فیروز کریمی مسخره کند زشت است اما تیم ملی در فرودگاه بماند نه؟!

این مهمترین برون داد نشست کمیته تیم های ملی فدراسیون فوتبال است که وظیفه دارد امور لجستیکی تیم های مختلف ملی را انجام دهد. کمیته ای که عالی ترین مقام تصمیم گیر درباره مربیان تیم های ملی هم هست. همان کمیته ای که البته رئیسش چندی قبل برکنار شده و رئیسی ندارد.
اعضای این کمیته معظم را اما باری دیگر مرور کنیم؛ علی کفاشیان ، رئیس فدراسیون فوتبال که به احتمال فراوان با برکناری معینی باید کفالت این کمیته را بر عهده داشته باشد. او که البته این روزها مذاکره کننده مستقیم با کارلوس کروش است و سرمربی محبوب تیم ملی فوتبال بزرگسالان تنها ترجیح می دهد با رئیس طرف حساب باشد.
نفر دوم حاضر در کمیته ، مهدی تاج است که نه به شانیت نایب رئیسی در فدراسیون فوتبال که به عنوان رئیس کمیته داوران در این کمیته حاضر می شود.
معینی ، رئیس مخلوع کمیته تیم های ملی که پس از حذف تیم امید کنار گذاشته شد در مقام رئیس کمیته جوانان به نشست می رود. مهدی خراطی ، دبیر کمیته تیم های ملی است ، حسینی به عنوان مسئول روابط عمومی و احمدی به عنوان رئیس کمیته رسانه ها در جلسه حاضر می شود. امید جمالی سرپرست کمیته بین الملل است و رضا علی از کمیته فوتسال می آید. آنها باید قبل از هر چیز برنامه های تیم ملی بزرگسالان را بررسی کنند. البته به این جمع سه غایب یعنی ترابیان از کمیته فوتسال ، شجاعی از فوتبال بانوان ونبی در مقام دبیرکل را هم باید اضافه کرد که به ماموریت های خارج از کشور رفته اند.
دو بازی مهم پیش رو برابر بحرین و اندونزی که پشت سر هم و در فاصله 4 روز باید انجام شوند. دو مسابقه ای که کارلوس کروش از روز قرعه کشی مسابقات ، به دلیل طولانی بودن سفرش ، برای آنها برنامه ریخته بود و لیست پروازهای همه خطوط هوایی را بررسی کرد تا تیم با کمترین خستگی بلافاصله پس از پایان بازی بتواند از بحرین راهی اندونزی شود.
برنامه سفری که البته این کمیته معزز باید هماهنگی هایش را انجام می داد و بر اساس ماهیت ذاتی ، برنامه های لجستیکی مربوطه را انجام می داد. خیلی راحت اما همه چیز تغییر می کند. در برنامه پیشنهادی کارلوس کروش باید تیم ملی بلافاصله بعد از بازی راهی فرودگاه شود و با اولین پرواز به دوبی برسد اما تاخیر دو ماهه در خرید بلیت ها سبب می شود پرواز ساعت یک بامداد از بحرین به دوبی پر شود و ملی پوشان برای رسیدن به دوبی باید تا 5 صبح منتظر بمانند. اتفاقی که 5 ساعت سرگردانی را به برنامه های تاکتیکی مربی تحمیل می کند و خواب شبانگاهی بازیکنان را که باید بلافاصله پس از این سفر به پرواز بیش از 10 ساعته تا جاکارتا را سپری کنند ، تحمیل می شود.
همه این اتفاقات برای تیمی می افتد که در دو بازی گذشته توانسته است بیش از 80 هزار تماشاگر را به آزادی بکشاند و شور ملی را که مدت ها بود از فوتبال ملی ما رخت بر بسته است ، به فوتبال مان برگرداند.
اینکه کمیته محترم تیم های ملی ، چرا و به چه دلیل به مسئولیت ذاتی خود عمل نمی کند ، همان دلیلی است که سبب می شود تا کارلوس کروش هر از گاهی خونش به جوش آید و لب به انتقاد از نداشته ها بزند؛« اگر اعتراض می کنم به این دلیل است که اگر قرار است تیم ملی به جام جهانی برود ، همه چیز باید در بهترین حالت باشد. من و دستیارانم هدف مان رسیدن به جام جهانی است . نباید زیر سایه درخت بخوابیم و امید داشته باشیم به جام جهانی برویم.» این بخشی از گفت و گوی چندی قبل کارلوس کروش بود با خبرآنلاین درباره تیم ملی.
اینکه تیم ملی کشورمان باید بعد از یک بازی پرتنش در بحرین راهی سفر طویل المدت به شرق آسیا شود. شاید گفتن از در اختیار گذاشتن پرواز اختصاصی برای چنین سفری که می شد با مکاتبات مسئولان دولتی حل شود ، کمی حتی دور از انتظار شخص کروش باشد که البته برای تیمی با 80 میلیون هوادار و در راه صعود به جام جهانی ، اصلا خواسته بالایی نیست.
با این وجود حداقل کاری که کمیته تیم های ملی باید انجام می داد ف تنظیم ساعات پرواز تیم ملی با برنامه های کروش بود و انجام خواسته او برای یک سفر سخت و انجام ریکاوری به موقع تیمش.
اموری که انجام شان بی شک مهمتر از گلایه به فیروز کریمی هستند!
4141