پشت فرمان پراید آمریکایی! / تجربه رانندگی با فورد فستیوا مدل ۱۹۸۷

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، به نقل از پدال،  پراید بدون شک یکی از شناخته‌شده‌ترین خودروهای ایران است. خودرویی که در اوایل دههٔ ۷۰ شمسی با برند کیا به ایران آمد تا چندین دهه روی خطوط تولید سایپا ماندگار شد. پراید اما درواقع توسط مزدا برای فورد طراحی شد و توسط کیا در کره جنوبی تولید می‌شد. این خودرو در بازار آمریکا با نام فورد فستیوا عرضه شد. در ادامه، نگاهی خواهیم داشت به برگردان فارسی آزمایش رانندگی مجلهٔ کارانددرایور با فستیوا که در همان ماه‌های ابتدایی آغاز عرضهٔ این خودرو یعنی ماه می ۱۹۸۷ منتشر شده است.

با وجود تمایل بخشی از بازار آمریکا به سمت خودروهای بزرگ و پرقدرت، تقاضا برای مدل‌های کوچک و کم‌مصرف همچنان پابرجا است. فورد با درک این نیاز، فستیوا را در بهار ۱۹۸۷ معرفی کرد تا خلأ خودروهای ارزان‌قیمت را پر کند. این خودرو برای کاهش هزینه‌های تولید، توسط شرکت کیا در کره جنوبی ساخته می‌شد که فورد سهمی ۱۰ درصدی در آن داشت اما مهندسی و طراحی این محصول توسط شریک تجاری دیگر فورد یعنی مزدا انجام شده بود. فستیوا با بهره‌گیری از موتور عرضی، دیفرانسیل جلو، فرمان رک‌اندپینیون، ترمزهای دیسکی در جلو و کاسه‌ای در عقب، شاسی یکپارچه و سیستم تعلیق مک‌فرسون در جلو و اکسل پیچشی در عقب، یک خودروی کاملاً مدرن برای زمان خود محسوب می‌شد.

قلب تپنده فستیوا یک موتور چهار سیلندر ۱۳۲۴ سی‌سی ساخت مزدا است که از بلوک چدنی، سرسیلندر آلومینیومی و تک میل‌سوپاپ روی سرسیلندر (SOHC) بهره می‌برد. این پیشرانه با کاربراتور کنترل الکترونیکی و کاتالیزور سه‌راهه، ۵۸ اسب بخار قدرت و ۱۰۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند. با توجه به وزن ناچیز ۸۲۵ کیلوگرمی در نسخه فول‌آپشن LX (مجهز به کولر)، فستیوا قادر است در مدت ۱۳٫۲ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت دست یابد و مسافت ۴۰۰ متر را در ۱۸٫۹ ثانیه طی کند. البته برای دستیابی به این شتاب باید از تمام توان موتور تا ردلاین ۶ هزار rpm و دنده‌های سنگین استفاده کرد زیرا ضرایب دنده‌ها در گیربکس پنج سرعته نسخه LX بسیار سبک تنظیم شده‌اند تا جایی که شتاب ثانویه خودرو در دنده پنج برای رسیدن از سرعت ۵۰ به ۸۰ کیلومتر بر ساعت حدود ۱۸٫۱ ثانیه زمان می‌برد. بااین‌حال، تعویض دنده‌های این گیربکس بسیار دقیق و نرم بوده و کلاچ سبک آن رانندگی روانی را به ارمغان می‌آورد.

سیستم تعلیق فستیوا ناهمواری‌های کوچک مسیر را به‌خوبی جذب می‌کند و در جاده‌ها حرکتی نرم و کنترل‌شده دارد هرچند به دلیل فاصله محوری کوتاه، در اتوبان‌های ناهموار کالیفرنیا دچار تکان‌های زیادی می‌شود. در زمینه هندلینگ، فرمان بدون هیدرولیک خودرو بسیار سبک و تیز عمل می‌کند و کم‌فرمانی ذاتی آن، پایداری مناسبی را پدید می‌آورد. بااین‌حال، لاستیک‌های باریک یوکوهاما با سایز ۱۶۵ چسبندگی جانبی خودرو را به ۰٫۶۹ جی محدود کرده‌اند که این رقم در نسخه پایه L به دلیل استفاده از لاستیک‌های باریک‌تر، کمتر نیز می‌شود؛ موضوعی که البته برای خریداران یک خودروی اقتصادی اولویت اصلی به شمار نمی‌رود.

طراحی فستیوا اگرچه کار مزدا است اما شباهت زیادی به محصولات فورد اروپا و نسل جدید فی‌یستا دارد. خطوط بدنه شسته‌رفته، زه‌های محافظ بدنه، سپرهای پلاستیکی خاکستری مقاوم، چراغ‌های جلو آیرودینامیک و جلوپنجره کرکره‌ای مخصوص فورد، ظاهری پویا به آن بخشیده‌اند. صفحه آمپر با درجه‌بندی زردرنگ و بافت داشبورد کاملاً یادآور محصولات مزدا است. نسخه پایه L امکاناتی نظیر پنجره‌های بازشوی عقب و رادیو AM دارد اما در نسخه LX لیست امکانات بیشتر شده و شامل برف‌پاک‌کن عقب، گرم‌کن شیشه عقب، تنظیم زاویه فرمان، رادیوپخش استریو AM/FM، آینه‌های جانبی برقی، شیشه‌های دودی، غربیلک فرمان نرم، تریم پارچه‌ای درها، کنسول مرکزی و پشت‌سری‌های قابل تنظیم می‌شود که فستیوا را از یک خودروی ارزان‌قیمتِ بی‌روح متمایز می‌کند. فضای بار عقب نیز ۳۴۰ لیتر حجم دارد که با خواباندن صندلی‌های عقب افزایش می‌یابد.

فورد فستیوا با کیفیت ساخت بالا و امکانات رفاهی فراوان، یک سر و گردن بالاتر از رقبای هم‌کلاس خود می‌ایستاد اما این برتری به قیمت بهای بالاتر تمام می‌شد. درحالی‌که نسخه پایه L با قیمت ۵,۸۰۰ دلار در میانه بازار قرار دارد، نسخه LX با قیمت ۶,۹۰۰ دلاری حتی از برخی خودروهای کلاس بزرگ‌تر مانند هوندا سیویک، نیسان سنترا و فورد اسکورت در نسخه‌های پایه نیز گران‌تر است. درنتیجه، انتخاب فستیوا LX فول‌آپشن بجای یک هوندا سیویک پایه که بزرگ‌تر، سریع‌تر و مجهز به شاسی پیشرفته‌تری است دشوار خواهد بود اما فورد قمار خود را بر روی مشتریانی بسته که رفاه و آپشن‌های فراوان در یک خودروی کوچک را به یک خودروی بزرگ‌تر اما کاملاً لخت و بی‌امکانات ترجیح می‌دهند.

۵۸۳۲۲