روز جمعه وب‌سایت «گاردین» مطلبی از «هوشنگ امیراحمدی» و «کاوه افراسیابی» منتشر کرد که در تیتر آن آمده است: «سکوت غرب در مورد بحرین حکایت‌گر استاندارد‌های دوگانه است».

به گزارش خبرآنلاین به نقل از وب‌سایت «گاردین» در آغاز این مطلب می‌خوانیم: فقدان فشار بر عربستان سعودی و بحرین صرفاً شکاف بی‌اعتمادی میان ایران و غرب را عمق‌تر می‌سازد. 

متن این گزارش بدین شرح است:
اتحادیۀ اروپا و دولت اوباما هنر شگفت‌انگیز استاندارد‌های دوگانه را خلق کرده‌اند؛ به این صورت که حُکّام تهران را برای نقض حقوق بشر تحریم می‌کنند و بر ضدّ دیکتاتور لیبی اقدام نظامی انجام می‌دهند، و از سوی دیگر به سرکوب وحشتناک جنبش دموکراسی‌خواهی در بحرین نمی‌پردازند.  
 
برای ایالات متحده و اتحادیۀ اروپا، که مدعی حمایت از اصول اخلاقی در مقابل منافع هستند، این سیاست متناقض و سکوت‌شان دربارۀ مداخلۀ سعودی در بحرین مضرّ و آسیب‌زا است.  

در حقیقت، این دورویی و تزویری است برای کتب تاریخی – که مورّخان آینده، آن را به عنوان بازتاب تسلط واقع‌گرایی سیاسی بر ارزش‌ها، تفسیر خواهند کرد. به چه شکل دیگری می‌توان این واقعیت را تفسیر کرد که تا کنون مقامات آمریکایی و اروپایی به سرکوب وحشیانه در بحرین توجه بسیار کمی داشته‌اند، که بر اساس اعلام سازمان‌های حقوق بشری منجر به کشته شدن ده‌ها نفر و زندانی شدن صدها معترض شده است؟
   
بجای محکوم کردن حکومت بحرین برای سرکوب شهروندانش و حمایت از خواست مشروع معترضان برای یک سلطنت مشروطه، اتحادیۀ اروپا و ایالات متحده خود را به بیانیه‌های پوچ و بی‌معنا محدود کرده‌اند، بدون این‌که اقدام متناسبی با وخامت بحران سیاسی در بحرین انجام دهند. تنها استثنا، نمایش نادر «جولت نماس» معاون وزیر خارجۀ مجارستان بود، کسی که از مداخله -به سبک ناتو در لیبی- در بحرین دفاع کرد. [هم‌اکنون مجارستان ریاست دوره‌ای اتحادیۀ اروپایی را بر عهده دارد.]

هیچ مقام دیگری از اتحادیۀ اروپا از «نماس» حمایت نکرد، کسی که به علت بیان «تهدیدی تو خالی» و این واقعیت که بحرین میزبان ناوگان پنجم دریایی آمریکا و بنابراین بخشی ضروری از «سرزمین آمریکا» است، مورد حمله قرار گرفت. لفاظی نمایشی «نماس» با آخرین تحرّک اتحادیۀ اروپا برای توقیف اموال و ممنوعیت سفر 32 مقام ایرانی برای نقض حقوق بشر همزمان شد. پیش‌تر، ایالات متحده و سوئد مشترکاً از قطعنامۀ سازمان ملل برای انتصاب ناظر حقوق بشر برای ایران حمایت کردند.  

مسؤول سیاست خارجی اتحادیۀ اروپا، «کاترین اشتون» و تیم سیاست خارجی‌اش برای اعتبارشان، خود را عاقلانه از مبارزۀ سعودی و بحرین دور نگه داشتند تا رفتار سرکوبگرانۀ بحرین را با سپر بلا قرار دادن ایران، موّجّه جلوه دهند. در مقایسه، دولت اوباما پشتک-وارو زده است، همان‌گونه‌که در موضع متغیّر وزیر دفاع آمریکا نشان داده شد، گیتس در آخرین سفر خود به منطقه، در ماه مارچ اعتراف کرد که هیچ شاهدی مبنی بر مداخلۀ ایران در بحرین وجود ندارد.  

بحرین

اخلاق هیچ! به فکر منافع بلند مدت‌تان باشید

اصول اخلاقی به کنار، اتحادیۀ اروپا و ایالات متحده منافع ژئواستراتژیکی دارند که محتاج سیاستی دوراندیشانه‌تر و محتاطانه‌تر نسبت به بحران بحرین است، یعنی نگاهی صدوهشتاد درجه‌ متفاوت نسبت به رویکرد کوته‌نظرانۀ کنونی. اتحادیه اروپا و ایالات متحده باید درک کنند که بی‌اعتنایی نسبت به دومینوی تنفرعمومی در بحرین و جاهای دیگر خاورمیانه عکس العملی بر ضدّ منافع استراتژی و بلندمدت آن‌ها در منطقه است.  

رویکردی که به لحاظ سیاسی و استراتژیک صحیح‌تر است، اقداماتی را که در پی می‌آید توصیه می‌کند: محکوم کردن قوی و مستمر حکومت بحرین به علت نقض حقوق بشر؛ تهدید به تلافی دیپلماتیک؛ هشدار به توقیف اموال بحرین و تحمیل ممنوعیت مسافرتی برای مسؤولان بحرینی که ناقض حقوق بشر بودند؛ درخواست از عربستان سعودی برای احترام گذاردند به آرمان‌های دموکراتیک مردم بحرینی تا نیروهای نظامی‌اش را از بحرین خارج کند؛ پیشنهاد برای پادرمیانی در بحران سیاسی بحرین؛ و تسهیل روند انتخابات آزاد. 

تنها از طریق اقدامات عینی و پیش‌گیرانه مانند موارد فوق است که اتحادیۀ اروپا و ایالات متحده می‌توانند موضع آسیب دیدۀ خود را در خاورمیانه به علت استانداردهای دوگانه، ترمیم کنند. با توجه به این‌که رهبران شیعه در ایران دربارۀ برادران شیعۀ خود در بحرین که از حقّ رأی محروم هستند، بسیار نگران‌اند، رویکرد انسانی‌تر اتحادیۀ اروپا و ایالات متحده احتمالاً می‌تواند موجب بهبود روابط متزلزل ایران-اتحادیۀ اروپا شود و تنش با ایالات متحده را تعدیل کند و به صورتی مثبت بر بن‌بست مذاکرات هسته‌ای ایران تأثیر گذارد. 
   
از سوی دیگر، فقدان فشار واقعی بر بحرین و عربستان توسط اتحادیۀ اروپا و ایالات متحده، در مقایسه با لاف‌زنی‌هایشان دربارۀ ایران، صرفاً شکاف بی‌اعتمادی موجود میان ایران و غرب را عمیق‌تر می‌سازد، بنابراین احتمال کمی وجود دارد که تهران پیشنهاد اخیر اتحادیۀ اروپا برای بهبود روابط را جدی بگیرد. 
 
تحت سناریوی استانداردهای دوگانۀ اتحادیۀ اروپا و ایالات متحده، تهران نیز با توجه به تنش میان ایران و آمریکا، برنامۀ هسته‌ای و نقض حقوق بشر، سازش‌ناپذیر باقی خواهد ماند. 

ترجمه: رضا دانشمندی

/27218

کد خبر 147416

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 3 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 3
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بدون نام IR ۱۵:۵۷ - ۱۳۹۰/۰۲/۰۹
    0 0
    به شما چه دخلی داره؟؟ شاید ما اصلا نخواهیم با غرب رابطه برقرار کنیم. همونجا در امریکا حال خودت رو بکن و به کار مردم در داخل کاری نداشته باش. فکر کرده با دو نفر لابی کرده دیگه می تونه برای مردم ایران تصمیم بگیره. برو پی کارت!!!!!
  • بدون نام IR ۰۳:۲۳ - ۱۳۹۰/۰۲/۱۰
    0 1
    مثل موضع گيري ما مقابل بحرين و سوريه و يمن و عراق
  • بدون نام IR ۰۴:۳۸ - ۱۳۹۰/۰۲/۱۰
    0 0
    اگه این "دیوار بی اعتمادی" رو خاتمی یاد شما نمیداد،حرفی واسه گفتن نداشتین...