فاطمه معتمدآریا: عشق به زندگی و هستی در منیر فرمانفرماییان موج می‌زد

ایسنا نوشت: عشق به زندگی و هنر مهم‌ترین ویژگی منیر فرمانفرماییان از نگاه دوستان و هم صنفان این هنرمند بود.

مراسم یادبود منیر شاهرودی فرمانفرماییان از واقفان دانشگاه تهران که روز شنبه ۳۱ فروردین ماه چشم از جهان فروبست، روز پنجشنبه (پنجم اردیبهشت ماه) در باغ موزه نگارستان دانشگاه تهران برگزار شد.

سید مجتبی حسینی (معاون هنری وزارت ارشاد) در این مراسم بیان کرد: خانم فرمانفرمائیان در طلب نام نیک بود و دستاوردهای زیادی داشت. هنر پدیده‌ای جاودان و جادویی، یکی از رمزهای باقی ماندن نام انسان است. او آثار نابی از فرهنگ و هنر ایران به جا گذاشت که باعث یادآوری و باقی ماندن نام او خواهد شد. کسی که تعداد زیادی از آثارش را وقف کرد و کارهای بزرگی کرد حتماً انسان بزرگی بوده است.

در بخش دیگر این برنامه مجید سرسنگی (معاون فرهنگی دانشگاه تهران) ضمن عرض تسلیت جهت درگذشت فرمانفرمائیان بیان کرد: درگذشت خانم فرمانفرمائیان برای ما که در یکی دو سال اخیر به طور مرتب با او در ارتباط بودیم تا موزه‌ای به نامش در باغ نگارستان افتتاح شود، فقدان بزرگی بود. همیشه از مصاحبت با او لذت می‌بردیم زیرا او جدای اینکه یک هنرمند برجسته بود انسانی فرهیخته نیز بود و آثارش تا سال‌ها برای ایران و هنردوستان باقی خواهد ماند.

او ادامه داد: موزه او که با تلاش خودش برگزار شد محل رفت و آمد هنر دوستان زیادی است و این امر باعث شد که نام او در فرهنگ و هنر ما باقی بماند. او عمر با برکتی داشت. از او بخاطر اینکه نام هنر ایرانی را زنده کرد و نگه داشت تشکر می‌کنیم. امیدوارم بتوانیم امانت دار خوبی برای آثار و یاد و خاطره این هنرمند باشیم.

در ادامه این برنامه محمد بهشتی شیرازی (عضو شورای عالی میراث فرهنگی و گردشگری) گفت: نزدیک یک هفته قبل از درگذشت او توفیق دیدارش را داشتیم. می‌خندید و می‌گفت: «دارم می‌رم» ولی ما جدی نمی‌گرفتیم. این هنرمند در بین دیگر هنرمندان ما نسبتاً عمری طولانی و با برکتی داشت. ولی برای او عمر نزدیک به صد سال کم بود چون همیشه سرشار از انرژی و زندگی بود و هزاران طرح و ایده داشت که می‌خواست آنها را اجرا کند. او هنرمند فعالی بود ولی باز هم کلی کار نکرده داشت. شاید اگر یکی دو قرن هم زندگی می‌کرد برای برنامه‌ها و ایده‌های او کافی نبود.

او افزود: منیر هنرمندی یگانه بود و در جهان شناخته شده‌تر از کشورش بود. در دنیا موزه‌ای نیست که اثری از او نداشته باشد. ولی خیلی سال نیست که ایران او و هنرش را با تحیر شناخته است. همه دوست دارند طولانی زندگی کنند و کارهای زیادی برای این کار می‌کنند. اما کمتر کسی هست که بتواند بعد از مرگش نیز به یاد آورده شود و کارهایش باعث جاودانگی او شود. هنرمندان با کارهایی که می‌کنند در بین مردم جاودانه‌تر هستند و بیشتر از همه یادگاری به جا می‌گذارند.

بهشتی با بیان اینکه یادگاری‌های هنرمندان معرف آن‌ها هستند، گفت: یادگاری‌های زیادی از منیر به جا مانده است. در ایران نیز موزه‌ای که به جا گذاشته یادگاری اوست. موزه او به مانند صفا و لطف و شخصیت خود اوست. در بین هنرمندان کمتر پیدا می‌شود که بتوان لطف و شاعرانگی را در کارهایش دید. یک خاطره تعریف می‌کرد که در میانسالی همراه چند دوست خارجی به شاهچراغ می‌روند و در آنجا به خاطر آینه کاری‌ها تحت تأثیر قرار می‌گیرد و به سفر آینه‌ها سفر می‌کند و تا آخر در آن سفر می‌ماند الآن نیز به همان جهان آینه‌ها سفر کرده است.

فاطمه معتمدآریا هم دیگر سخنران این مراسم بود که درباره این هنرمند بیان کرد: در تمام سال‌های آشناییم با فرمانفرمائیان هیچ وقت از هیچ چیزی شکایت نداشت و همیشه لبخند می‌زد. عشق به حیات و هستی در او موج می‌زد و برای هر چیزی حیات و هویت قائل بود. شاید رمز زندگی طولانی او باوجود تمام مشکلاتی که داشت، عشقش به زندگی بود. این عشق به حیات را در کمتر هنرمندی می‌توان دید. عشق او به زندگی باعث می‌شد که جزو خلاق‌ترین هنرمندانی باشد که ما می‌توانستیم ببینیم. در وجود او جوانی بود و این در کارهایش نیز دیده می‌شد. درس‌های زیادی از او گرفتم.

زنده‌یاد منیر شاهرودی فرمانفرمائیان، ۵۱ اثر از آثار خود را وقف دانشگاه تهران کرد و در تاریخ ۲۴ آذر سال ۱۳۹۶ موزه دائمی منیر فرمانفرمائیان در باغ موزه نگارستان دانشگاه تهران افتتاح شد. این تالار موزه، نخستین موزه اختصاصی یک زن هنرمند در ایران محسوب می‌شود.

۵۷۲۴۳

کد خبر 1253451

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
6 + 0 =