سرانجام دولت مستقل فلسطینی : رویکردهای متفاوت داود احمدزاده
پس از موج جدید شناسایی دولت مستقل فلسطینی و پشتیبانی افکار عمومی از حقوق حقه آنان ، مجمع عمومی سازمان ملل نیز بسترساز این شناسایی در مرزهای 1967 در 29 شهریور خواهد بود. در مورد دلایل این اهتمام جدی کشورهای منطقه خاورمیانه و نیز امریکای لاتین مبنی بر تاسیس دولت مستقل فلسطینی هر چند در 20 درصد سرزمین های اشغالی ، باید به ریشه های تاریخی منازعه و نیز حق تعیین سرنوشت و
داده های حقوقی استناد کرد. چراکه اصل حق تعیین سرنوشت و داده های حقوقی شناختن آزادی بشر و ملت ها است که در منشور ملل متحد نیز آمده است. از سوی دیگر استمرار خشونت ساختاری اسراییل در
سرزمین های اشغالی و افزایش آلام مردم فلسطین به دلیل آوارگی و محرومیت از حقوق اولیه انسانی بر خشم و نفرت مردم دنیا افزوده است. در چنین شرایطی تشکیلات خودگردان فلسطینی پس از طرح آشتی ملی با ابوهنیه تلاش می کند با مطرح نمودن درخواست کامل عضویت فلسطین در مجمع عمومی سازمان ملل متحد از فرصت تاریخی پیش آمده در اعاده حیثیت و حق تعیین سرنوشت مردم فلسطین استفاده نماید. اما به نظر می رسد که در راه حصول به خواست فلسطینیان موانع هم وجود داشته باشد. بی تردید در سازمان ملل متحد نسبت به شناسایی فلسطین رویکردهای مختلفی وجود دارد که در راه تحقق خواست تاریخی فلسطینیان اثرگذار خواهد بود :
امریکا
برای توضیح این که چرا ایالات متحده پیوسته سیاست حمایت همه جانبه از اسراییل را در منطقه دنبال
می کند و این گونه دشمنی مردم منطقه را برمی انگیزد و حتی هم پیمانان سنتی اروپایی هم این سیاست را بر نمی تابند باید به سیاست های داخلی امریکا و نیز لابی صهیونیست ها معروف به آپیک هم در کنگره و هم در کاخ سفید اشاره نمود. ناظران سیاسی امریکا اتفاق نظر دارند که شبکه های سازمان هایی که لابی صهیونیستی را می سازند یکی از نیرومندترین لابی واشنگتن هستند. در این مسیر هم نمایندگان جمهوری خواهان و نیز دموکراتها مجبور به پذیرش دیدگاه های اقلیت پر نفوذ اسراییلی در مورد بحث فلسطینی و چگونگی سرانجام خاتمه منازعه قدیمی خاورمیانه شدند. حتی بسیاری از مسیحیان به ویژه بنیادگرایان منتفذ مسیحی معروف (مسیحی - یهودی) نیز مشتاقانه از عناصر جنگ طلب که بر سیاست اسراییل چیره اند ، پشتیبانی می کنند.
هدف مقامات کاخ سفید نیز در حمایت به دلیل ارتباطات استراتژیک و تعهدات تاریخی و اخلاقی تضمین برتری نظامی این رژیم در منطقه است. از دیدگاه مقامات کاخ سفید اسراییل تنها الگوی واقعی دموکراسی در خاورمیانه است و دلیل تداوم منازعه در منطقه و عدم حل و فصل مشکل فلسطینی - اسرائیلی نیز باید در نبود وجود دموکراسی و هنجارهای غربی در نزد فلسطینیان جستجو کرد. از این منظر گروه های جهادی فلسطینی به دلیل اصرار بر مبارزه و مقابله با توسعه طلبی اسرائیلی در زمره گروه های تروریستی محسوب شده باید خلع سلاح شوند و نوار غزه باید از وجود نیروهای مقاومت پاکسازی و به منطقه بی طرف تبدیل گردد تا زمینه برای مذاکره میان فلسطینیان و اسراییل فراهم گردد. لذا با استفاده از مولفه های فوق مانع اصلی در سر راه شناسایی کشور مستقل فلسطینی دولت امریکا و حمایت همه جانبه آن از رژیم صهیونیستی است. امریکا در طول حیات این رژیم بیشترین استفاده ابزاری از شورای امنیت سازمان ملل متحد نمود و مانع هرگونه اعاده حق و مجازات سران رژیم صهیونیستی به دلیل ارتکاب جرایم جنگی شد و این بار نیز تشکیلات خودگردان را به قطع کمک های اقتصادی و تحریم های بیشتر تهدید کرده است. با این وجود به نظر می رسد با توجه به شرایط منطقه که پس از خیزش مردمی و انزوای بیشتر اسراییل به دلیل سرنگونی رژیم متحد سابق نظیر ، بن علی و مبارک و نیز تحرکات انقلابیون مصری برای تسخیر سفارت این رژیم در قاهره و همزمانی آن با دیپلماسی ترکها برای اعاده حیثیت و مجازات عاملین حمله به کاروان آزادی ، به وجود آمده است بکارگیری مجدد حق وتو از سوی امریکا در شورای امنیت سازمان ملل متحد ، این کشور را در مقابل مردم مسلمان منطقه قرار خواهد داد ، چراکه اکثر کشورهای اسلامی بر لزوم شناسایی و پایان خشونت علیه مردم فلسطین اصرار دارند. در این مسیر امریکا تلاش دارد ضمن به تعویق انداختن این خواسته ملی از سوی تشکیلات خودگردان در صورت امکان با فشار بر متحدان اروپایی مانع تحقق این امر گردد. آنچه مسلم است امریکا فاقد استراتژی مشخصی در این مقوله است.
اروپا
اتحادیه اروپا در برخورد با شناسایی دولت مستقل فلسطینی در سرزمین های 1967 فاقد نظر یکسان و متحد شکل است. برخی از سران این اتحادیه در اتخاذ مواضع با مقامات امریکایی اشتراکات فکری و نظری دارند به طوریکه انگلستان و آلمان از متحدان نزدیک اسراییل قلمداد می شوند و سعی دارند مانع فشار همه جانبه
بین المللی علیه تل آویو گردند. در این مسیر فرانسه برخورد دوگانه ای را طی می کند ، به طوریکه گرچه پاریس علناً بر الزام شناسایی دولت مستقل فلسطینی پافشاری می کند با این وجود با رایزنی های متعدد با سران تل آویو و اعطای برخی از امتیازات اقتصادی و تجاری و گسترش تضمین های امنیتی همچنان تلاش دارد که همسویی فرانسه با اسراییل را تثبیت کند.
در خارج از این اتحادیه ، کشورهای تاثیرگذاری نظیر روسیه و چین از خواسته مردم فلسطین در کسب استقلال و هویت مستقل در سرزمین های 1967 حمایت می کنند و بر این اساس مقامات روسی به دلیل ارتباطات تاریخی با تشکیلات خودگردان اعلام می دارند که این کشور شناسایی دولت مستقل فلسطینی از سالهای پیش آغاز نموده و ارتباطات سیاسی و دیپلماتیک بین مسکو و گروه های فلسطینی همواره وجود داشته است. پکن نیز از حامیان واقعی شناسایی حقوق فلسطینیان در مجمع عمومی سازمان ملل متحد به شمار می رود. دولت های اسلامی نیز زمینه و شرایط را برای تحقق آرمان مردم مظلوم فلسطین با توجه به گسترش بیداری اسلامی و نیز تضعیف موقعیت رژیم صهیونیستی در منطقه مناسب می بینند همراه با کشورهای امریکای لاتین با تشکیل بلوک قوی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای عملی ساختن طرح دولت مستقل فلسطینی تلاش مضاعفی خواهند کرد.
فرجام سخن
ارایه درخواست شناسایی به عنوان عضو جدید در مجمع عمومی از سوی فلسطینیان موجب خواهد شد که مردم فلسطین بارهایی از ظلم و سرکوب چندین دهه اخیر رژیم صهیونیستی ، با حمایت اکثریت اعضای سازمان ملل متحد بالاخره به بخشی از حقوق تاریخی خویش برسند و حقوق مشروعی که سالیان درازی است که برای دستیابی به آن جانفشانی نمودند ، این امر شاید به مهم ترین چالش امنیتی برای اسراییل از بدو تاسیس تبدیل خواهد شد ، هرگونه همسویی و همراهی کاخ سفید با اسراییل در این عرصه تاریخی و سنگ اندازی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سر راه خواست فلسطینیان می تواند به تیرگی هرچه بیشتر روابط امریکا با کشورهای اسلامی بیانجامد از سوی دیگر تداوم نقض حقوق فلسطینیان عواقب غیرقابل پیش بینی شده ای را برای اسراییل و حامیان آن رقم خواهد زد.
نظر شما