به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، ماه مبارک رمضان، فرصت آشنایی با گنجینهای بینظیر از حکمت و بصیرت علوی است. در پرونده ویژه «ضیافت علوی» همراه بخشهایی از خطبههای نهجالبلاغه با بیان حجتالاسلام والمسلمین محمود لطیفی، کارشناس نهج البلاغه، میهمان سفرههای افطار شما فرهیختگان خواهیم بود.
بنابر روایت حوزه، امیرالمونین در خطبه ده نهجالبلاغه میفرماید:
«أَلاَ وَ إِنَّ الشَّیْطَانَ قَدْ جَمَعَ حِزْبَهُ وَ اسْتَجْلَبَ خَیْلَهُ وَ رَجِلَهُ وَ إِنَّ مَعِی لَبَصِیرَتِی: مَا لَبَّسْتُ عَلَی نَفْسِی وَ لاَ لُبِّسَ عَلَیَّ
جاده سیاست جادهای است بسیار لغزنده! شیطان با وسوسههای گوناگون خود و عناوین هوسآلود قرار میگیرد و انسان را با عناوینی چون قدرت و اختیار و فرماندهی و ... فریب میدهد اما به او نمیگوید که اینها همه وسیله و ابزارند و همه امانت و امتحان هستند. او فضا را چنان با عبارات و اشتغالات آلوده میکند تا انسان این سرمایهها را در مسیری هزینه کند که برای او پشیمانیآورد. او ناگهان میبیند که به جای سعادت خود و جامعهاش، سراب را برگزیده و قدرت را در مسیر سرکشی در برابر قانون الهی و حق به کار برده و میبیند که بدترین ستم را در عین اختیار و قدرت خود، به خود روا داشته و ...«خود کرده را تدبیر نیست.» و این چاه مذلتی است که قدرتمندان در اوج اختیار و آزادی برای خود بر میگزینند.
پس چه باید کرد؟
انسان باید این اصل را برای خود محقق سازد که انتخاب یک ابزار افتخارآمیز است اما هر انتخابی افتخارآمیز نیست! او ناچار از اعمال قدرت است اما به این معنا نیست که هر چه به دست آورده صحیح و درست و حق است. پس نباید برگ برنده قدرت و آزادی را به راحتی سوزاند و از کف داد.
امیرالمومنین علیه السلام میفرماید: من این برگ انتخاب را چشمبسته هزینه نمیکنم! چشم بصیرتم را میگشایم تا هیچ حقیقتی را بر خود مشتبه نسازم و از برگ برنده به نتیجه باخت نرسم.
این فراز در رابطه با جنگ جمل است و اشاره به اینکه شیطان در لباس ناکثان؛ همه امکانات خود را فراخوان داد و در دسترس خود قرار داد.
اما من نیز کسی نیستم که واکنشی نسنجیده داشته باشم و بیگدار به آب بزنم. آنان همه برگهای خود را رو کرده و به صحنه آوردهاند تا من به اقدامی نسنجیده و بر خلاف تکلیف شرعی خود عمل کنم و یا مسیری را اشتباه روم و یا تحت تاثیر شایعات و پیشنهادهای افراد قرار گرفته و به اقدامی غلط دست بزنم! علی علیه السلام کسی نیست که گرفتار هیچ یک از اینها و امثال اینها شود، «ان معی لبصیرتی» همان بصیرتی که در محضر پیامبر و با هدایت او به دست آورده است: «... ادعو الی الله علی بصیرة انا و من اتبعنی (سوره کهف آیه۱۰۴)»
انسان باید نخست از فریب خود و کجفهمی نفس خود در امان باشد تا فریب دیگران در او تاثیر نکند.
«ما لبست علی نفسی و لا لبس علی»
نه خود مسائل را بر خود مشتبه میسازم و فریب ظواهر و تمایلات را میخورم و نه دیگران میتوانند امور را بر من مشتبه نشان دهند و شاید اشاره به این باشد که نه امروز تردید دارم و نه پیامبر خدا در پیشبینیهای خود مرا به شبهه انداخته است.
نظر شما