چرا بعضی پیروزی‌ها فقط اسکلتشان باقی می‌ماند؟

کردونی، روزبه1⃣- همینگوی در «پیرمرد و دریا» از زبان سانتیاگو خطاب به مانولین می‌نویسد: «شکستم دادند؛ واقعاً شکستم دادند.» پسر پاسخ می‌دهد: «ماهی که تو را شکست نداد.» و پیرمرد می‌گوید: «نه؛ بعد از آن بود.» شاید یکی از معناهای داستان در همین سه کلمه باشد: شکست بعد از پیروزی اتفاق افتاد؛ نه هنگام گرفتن ماهی، بلکه در راه حفظ‌کردن آن.

عادل؛ اونقدر خوشگلی که باید سانسور شی!

پورمحبی، فرزینقبر رسانه‌ای عادل وقتی کنده شد که او تشخیص داد بالای چشمان «آقای خوش‌چشم» ابروست و غرش «آقای اژدهایی» از خلیج فارس خیلی هم اژدهایی نیست. درست مانند زمانی که قرار شد جواد ظریف در برنامه 90 حاضر شود.

پاسخی علمی و قرآنی به شبهه تقلیل‌گرایی درباره فلسفه گریه بر امام حسین (ع)

انصاری، هادیدر سال‌های اخیر، گاه دیدگاه‌هایی مطرح می‌شود که با استناد به برخی روایات ضعیف یا نقل‌های غیرمستند، اصل فضیلت گریه بر امام حسین علیه‌السلام یا ثواب‌های بزرگ آن را مورد تردید قرار می‌دهند و می‌کوشند میان آموزه‌های قرآن و روایات اهل‌بیت علیهم‌السلام نوعی تعارض ترسیم کنند.

علی الاصول ترین!

محمودی، محمدبا تذکر صریح رهبری که می توان آن را هشدار «علی الاصول ترین» نامید، هرکسی در هر جریانی و به هر نامی که باشد باید بداند که «اعتماد به مسئولان صیانت از منافع ایران را تضمین می‌کند» و «پرهیز از تفرقه و تنازع، اختلافات سیاسی وظیفه‌ی همگانی است» چون، «انتقاد به عملکرد مسئولان نباید موجب شکست وحدت و انسجام اجتماعی شود».

یادداشتی از حمید ابوطالبی در نقد مناظره اخیر موسی غنی‌نژاد؛

ضرورت تحول در اندیشیدنِ ایرانی؛ عبور از منطق حذف به فرهنگ نقد

ابوطالبی، حمیداندیشیدن ایرانی نیازمند یک تحول اساسی است؛ تحولی که از اسارت نگره‌های غلبه‌طلب و ایدئولوژیک، اعم از چپ و راست، عبور کند و عقلانیت انتقادی، گفت‌وگوی فلسفی و تحلیل مسئله‌محور را جایگزین آنها سازد. این تحول، پیش از آنکه یک پروژه سیاسی باشد، یک پروژه معرفتی و تمدنی است.

از آلودگی صوتی تا عادی‌شدن مزاحمت شنیداری

حاج محمود عطار، پیمانآلودگی صوتی معمولاً در کنار آلودگی هوا، آب و خاک قرار می‌گیرد؛ اما تفاوت مهمی با آن‌ها دارد: انسان گاهی به‌تدریج به آن عادت می‌کند. بوق خودروها، موتورسیکلت‌ها، وانت‌های دوره‌گرد، ساخت‌وساز، کارگاه‌ها، بلندگوهای تبلیغاتی، مراسم و ده‌ها صدای دیگر، بخشی از زندگی روزمره شهروندان شده‌اند. صداهایی که اغلب کسی آن‌ها را انتخاب نکرده است.

توهم مقدس

جمعه ای،روح الههمه جوامع با خطا و اشتباه روبه‌رو می‌شوند، اما آنچه می‌تواند یک خطا را به بحرانی بزرگ تبدیل کند، #توهم_مقدس است.توهم زمانی خطرناک می‌شود که دیگر خود را نیازمند نقد و اصلاح نداند و در پوشش ارزش‌های مقدس، آرمان‌های سیاسی یا باورهای ایدئولوژیک، از دسترس عقل و گفت‌وگو خارج شود. در چنین وضعیتی، هر صدای مخالف به جای آنکه فرصتی برای بازنگری باشد، به چشم تهدید یا خیانت دیده می‌شود.

جنگ، از درون تعیین تکلیف می‌شود

فاتح، ابوالفضلپس از آنکه ایران با تاب‌آوری نظامی و سیاسی، سناریوی «پیروزی سریع» آمریکا را ناکام گذاشت، اکنون احتمال فرسایشی شدن جنگ بیش از هر زمان خودنمایی می کند.

مقاومت بهترین ظرف برای پاسخ به جنگ فرسایشی، محاصره، فشار اقتصادی و عملیات شناختی است

از انتقام تا مقابله متناسب/ ، تعبیر «مثل» نباید به معنای تکرار عینی رفتار غیرقانونی دشمن باشد

آشنا، حسام الدیندر روزهای اخیر، «انتقام» از یک تعبیر حاشیه‌ای به یکی از عناصر اصلی گفتمان رسمی و آیین‌های جمعی تبدیل شده است: در پیام ۲۰ تیر رهبر انقلاب، انتقام «خواست ملت» و امری حتمی معرفی شد؛ دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی نیز شعار اجتماعات را مطالبه انتقام توصیف کرد.

عقلانیت راهبردی، دیپلماسی هوشمند و هوشیاری در برابر جنگ‌افروزی

انصاری، هادیتاریخ روابط بین‌الملل به روشنی گواه آن است که اقتدار واقعی دولت‌ها، تنها در توان نظامی آنان خلاصه نمی‌شود؛ بلکه در توانایی آنان برای تبدیل قدرت ملی به امنیت پایدار، ثبات سیاسی و تأمین منافع ملت تجلی می‌یابد. از همین رو، دیپلماسی و قدرت دفاعی دو رکن مکمل یکدیگرند؛ یکی حافظ عزت و بازدارندگی است و دیگری ابزار صیانت از دستاوردها و جلوگیری از تحمیل هزینه‌های غیرضروری بر ملت.

انتقام از ترامپ یا پزشکیان؟!

محمودی، محمدجمهوری اسلامی ایران این روزها حساس ترین روزگار خود را می گذارند. روزگاری که اگر از گذشته ها عبرت نگیریم و اسیر انحرافاتی به نام انقلابی گری شویم، شاید خساراتی بسیار فرآتر از تصورات را متحمل شویم.

محو همه کشورهای منطقه به جز اسراییل! دوستانی از نوع فیلم‌های کیمیایی!   

پورمحبی، فرزیندر فیلم «شکارچی گوزن» رابرت دنیرو، اسیر سربازان ویتنامی‌ می‌شود و آنها از وی برای یک سرگرمی مرگبار بنام «رولت روسی» استفاده می‌کنند. رابرت دنیرو بعد از پایان جنگ به شکل جنون‌آمیزی به این کار ادامه می‌دهد و از کلوپ‌هایی که به همین شکل سرِ جان انسان‌ها  قمار می‌کنند با به خطر انداختن جانش کسب درآمد می‌کند. گویا او دیگر نتوانسته این بازی خطرناک را رها کند.