به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در شرایط فعلی فقط نظامیان و نیروهای حافظ امنیت نیستند که باید سر کار خود حاضر شوند. بسیاری از مردانی که شغلهای غیر نظامی و غیر دولتی دارند هم بر حسب وظیفه، نیاز یا حتی لزوم تداوم امرار معاش لازم است در محل کارشان حاضر شوند.شاید حتی همسر و فرزندانشان را به شهر دیگری و پیش اقوام خود برده باشند و چند روز یک بار موفق به دیدارشان شوند. طبیعتاً شرایط سختی است.
بنابر روایت فارس، دکتر «مریم فرضی» کارشناس تربیتی توصیههایی دارد برای مدیریت فشارهای روحی و تنشهای عصبی خانمهایی که بنا به شرایط شغلی همسرشان، از او دور هستند یا ممکن است همسرشان شبها به خانه نیاید.
بپذیرید که همه چیز در کنترل شما نیست
باید این را به عنوان یک پیشفرض ذهنی بپذیریم که همیشه ممکن است اتفاقاتی در زندگی ما رخ بدهد که خارج از چارچوب تصمیمگیریها و کنترل ما باشد.فرضی با این مقدمه میگوید «ما نمیتوانیم آنها را کنترل کنیم. اما میتوانیم وضعیت روحی و رفتاری خودمان را برای مواجهه با آنها تعدیل کنیم و خود را در جایگاه درستی قرار دهیم که از کمترین آسیبها هم در امان بمانیم.»
روی چیزهای قابلکنترل تمرکز کنید
با در نظر گرفتن پیشفرض ذهنی گفتهشده، که در هر بحران بخشی از شرایط خارج از کنترل شماست، دیگر انرژی خود را صرف این موضوعات نکنید.فرضی میگوید «افرادی که تابآورتر و صبورتر هستند، تمرکز خود را روی اقداماتی میگذارند که واقعاً میتوانند انجام دهند، حتی اگر کوچک باشد. گاهی همین اقدامات کوچک میتواند حس کنترل، امید و پیشرفت را در انسان ایجاد کند.»
برای خودتان شبکهٔ حمایتی بسازید
شما به عنوان همسر کسی که ممکن است ساعتها، روزها و حتی شبها به منزل نیاید، باید یک شبکهٔ حمایتی از افرادی تشکیل دهید که در بحرانها و شرایط سخت، دوام و تابآوری بیشتری دارند و معمولاً تنها عمل نمیکنند.
این کارشناس تربیتی میگوید «اعضای این شبکهٔ حمایتی، افرادی قابل اعتماد هستند و میتوانند برای مشورت، همفکری و حمایت بسیار مؤثر باشند. وقتی با چنین افرادی که از نظر روحی قوی هستند در ارتباط باشید، فشار روانی بر شما کمتر میشود و میتوانید راهحلهای بهتری پیدا کند.»
بهویژه اگر این شبکهٔ حمایتی شامل افرادی باشد که شرایطی مشابه شما دارند؛ یعنی آنها هم همسرانی دارند که حضورشان محدود است و گاهی از آنها بیخبر هستند. معمولاً گفتوگو با این افراد میتواند به شما کمک کند تا مسیر تصمیمگیریتان را اصلاح کنید و صبرتان را افزایش دهید.
«وقتی میبینیم فردی در شرایط مشابه، به دلیل تابآوری بیشتر و توانایی بالاتر در حل مسئله، حال روحی خوبی دارد، خودش را به خوبی سرگرم کرده و با کارهای سادهای مثل یک پیادهروی کوتاه یا دیدن یک فیلم، میتواند حال خودش را بهتر کند، این موضوع برای ما هم الهامبخش میشود.»
خودمراقبتی را جدی بگیرید
این کارشناس تربیتی توصیه میکند «خودمراقبتی را، به عنوان همسر فردی که کنارتان حضور ندارد و شبها به خانه نمیآید، چه رزمنده باشد و چه در موقعیتهای کاری دیگری قرار داشته باشد که ممکن است ناخواسته شما را روزها و شبها تنها بگذارد، فراموش نکنید.»این یک اصل بسیار مهم و کارآمد در همهٔ موارد است، بهویژه در شرایط بحران.
او میگوید «اگر چنین همسری دارید باید به یاد داشته باشید که در زمان بحران و شرایط سخت، ذهن و بدن معمولاً در حالت فشار مداوم قرار میگیرد. اگر نتوانید این وضعیت را کنترل و مدیریت کنید، شکنندهتر خواهید شد. بنابراین، افرادی که تابآور هستند میدانند که برای تصمیمگیری درست، رقم زدن اتفاقات خوب و داشتن عملکرد صحیح، باید از سلامت جسم و روح خود مراقبت کنند.»
برای مراقبت از خودتان، استراحت کافی داشته باشید. کتابهایی را که به شما حس خوبی میدهد بخوانید. تنفسهای عمیق انجام دهید. سکوتهای چنددقیقهای داشته باشید؛ مثلاً ۱۰ تا ۱۵ دقیقه و سعی کنید در این زمان به هیچ چیز فکر نکنید.
به گفتهٔ فرضی «این کارها باعث بازسازی روحی و روانی میشود. به یاد داشته باشید که تحمل و تابآوری در چنین مواقعی، فقط به معنای توان مقاومت نیست. بلکه نوعی شارژ دوبارهٔ روح و جسم انسان است که بسیار اهمیت دارد.»
از آیندهٔ روشن با همسرتان حرف بزنید
همسران جوان «در شرایط کاهش رابطه، کیفیت آن را افزایش دهند. اگر بعد از چند روز همسرتان را میبینید یا با او تلفنی صحبت میکنید، تلاش کنید به دور از تنشهای روحی، یک رابطهٔ باکیفیت ایجاد کنید.»
دربارهٔ موضوعات مثبت صحبت کنید؛ از اتفاقات و برنامههای آینده، از موفقیتهای بزرگ، و اگر فرزندی دارید، دربارهٔ ساختن آیندهٔ او با هم حرف بزنید. این کار هم به او حال خوبی منتقل میکند و هم باعث تقویت روحیهٔ خودتان میشود.
حتی از اتفاقات کوچک و روزمره برایش تعریف کنید و نکاتی را بگویید که باعث شادی و انبساط خاطر هر دوی شما شود.
گلایه و غر زدن را کنار بگذارید
غر زدن و حرفهای منفی، جز تزریق حس ناامیدی و دلخوری، نتیجهٔ دیگری ندارد. مثلاً ممکن است با خودتان تصمیم بگیرید که در اولین دیدار با همسرتان، از شغل او گلایه کنید یا او را سرزنش کنید.
در حالی که اگر همسرتان در چنین موقعیتهای کاری قرار دارد، باید تلاش کنید یک رابطهٔ باکیفیت را در تعامل با او، چه حضوری و چه تلفنی، تجربه کنید.فرضی توصیه میکند «تا حد امکان از گفتوگوها و مکالمههایی استفاده کنید که حال روحی هر دوی شما را بهتر میکند. مدام به او انرژی مثبت منتقل کنید.»
تنها و بیکار نمانید
این کارشناس تربیتی معتقد است چنین خانمهایی به هیچ وجه نباید تنها نمانند. چون «ذهن انسان اینگونه است که اگر در شرایط خاصی بیکار و تنها باشد، ممکن است تصمیمهای نادرستی بگیرد. یا باعث میشود احساساتی مانند ترسهای بیمورد، خشم یا اضطرابهای زیاد به سراغ فرد بیاید؛ که در صورت کنترل نشدن، زمینهساز تصمیمگیریهای عجولانه و اشتباه میشود.»
او توصیه میکند «خانمها بهویژه در این شبها که تجمعها در مراکز استانها و میادین شهرها بیشتر شده، از این فضاها استفاده کنند. چون این فضاها سرشار از انرژی مثبت، همدلی و همفکری است، افراد همدیگر را درک میکنند، تعامل خوبی دارند و فضای حمایتی شکل میگیرد. این حضور کمک میکند تا فرد بتواند احساسات خود را پیش از آنکه به بحران تبدیل شوند، مدیریت کند.»
موفقیتهای کوچک کسب کنید
حلقههای ارتباطی، دورهمیهای صمیمی و جمعهای دوستانهٔ خود را حفظ کنید و تلاش کنید در کنار همین آشنایان، موفقیتهای کوچک را بهصورت جمعی رقم بزنید.
فرضی میگوید «کارهایی که شاید پیش از این بحرانها موفقیت بزرگی محسوب نمیشد، اکنون میتواند منبع دلخوشی باشد؛ مانند اینکه یک کتاب کوچک را بهصورت گروهی بخوانید، یک مسابقهٔ کتابخوانی برگزار کنید، برایش جایزهای در نظر بگیرید و با هم برای آن تلاش کنید. همین موفقیتهای کوچک باعث میشود حال روحیتان بهتر شود و احساس کنید در مسیر رشد و حرکت به سوی آینده هستند و بحران را مدیریت میکنید.»
به یاد داشته باشید بسیاری از تغییرات بزرگ، از همین قدمهای کوچک آغاز میشوند. در نهایت، حال خوب شما به عنوان یک مادر و همسر، به فرزندان و همسرتان (حتی اگر او را کم ببینید) منتقل میشود.
نظر شما