به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، قرآن برای عبور از دشواریها دو راهکار ساده اما قدرتمند معرفی کرده است؛ «صبر» برای ایستادگی و «نماز» برای بازگشت به آرامش و تمرکز.
چطور ممکن است یک عمل ساده و روزمره، هم در سختترین روزهای جنگ و هم در مواجهه با پیچیدهترین مسائل علمی، راهگشا باشد؟ شاید پاسخ را باید در نسخهای جستوجو کرد که قرآن برای عبور از دشواریها پیش روی انسان گذاشته است؛ نسخهای که با وجود سادگی، در زندگی پرشتاب امروز کمتر به آن توجه میکنیم.
قرآن در آیه «وَ اسْتَعِینُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ» دو ابزار مهم برای مواجهه با مشکلات معرفی میکند: صبر و نماز؛ دو راهکاری که میتوانند در شرایط بحرانی، توان روحی و تمرکز انسان را افزایش دهند.
وقتی سقوط خرمشهر با نماز پاسخ داده شد
یکی از روایتهای شناختهشده درباره رفتار امام خمینی(ره) در دوران جنگ، به ماجرای سقوط خرمشهر مربوط میشود.
هنگامی که خبر تلخ سقوط خرمشهر را به امام خمینی(ره) رساندند، ایشان در آستانه اقامه نماز بودند. واکنش ایشان چنین نقل شده است: «جنگ است دیگر... اللهاکبر!»
این واکنش را میتوان نمونهای عملی از همان پیوند میان صبر و نماز دانست؛ مواجههای که در آن، انسان در برابر یک خبر سنگین، نه دچار فروپاشی میشود و نه امید خود را از دست میدهد، بلکه با تکیه بر ایمان و آرامش به مسیر ادامه میدهد.
آیه «وَ اسْتَعِینُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ» نیز دقیقاً بر همین معنا تأکید دارد؛ در مواجهه با سختیها، از صبر و نماز یاری بگیرید.
صبر یعنی ایستادگی و حفظ توان ادامه مسیر در شرایط دشوار و نماز فرصتی برای اتصال و توجه دوباره به منبع قدرت و آرامش الهی است.
چرا صبر و نماز میتوانند کارگشا باشند؟
اما چه چیزی این دو را تا این اندازه اثرگذار میکند؟
صبر، توان تحمل انسان را افزایش میدهد و اجازه نمیدهد فرد در برابر فشارهای روحی و مشکلات، به سرعت تسلیم شود. نماز نیز میتواند ذهن آشفته را برای لحظاتی از هیاهوی روزمره جدا کند و فرصتی برای تمرکز و آرام شدن فراهم آورد.
ترکیب این دو، میتواند مانند سپری در برابر فشارهای روانی عمل کند. از نگاه برخی رویکردهای روانشناسی مثبتگرا نیز تمرکز بر ارزشهای برتر و معناهای عمیقتر زندگی میتواند به انسان در عبور از بحرانها کمک کند.
وقتی نماز به کمک یک دانشمند هستهای آمد
نمونه دیگری که در این زمینه نقل شده، به زندگی شهید مجید شهریاری، دانشمند هستهای، مربوط است.
در روایتهایی از زندگی علمی او آمده است که هرگاه در حل یک مسئله علمی با مشکل مواجه میشد، به شاگردش میگفت: «بیا دو رکعت نماز بخوانیم.»
پس از نماز، با آرامش و اطمینان بیشتری به سراغ مسئله میرفت و آن را روی تخته بررسی میکرد تا به راهحل برسد.
در این نگاه، نماز تنها یک عمل عبادی جدا از زندگی علمی نبود؛ بلکه فرصتی برای فاصله گرفتن از فشار ذهنی و بازگشت دوباره به مسئله با ذهنی آرامتر بود.
شهید امیرحسین فقهی نیز در نقل خاطرهای از استاد خود، شهریاری، بر همین نکته تأکید کرده و گفته است که او برای عبور از چالشهای علمی، نماز را جدی میگرفت.
از این منظر، نماز میتواند برای انسان فرصتی شبیه «بازتنظیم ذهن» ایجاد کند؛ زمانی کوتاه برای فاصله گرفتن از آشفتگیها و تمرکز دوباره بر مسئله.
جالب آنکه پژوهشهای امروزی نیز بر نقش سکوت، تمرکز و فاصله گرفتن موقت از محرکهای متعدد در افزایش توان خلاقیت و حل مسئله تأکید دارند.
از ابنسینا و بیرونی تا امروز
این نگاه به پیوند میان دانش، تفکر و معنویت البته موضوع تازهای نیست.
در تاریخ علم ایران، دانشمندانی مانند ابنسینا و ابوریحان بیرونی در کنار فعالیتهای علمی خود، به عبادت و تأمل نیز توجه داشتند.
در چنین نگاهی، عقل و دانش زمانی میتوانند مسیر خود را بهتر طی کنند که انسان از نظر روحی نیز فرصت آرامش و بازسازی داشته باشد؛ به همین دلیل، زندگی دانشمندان بزرگ گذشته تنها در کتابخانه و محل تحقیق خلاصه نمیشد و عبادت نیز جایگاه خود را در زندگی آنان داشت.
نسخهای ساده برای زندگی امروز
حتی در زندگی پرسرعت و شلوغ امروز نیز میتوان از این توصیه قرآنی بهره گرفت.
گاهی کافی است انسان برای مدتی کوتاه از فضای پرهیاهوی اطراف خود فاصله بگیرد؛ تلفن همراه را کنار بگذارد، دو رکعت نماز بخواند و پس از آن با ذهنی آرامتر به سراغ مسئلهای برود که او را گرفتار کرده است.
این وقفه کوتاه ممکن است باعث شود فرد همان مسئله را از زاویهای متفاوت ببیند و راهحلی پیدا کند که در میان اضطراب و آشفتگی ذهنی از دید او پنهان مانده بود.
دو بازوی الهی برای روزهای سخت
اگر در برابر یک مشکل علمی، کاری، خانوادگی یا عاطفی احساس درماندگی میکنیم، شاید بد نباشد به این نسخه ساده اما عمیق توجه کنیم: صبر و نماز.
صبر کمک میکند آرامش خود را در مسیر دشواری حفظ کنیم و نماز فرصتی است برای بازگشت به آرامش، تمرکز و ارتباط با خدا.
همانگونه که در روایتهای مربوط به امام خمینی(ره)، نماز در یکی از سختترین مقاطع جنگ جایگاه خود را نشان میدهد و در خاطرات مربوط به شهید شهریاری نیز نماز در کنار تلاش علمی قرار میگیرد، این دوگانه میتواند برای زندگی امروز نیز الهامبخش باشد.
شاید «کلید طلایی» همیشه در راهحلهای پیچیده پنهان نباشد؛ گاهی در همان توصیهای قرار دارد که قرنها پیش قرآن به انسان داده است: «وَ اسْتَعِینُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ».
منبع:فارس
نظر شما