۰ نفر
۹ اسفند ۱۳۸۷ - ۰۷:۱۲

سرمقاله نیچر

امروزه دیگر تحقیق و تفحص در مورد هر مطلبی به آسانی یک کلیک شده است. با این که بحث بر سر صحت و سقم مطالب آنلاین همچنان ادامه دارد اما تکیه کاربران اینترنت برای گردآوری اطلاعات، هرروزه بیشتر و بیشتر می‏شود. برای آن‌که بتوان زیربنای تحقیقاتی را که در دنیای دیجیتالی آنلاین انجام می‏گیرد، قوی‌تر ساخت و کمی آن را ‏اصلاح کرد، بهتر آن است که به جای ایجاد پرتال‏های جدید، ایستگاه‏های موجود را به سطح استاندارد برسانیم.

سیل داده‏های دیجیتالی‏ای که دانشمندان از طریق روش‏های ژنتیکی، حسگرها و دیگر فناوری‏ها تولید کرده‏اند، تشکیل مرکزی را برای استفاده و نگهداری آن داده‏ها، به امری ضروری تبدیل کرده است. برای حفظ و استفاده دوباره از چنین اطلاعاتی، پیش از این کوشش‏های زیادی شده است. مثال قابل ملاحظه در این زمینه، بنیاد ملی علوم امریکاست که در برنامه 5 ساله 100 میلیون دلاری، شبکه داده‏ها و پیمان اروپا را برای دسترسی دائم ارائه می‏دهد. ولی چگونه باید مسئولیت چنین مراکزی بین دولت‏ها و بخش‏های خصوصی تقسیم شود؟

یک سری از وقایعی که در ماه آذر / دسامبر رخ داد، پیچیدگی این مساله را بیشتر می‏کند. یکی از آن‏ها، حرکت پیش‌قدمانه آمازون بود که داده‏های علمی ‏بسیار زیادی را برای کاربرانش روی شبکه مهیا کرد. آمازون این حرکت را با شروع به کار پایگاه‏های اطلاعاتی‌ای چون بانک ژن و دیگر پایگاه ‏داده‏هایی که به طور گسترده استفاده می‏شوند، هم‌چون پایگاه ساختار شیمیایی که رایگان در اختیار مردم گذاشته است، انجام داد.

اقدام آمازون را در کل نمی‏توان حرکتی نوع‌دوستانه نامید. درست است که همه محققان قادر خواهند بود که داده‏ها را بر روی کامپیوتر خود دانلود کنند، اما شرکت شرط می‏بندد که خیلی از آنها در عوض از فناوری «محاسبات ابری» استفاده کنند که باعث می‏شود برای ادامه استفاده‏های بلند مدت، هزینه‏ای نیز پرداخت کنند.

چنین سرویسی می‏تواند فواید زیادی برای تحقیق و پژوهش در بر داشته باشد. آمازون توانسته است با در اختیار گذاشتن داده‏ها به‌صورت یک خانه همیشه آنلاین برای دانشمندان، مشکل اداره طولانی‌مدت پایگاه داده‏ها را حل کند. به عنوان مثال، زمان پول دادن برای هزینه استفاده از پژوهش مورد نظر را، وقتی سیستم در آخر کار دچار اختلال می‏شود و عملیات به آهستگی صورت می‏گیرند، اصلاح کرده است. روش محاسبات ابری می‏تواند آزمایشگاه‏های کوچک‌تر را از شر هزینه اداره مراکز داده‏ها توسط خودشان خلاص کند، اما برای این کار، باید اشتراک داده‏ها و ابزار تحلیل آنها را به طور گسترده بین گروه‏های پژوهشی پخش کند.

هر چند در کنار این موارد، خطرهایی هم در ایجاد چنین زیربنایی به دست بخش‏های خصوصی و عمومی ‏وجود داشت: گوگل اعلام کرد که برنامه‏های مرتبط با به اشتراک گذاشتن مجموعه زیادی از داده‏های علمی ‏را به طور رایگان واگذار می‏کند. این امر ظاهرا به علت رکود اقتصادی رخ داده است.

در ماه آبان / نوامبر، اتحادیه اروپا در همکاری با سازمان‏های پژوهشی، موزه‏ها و کتابخانه‏ها، کتابخانه دیجیتالی آنلاینی را بر پا کرده است که به عنوان چاره‏ای برای جلب بیشتر مشتری برای کتاب‏های گوگل است. اروپایی‏ها مجموعه کتاب‏های تاریخی باارزش را اسکن کرده‌اند؛ ولی کامپیوترهای آنها طی یک ساعت از کار افتاد و یک ماه زمان برد تا دوباره شروع به کار کند.

سرنوشت مشابهی هم برای ژئوپرتال رخ داد، سرویسی که توسط دولت فرانسه به عنوان رقیبی برای گوگل ارث (برنامه گوگل زمین) به وجود آمد و در سال 1385 / 2006 با نمایشی بی‏نظیر در فضای باز توسط ژاک شیراک، رئیس‌جمهور وقت فرانسه، شروع شد.

در مورد به وجود آوردن چنین نمایش‏های عمومی، دولت‏ها نگرانی‏های زیادی دارند که شرکت‏های خصوصی، امتیازهای انحصاری را در برای عرضه میراث علمی ‏و فرهنگی به کار بگیرند. ولی تمرکز بیشتر آنها بر ایجاد کتابخانه دیجیتالی و پایگاه‏های داده‏های خودشان، بدین معنی است که این نگرانی‏ها را به کل نادیده گرفته‏اند. استاندارسازی داده‏هایی که قرار است آزادانه در دسترس عموم قرار گیرد، هم برای سازمان‏های تجارتی و هم برای سازمان‏های غیر انتفاعی - برای مثال- می‏تواند بدعتی در ارائه خدمات اطلاعاتی برتر در آینده باشد.

و برای مشکل از کار افتادن کامپیوترها و کم کردن نگرانی در این زمینه، می‏توان روی تلاش‏های مردمی ‏و مشارکت آنها به همراه شرکت‏های خصوصی حساب کرد. در عین حال از الگوهای اقتصادی و متخصصانی چون کارشناسان گوگل و آمازون نیز سود برد.

نیچر، شماره 7226- ترجمه: آزاده پارساپور

کد خبر 4430

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 0 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 1
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • معصومه IR ۰۷:۲۰ - ۱۳۸۷/۱۲/۰۹
    0 0
    الکی تلاش نکنید! هیچ کی نمیتونه با گوگل رقابت کنه