۱ نفر
۱۵ مهر ۱۳۹۸ - ۱۰:۳۶
رئیس جمهوری زنان در افکار عمومی آمریکا و ایران

این روزها احتمال استیضاح دونالد ترامپ به هر حال در فضای سیاسی ایالات‌ متحده آمریکا مطرح است.

به همین دلیل طبیعی است چهره‌هایی از سوی ۲ طیف سیاسی مطرح شوند؛ یعنی جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها به عنوان کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری به تکاپو بیفتند و نام‌شان هم در رسانه‌ها و هم در افکار عمومی به میان آید. گمانه‌زنی برای کاندیداتوری هیلاری‌ کلینتون به عنوان رقیب اصلی رئیس‌جمهوری فعلی در سال ۲۰۱۶ خیلی دور از انتظار نیست. حال این شایعه یا بعداً به واقعیت می‌پیوندد یا خیر و باید منتظر ماند و روند فضای انتخاباتی آن کشور را تعقیب و رصد کرد.

شکست هیلاری کلینتون در انتخابات ۲۰۱۶ و راه نیافتن او به کاخ سفید دلیل خوبی برای کم‌شانسی‌اش در انتخابات ۲۰۲۰ نیست. اساساً کنش سیاسی مختصات خاص خود را دارد و نتایج را شرایط روز تعیین می‌کنند. هر زمانی سیاست‌ورزی متناسبی را می‌طلبد و لزوماً یک یا چند بار شکست به معنای بسته شدن پرونده سیاسی فرد برای همیشه نیست.

در ۲۰۱۶ هم این ذهنیت حاکم بود که مردم آمریکا خیلی نمی‌پسندند یک زن رئیس‌جمهورشان شود که در نتیجه زمانی که ترامپ به طور غیرمنتظره‌ای در رقابت با خانم کلینتون توانست به کاخ سفید راه پیدا کند، برخی آن را به نشانه تایید این دیدگاه مطرح کردند؛ اما سوال این است که آیا واقعاً و در عمل هیلاری صرفاً به دلیل زن بودن و جنسیت بازنده آن انتخابات شد یا باید علت این وضعیت را در عوامل دیگری جست‌وجو کرد؟

در ایران هم با مجموعه تحولات چشمگیر جامعه ایرانی و همچنین کارنامه فعالیت زنان در رده‌های بالای مدیریتی و تجارب گسترده علمی و اجرایی آنها و نیز آزمون و خطاهایی که مدیریت مردانه در این چهار دهه به ارمغان آورده است، بعید می‌دانم افکار عمومی نظر مثبتی درباره ریاست‌جمهوری زنان نداشته باشند.

البته شاید عده‌ای بگویند با این اوصاف چرا زنان در مجلس حضوری پررنگ ندارند که در پاسخ باید گفت در ایران انتخابات مجلس ماهیتاً با انتخابات ریاست جمهوری متفاوت است. در واقع در انتخابات مجلس خیلی از حوزه‌ها فقط یک نماینده دارند و حال و هوای کلانشهرها هم متفاوت با حوزه‌های انتخابیه خرد است، از طرفی مثل خیلی از کشورها سهمیه‌بندی جنسیتی یا تبعیض مثبت هم که برای زنان و به نفع زنان نداریم و در کل باید گفت در فضای انتخاباتی زنان رقابتی واقعاً نابرابر دارند و دقیقاً به همین دلیل برنده شدن آنها در این‌ مسابقه کار چندان آسانی نیست.

روزی که دسترسی عادلانه به منابع، فرصت‌ها، موقعیت‌ها و امکانات برای زنان و مردان فراهم باشد و در آن شرایط زنان برنامه‌های خود را در معرض انتخاب و قضاوت افکار عمومی قرار دهند، می‌توان از رقابت واقعی سخن به میان آورد.

* معاون سابق امور زنان و خانواده رئیس‌جمهوری

* منتشر شده در روزنامه اعتماد ۱۴ مهر ۹۸

کد خبر 1307851

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 15 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 7
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • IR ۱۰:۵۳ - ۱۳۹۸/۰۷/۱۵
    3 3
    "از طرفی مثل خیلی از کشورها سهمیه‌بندی جنسیتی یا تبعیض مثبت هم که برای زنان و به نفع زنان نداریم و در کل باید گفت در فضای انتخاباتی زنان رقابتی واقعاً نابرابر دارند و دقیقاً به همین دلیل برنده شدن آنها در این‌ مسابقه کار چندان آسانی نیست." این پاراگراف جدا تناقض آمیز نیست؟! بالاترش میگه چرا تبعیض به نفع زنان نداریم و پایین ترش میگه بخاطر همین رقابت برای زنان نابرابره! یعنی شرایط و تبعیض به نفع زنان بشود اونوقت برابری رخ میده؟!! نمردیم و معنی برابری رو خانم مولاوردی به ما فهموند!
    • IR ۱۴:۱۴ - ۱۳۹۸/۰۷/۱۵
      8 1
      یه نگاه به عملکرد معدود زنانی که به صدر قدرت در دنیا رسیده اند کنید، متوجه می شوید که زنان برای این کار آفریده نشده اند : خانم دیلما روسف رئیس جمهور برزیل به دلیل بیکفایتی عزل شد، خانم تیموشینکو رئیس جمهور اوکراین به دلیل فساد و سو استفاده از قدرت به زندان افتاد، خانم پارک گئون های رئیس جمهور کره به جرم فساد مالی به زندان افتاد، ترزا می نخست وزیر انگلیس به خاطر ناتوانی در کنترل امور استعفا داد، خانم آنگ سان سو چی رهبر میانمار به دلیل موضوع کشتار مسلمانان تحت تعقیب بین المللی است.....
    • NL ۰۷:۴۴ - ۱۳۹۸/۰۷/۱۶
      0 0
      با بی نام 14:14 موافقم. درسته که در میان رئیس جمههوران مرد هم زیاد داریم که گند زدند، ولی نسبت آنها به رهبران موفق مرد که دروه خود را بدون عزل یا زندان تمام کردند شاید 1 در 10 باشه. ولی این نسبت در زنان 9 در 10 هست
    • IR ۱۰:۲۹ - ۱۳۹۸/۰۷/۱۶
      1 0
      چرا از بانوان سیاست مدار موفقی مثل ایندیرا گاندی نخست وزیر هند؛ ایزابل پرون رئیس جمهور آرژانتین، مارگارت تاچر بانوی آهنین انگلستان، آنگلا مرکل صدراعظم بسیار بسیار موفق آلمان و صدها نمونه دیگر نام نمی برید؟ که البته تعدادشان نسبت به مردان سیاستمدار یک در میلیون هم نیست .
    • IR ۱۱:۲۰ - ۱۳۹۸/۰۷/۱۶
      0 0
      مغزهای منجمد
  • IR ۰۸:۵۱ - ۱۳۹۸/۰۷/۱۶
    0 0
    جالبه
  • IR ۱۰:۲۸ - ۱۳۹۸/۰۷/۱۶
    0 0
    فکر نکنمک مسئله مهم ملکت ما این چیزا باشه