به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، «یاقوت»، زن سرخپوش میدان فردوسی، یکی از چهرههای ماندگار و مرموز تاریخ معاصر تهران است. او متولد ۱۳۰۵ بود و حدود ۳۰ سال، هر روز در ضلع شمالشرقی میدان فردوسی ظاهر میشد؛ زنی لاغر با پوششی یکدست قرمز—from لباس و کیف تا کفش و حتی جوراب. پس از انقلاب، روسری قرمز نیز به ظاهر همیشگیاش اضافه شد. یاقوت ساعتها در سکوت مینشست و تنها به رفتوآمد مردم نگاه میکرد، بدون گفتوگو یا درخواست کمک؛ رفتاری که او را به نماد «انتظار» و «وفاداری» در ذهن مردم تبدیل کرد.
روایتهای عاشقانه بسیاری دربارهاش شکل گرفت، اما او در مصاحبهای که مسعود بهنود در سال ۱۳۵۵ با او انجام داد، همه را انکار کرد و گفت تنها به رنگ قرمز علاقه دارد. بااینحال، اشاره کرد که مانند بسیاری، روزگاری عشقی داشته است.
بهنود بعدها از دیداری دیگر همراه غلامحسین ساعدی یاد میکند؛ زمانی که یاقوت بیمار شده بود و اصرار داشت به جای همیشگیاش برگردد. پس از آن روز، او ناگهان از میدان ناپدید شد.
یاقوت هرچند خاموش بود، اما الهامبخش شاعران، فیلمسازان و نمایشنامهنویسان شد و ردپایش در هنر معاصر ایران ماندگار باقی مانده است؛ چهرهای که هنوز نماد رازآمیز شهر تهران به شمار میآید.
متن کامل این گزارش را از اینجا بخوانید.
۲۵۹
نظر شما