ایم و احتمال دارد در آینده چنین فرصت‎هایی برای خدمت به مردم وجود نداشته باشد. بنابراین نباید باتکرار اشتباهات گذشته، آینده را از دست داد. فرضا موجودی یک بانک یا یک نهاد، 100 هزار میلیارد تومان است، این‎که در این شرایط بحرانی و غیرقابل‎پیش‎بینی، ما تصور کنیم که یک‎بار 40 هزار میلیارد به رسم یادگاری برمی‎داریم و چند ماه بعد 40هزار میلیارد دیگر و الی آخر، اشتباه است و به آن می‎ماند که شما یک وعده غذای خود را بخواهید در سه وعده مصرف کنید. در شرایط عادی می‎شود چنین کاری کرد، ولی شرایط بسیار حساس است و اگر بشود چند وعده غذا را یک‎جا خورد بهتر است. به‎علاوه وقتی قرار است کسی به جهنم برود، آیا درست است که به جرم اختلاس چند میلیارد تومان ناچیز خود را به مخاطره بیندازد؟ البته جهنم یک نماد است، یک سمبل است، مسأله‎ای فرضی است، فرضیه‎ای است که اثبات نشده و بعید است اثبات شود. به‎علاوه شما وقتی 100 هزار میلیارد اختلاس کنید، می‎توانید فی‎المثل در کانادا بنشینید و توبه کنید و حتی یک میلیارد بدهید برای‎تان نماز و روزه استیجاری بخوانند و خودتان به وظایف اصولی و اساسی خود مشغول باشید. حتی می‎توانید چند میلیارد تومان بدهید مسجد بسازند و درمانگاه بسازند، حتی می‎شود با چند میلیون، کسانی‎ را استخدام کنید که به‎جای شما بر درگاه خداوند متعال به گریه و زاری مشغول باشند. خداوند در قرآن کریم می‎فرماید: «إن الله یغفر الذنوب جمیعا» شما که همه ذنوب را مرتکب نشده‎اید. همین یک فقره اختلاس مختصر است که البته بهتر است یک‎جا و یک‎باره باشد. مرگ یک‎بار و شیون یک‎بار.

به هر حال از خداوند نباید بترسید زیرا ارحم الراحمین است، به مردم هم اطمینان بدهید که سرمایه‎های آن‎ها را در جاهای امن نگه خواهید داشت و نه‎تنها از این سرمایه‎ها به‎شدت مراقبت خواهید کرد، بلکه بخش اعظم آن‎ها را در کشورهای مذکور به کار انداخته و برای برادران یهود و نصارا ایجاد اشتغال خواهید کرد که ثواب آن‎ برای مردم همیشه در صحنه منظور خواهد شد. چه‎کسی نمی‎خواهد ثواب کند؟ جز دشمنان قسم‎خورده و تا دندان مسلح همین مردم مستضعف چه‎کسی با ثواب کردن و ثواب بردن مخالف است؟ شما که سال‎هاست دست‎اندرکار ثواب کردن هستید نباید از مخالفت مشتی فریب‎خورده بترسید. ثواب کردن از هر راهی که باشد مأجور است. ثواب کنید و مستحکم و با عزم قوی و راسخ پیش بروید و به مردم اطمینان بدهید که اختلاس مثل وقف ،حسنه جاریه است و عمده ثواب آن در آخرت به آن‎ها می‎رسد.

مسأله دیگر این است که برخی از برادران سؤال می‎کنند، اگر میز و صندلی و در و پنجره بانک‎ها را به حال خود رها کنند و خدای نکرده به‎دست ضد انقلاب بیفتد مستوجب عقاب و عذاب نخواهد بود؟ مسأله بسیار خطیر است، اما حمل و نقل آن‎ها تا کانادا و دیگر کشورهای دوست و برادر هم مستلزم صرف هزینه بسیار و هم دست و پاگیر است و بعید نیست ضدانقلاب متوجه شده و ممانعت کند. از طرف دیگر نباید سرمایه اهل اسلام به‎دست کفار بیفتد، راه‎حل چیست؟ راه‎حل عاجل این است که پس از اختلاس - که البته باید به تمام و کمال باشد و حتی یک شاهی باقی نماند - میزها و صندلی‎ها و درها و پنجره‎ها و کمدها و گلدان‎ها را با دقت بار کامیون کرده و به بازار سیداسماعیل ببرند و همان‎جا آب کنند، اللهم عجل لفرج مولانا صاحب الزمان و خلیفه الرحمن. والسلام علیکم و رحمت‎الله و برکاته

24