سحابی در سال ۱۳۴۰ و با شروع به کار نهضت آزادی ایران به این گروه پیوست و در سال ۱۳۴۲ همراه با دیگر اعضا و رهبران نهضت محاکمه و به شش سال زندان محکوم شد. او بار دیگر به خاطر مبارزات خود در سال ۱۳۵۰ به زندان افتاد و تا آستانه پیروزی انقلاب در زندان ماند.
بعد از پیروزی انقلاب، مدتی به علت مرخصی مهندس بازرگان از دبیرکلی نهضت آزادی برای انجام وظایف نخست وزیری، سرپرستی نهضت آزادی را برعهده داشت، تا زمانی که به عنوان رئیس سازمان برنامه بودجه در دولت مشغول به کار شد. او بعد از استعفای دولت موقت، با سران نهضت آزادی دچار اختلاف شد و با ۱۲ تن دیگر از جمله محمد بستهنگار، مرحوم محمدعلی رجایی و محمدمهدی جعفری از نهضت آزادی جدا شدند.
تاریخ ایرانی نوشت: سحابی به عنوان نماینده مردم تهران در مجلس خبرگان قانون اساسی و مجلس اول شورای اسلامی انتخاب شد و در سالهای بعد در پروژههای ملی با دولتهای وقت همکاری داشت.
سحابی در سالهای ۱۳۶۹، ۱۳۷۸ و ۱۳۷۹ بازداشت شد. او در سالهای دهه ۷۰ به انتشار نشریه ایران فردا پرداخت و در سال ۱۳۷۶ به درخواست یدالله سحابی به همراه ابراهیم یزدی و حبیبالله پیمان نامزد انتخابات ریاستجمهوری شد که توسط شورای نگهبان رد صلاحیت شدند.
/6262
نظر شما