خوش چهره، جلالعمو نوروزاین بار در میانه شعلههای فروزان جنگ، آمدن بهار را مژده میدهد. عمو نوروز آیا برایمان خبر از آمدن روزهای خوش خواهد آورد؟ امید که چنین باشد.
خوش چهره، جلالخب! پساز این چه خواهد شد؟ آیا ونزوئلا با عبور از شوک اولیه ناشی از سقوط "نیکلاس مادرو" روی آرامش؛ ثبات؛ رشد اقتصادی و توافق برای مدل تازهای از دولتسازی را خواهد چشید؟
دیپلماسیشاید اگر روابط تهران و بروکسل(پایتخت اتحادیه اروپا) متفاوت از امروز بود، میشد چنین تصور کرد که باردیگر این دو در یک "همسویی مشارکتپذیر و راهگشا" در برابر سیاست چیرهطلبانه واشنگتن قرار میداشتند.
خوش چهره، جلالاوضاع روابط تهران با غرب(آمریکا _ اروپا) مانند خسوفی است که همگان به آن خیره شده و هر لحظهاش را با نگرانی رصد میکنند. چه پیش خواهد آمد؟ سرانجام آن چه خواهد بود؛وقتی که دیپلماسی ژست معمول خود را از دست داده است؟
خوش چهره، جلالباید منتظر چه اتفاقی بود؟ آیا باید بدترین پیشبینیها را به عنوان یکی از معمول و مهمترین عناصر تعیین کننده در سیاست در نظر داشت؟ یا میتوان خوشبینانه به سکوت انجمادی کنونی در تقابل تهران _ غرب و به تبع آن اسرائیل بسنده کرد؟
خوش چهره، جلال"بنیامین نتانیاهو" رگ خواب "دونالد ترامپ" را به دست دارد. میداند که او عطش پایان ناپذیر به تظاهر، تمجید و تعریف از خود دارد. او به مثابه شخصیتی تازه بهدوران رسیده است که میخواهد سوژه روز خودنماییها باشد.
خوش چهره، جلال"مسعود پزشکیان" پیش از شروع سفر به نیویورک و شرکت در هشتادمین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد، سخن روشنی را بر زبان آورد. او تکلیف گمانههای هرگونه گفتوگو یا توافق در "نقطه تعادل" اختلافات و تنش میان تهران و واشنگتن و به تبع آن اروپا را روشن کرد.
خوش چهره، جلالشاید بتوان تصور کرد حالا زمانی است که سران کشورهای اسلامی و عرب جَنم خود را نشان دهند. آنان در دوحه(پایتخت قطر) جمع شدند تا در یک نشست اضطراری، تند و سریعترین واکنش اعتراضی را به نقض حاکمیت سرزمینی قطر در اقدام تروریستی اسرائیل نشان دهند. اما آیا چنین خواهد شد؟ یا همچنان مرز میان "اظهار قدرت" و "اعمال قدرت" به قوٌت خود باقی است؟
خوش چهره، جلالکارنامه روابط تهران و اروپا در چهاردهه گذشته چرخهای از تقابل و تعامل را درخود دارد. این روابط همواره تابعی از سه متغیر اصلی بوده است: نخست؛ اصول سیاست خارجی جمهوری اسلامی و نگرش انقلابی آن به ساخت و کار نظام بینالمللی. دوم: کیفیٌت و کمیٌت روابط تهران و واشنگتن. سوم؛ تابعیت و همسوییهای اروپا با واشنگتن و ایضاً تلآویو در بزنگاههایی که تهران انتظار داشت ساکنان آن سوی اقیانوس اطلس، نقشی مستقل از خود ایفا کنند.
خوش چهره، جلالآیا بالاگرفتن تنش در تعاملات تهران و غرب پس از جنگ 12 روزه به معنای تعلیق دوباره دیپلماسی و بالاگرفتنخطر دوباره تقابل با شدت بیشتر است؟ آیا باید وضع جاری را آبستن انفجاری دیگرباره تعبیر کرد؟ در این صورت چه چشماندازی پیش روست؛ درحالی که همه طرفها با گارد بسته همچنان به بارقهای از امید به دیپلماسی دلخوش کردهاند.
خوش چهره، جلالبرای همگان روشن است که بازیگران اصلی صفحه شطرنج کنونی، تهران و واشنگتن هستند. دیگران یا نقش تماشاچی منفعل را دارند و یا به مثابه مشاوران یا توصیه کنندگان به هریک از بازیگران عمل میکنند. همین کناز صفحه بازی نشستگان هستند که گاه ممکن است سبب کلافگی بازیگران اصلی در تصمیمسازیهای خود شوند.
خوش چهره، جلال آنچه از نفس نمیافتد زمان است. با چشم برهم زدنی یک سال از پیروزی "مسعود پزشکیان" در انتخابات ریاست جمهوری گذشت. مسیر او برای عبور موفق از دالان انتخابات، سخت و پر چالش بود.
خوش چهره، جلالاعلام آتشبس در جنگ دوازده روزه ایران و "اسرائیل _ آمریکا" چشم اندازی روشن و مطمئن را پیش رو قرار نمیدهد؛ بلکه _به ویژه _ سوء ظنها را نزد تهران بیش از گذشته افزایش داده است.
خوش چهره، جلالغرب در یک همپوشانی سه لایه میکوشد تهران را وادار به تصمیم فوری برای کلیدیترین مواضع خود کند. واشنگتن، تروئیکای اروپایی و آژانس بینالمللی انرژی هستهای(IAEA) بیوقفه و با آهنگی تند، تهران را زیر رگبار خواستهای خود قرار دادهاند.این خواستها آنچه نیست که تهران در رویکردی مسالمتجویانه و به امید حل اختلافاتش با غرب، وارد گفتوگو و یا مذاکره شد.
خوش چهره، جلال خطوط قرمز تهران، واشنگتن و بروکسل(پایتخت اتحادیه اروپا) به نقطه تلاقی رسیده است. این وضع برای همه طرفها هشدار دهنده خواهد بود اگر نتوان در آن تعادل ایجاد کرد. اما "تعادل" چگونه ممکن خواهد شد اگر صحنه از اراده لازم میان هریک از طرفها برای این امر تهی باشد؟
خوش چهره، جلالهرکس از ظن و درک خود به تفسیر و تحلیل آنچه در چهار دور گفتوگوی نمایندگان تهران و واشنگتن گذشته میپردازد. اما به راستی در این گفتوگوها و به ویژه دور چهارم چه گذشته است؟ آیا میتوان به نتیجه بخشی آن در خدمت به دستیابی به توافق منطقی و قابل فروش نزد هریک امیدوار بود؟ یا با خوشبینی و بدبینی در تفسیر رخدادها، آنچه را گمان کرد که همچنان از بستر واقعگرایی دور میماند؟
خوش چهره، جلالهیچ چیز بدتر از بیتصمیمی در سیاست نیست. تهران و واشنگتن یا باید به سرعت به توافقی درخور دست یابند، یا تن به ورطهای دهند که دشمنان هرگونه تنشزدایی و تعامل سازنده میان این دو خواستار آن هستند.
