کتاب «خاطراتی از استاد سید عبدالله انوار» را مجید بجنوردی تهیه و انتشارات روزنه منتشر کرده است. کتابی خوشخوان و متین و با ملحقات درخور و حجمی متناسب که از اطناب ممل و ایجاز مخل بری است. خاطرات مرحوم انوار شفاف و بدون خودبزرگبینی است. توصیف او از روزهای پس از کودتا و ارتباطش با جلال آلاحمد، مرتضی کیوان، مرتضی مطهری و دیگران خواندنی است.
کتاب خواندنی دیگر «چیزی به این مضمون» نام دارد و زیر تیترش به خوبی آن را توصیف میکند: «محمود کیانوش به روایت محمود کیانوش». کتاب مصاحبه طولانی مهدی خطیبی با کیانوش است که نشر آفتابکاران آن را منتشر کرده و چه خوب است که پرسشهای مصاحبه همه حذف شده و ما با یک متن یکدست روایی روبرو هستیم. من این کتاب را بیشتر از کتاب «آقا بردار اینها را بنویس» دوست دارم که نوشتههای کیانوش درباره خودش است و نشر فرهنگ جاوید یکی دو سالی زودتر از این کتاب منتشر کرده بود. البته آن کتاب هم ارجمند و محترم است اما اینجا خطیبی بهتر توانسته خود واقعی کیانوش را برای ما آشکار کند. حالا که ذکر این دو کتاب به میان آمد از کتاب «قرار با ستاره: محمود کیانوش» هم یاد کنم که نشر گویا در مجموعه «قرار با ستاره» برای نوجوانان منتشر کرده و آن هم خواندنی است.
حالا دو کتاب خاطرهوار متفاوت و از نوعی دیگر را یاد می کنم. «سینگورینگ» مجموعه یادداشتها و روایت خاطرههای علی خدایی درباره تهران و اصفهان است که نشر چشمه پارسال منتشر کرده و امسال به چاپ دوم رسیده است. خاطرههایی اثرگذار، جزئینگر و خواندنی درباره زندگی در یک شهر و مردمان یک شهر در سالهای منتهی به انقلاب و روایتهای آمیخته با تحسین و حسرت نسبت به گذشته و گذشتگان. نمیدانم این یادداشتها پیشتر جداگانه در نشریهای به چاپ رسیدهاند یا نه اما میتوان گفت گرچه هر نوشته به تنهایی جالب و جاذب است، مجموعه یادداشتها در کنار هم و به دنبال هم چندان هویت و سنخیت یک کتاب منسجم را نیافتهاند و شاید میشد با مقدمهای آن نخ تسبیح لازم میان آنها را ایجاد کرد و خواندن کلیت کتاب تاثیری فراتر از خواندن جداگانه نوشتهها پیدا میکرد. به هر حال این نوشتهها برای افرادی در سن من و با گذشته و حال مشابه من خواندنی و تداعیکننده احساساتی آمیخته از غم و شادی است؛ برای دیگران اما نمیدانم.
در میان خاطرهنگاریهای منتشر شده در ماههای اخیر یک کار متفاوت هم هست که میشود آن را نیمه داستانی و یا به عبارت دقیقتر داستان مستند نامید. کامران محمدی داستاننویس شناختهشدهای است. این بار او به خاطرات کودکی و نوجوانیاش در قالب شش روایت به هم پیوسته داستانی پرداخته است. محاکاتی آمیخته با رازآلودگی اشیا و نوستالژی. کتابی خواندنی و خواستنی برای مشتاقان داستان و ناداستان و برای شیفتگان دهه شصت. کتاب «حسرتهای شمال» نوشته کامران محمدی را نشر سنگ و با سرشناسه سرگذشت منتشر کرده است.
نظر شما