جهان‌های موازی از آن دسته مفاهیمی است که که اثبات آن بسیار دشوار است و کیهان‌شناسان علاقه زیادی به آن دارند. اکنون گروهی از محققان راهی یافته‌اند تا این پدیده را به صورت تجربی مشاهده کنند.

محمود حاج‌زمان: مفهوم جهان‌های موازی از آن دسته مفاهیمی است که کیهان‌شناسان علاقه زیادی به تئوری پردازی در خصوص آن دارند. با این حال، بسیاری از آنان عموما تمایلی به ارائه اثبات آن ندارند؛ که عمدتا به این دلیل است که اثبات چنین چیزی بسیار دشوار است. اما گروهی از محققان که چند سال قبل نشان داده بودند که چطور ماده می‌تواند بین دنیای ما و دنیاهای دیگر منتقل شود، اکنون گمان می‌کنند که باید بتوانند با استفاده از فناوری موجود این پدیده را در عمل مشاهده کنند. اتفاقی که در صورت وقوع، به تئوری چندجهانی اعتباری دیگر خواهد بخشید. تنها چیزی که این محققان برای این کار نیاز دارند یک بطری نوترون، چند عدد نوترون و یک سال زمان است.
به گزارش پاپ‌ساینس، این آزمایش نیازمند نگهداری بطری نوترون‌ها در وضعیتی فوق‌سرد است، فرایندی که فیزیک‌دانان سالهاست برای اندازه‌گیری سرعت واپاشی نوترون ها انجام می‌دهند. این بطری‌ها –که از مواد معمولی ساخته شده و آکنده از میدان‌های مغناطیسی هستند- قادرند تا این نوترون‌های فوق سرد را به دام بیاندازند و آنها را در چنان سرعت حرکت پایینی نگاه دارند که بتوان نوترون‌ها را مشاهده کرد. فیزیک‌دانان نرخ برخورد این نوترون‌های به دام افتاده را با دیواره ظرف اندازه‌گیری می‌کنند و سرعت کاهش این نرخ را به عنوان سرعت واپاشی نوترون‌ها در نظر می‌گیرند.
در یک آزمایش کامل (ایده‌آل)، واپاشی نوترون‌ها همواره و دقیقا برابر با نرخ واپاشی بتا است؛ اما این اتفاق هیچ‌گاه رخ نمی‌دهد چرا که بطری‌های نوترون ایده‌آل نیستند. به همین دلیل نرخ واپاشی همواره اندکی سریع‌تر است که احتمالا به دلیل آن است که برخی از نوترون‌ها توسط عواملی غیر از واپاشی فرار می‌کنند.
اما شاید هم این طور نباشد. میشل سارازین از دانشگاه نامور بلژیک و گروه کوچکی از همکارانش تصور می‌کنند که شاید این نوترون‌ها به واقع رهسپار دنیای دیگری می‌شوند. از نظر تئوری، آنها قبلا نشان داده‌اند که پتانسیل‌های مغناطیسی به اندازه کافی بزرگ، می‌تواند بستر لازم را برای مبادله ماده میان دنیاهای موازی فراهم کند. آنها در مقاله اخیر خود از داده‌های نرخ واپاشی نوترون استفاده کرده‌اند تا برای احتمال وقوع چنین رخدادی، حد بالایی را تعیین کنند. آنها دریافتند که چنین رخدادی حتی اگر رخ بدهد، بسیار نادر خواهد بود. بر اساس محاسبات آنها احتمال اینکه یک نوترون به درون جهان دیگری بپرد، کمتر از 1 در یک میلیون است.
با این وجود، محاسبات چنین چیزی را کاملا غیرمحتمل نمی‌داند، بخصوص با در نظر گرفتن تعداد نوترون‌های زیادی که وجود دارد. علاوه بر این، سارازین تصور می‌کند که راهی در اختیار دارد تا این پدیده را به صورت تجربی مشاهده کند. هر تغییر در پتانسیل گرانشی باید بر نرخ مبادله ماده تاثیر بگذارد و پتانسیل گرانشی بر روی زمین با گردش سیاره به دور خورشید تغییر می‌کند. کافی است که آزمایش به دام اندازی نوترون را برای یک سال کامل انجام دهید و آنگاه قادر خواهید بود که ببینید در چرخه سالیانه، آیا نوسانی در نرخ واپاشی نوترون وجود دارد یا خیر. اگر این چنین باشد، به آن معناست که نوترون‌ها احتمالا تنها واپاشیده نمی‌شوند، بلکه میان دنیاهای موازی نیز جابه‌جا می‌شوند.
 53275

کد خبر 195522

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
5 + 9 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 11
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • بدون نام IR ۱۹:۵۲ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۴
    24 5
    چرا من هیچی از این مطلبو نفهمیدم؟ دوبار خوندمش ها ولی انگار دارم زبون اردو میخونم
    • محسن IR ۲۱:۵۳ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۴
      13 6
      شاید بهتر باشه دامنه مطالعه ات رو بالا ببری!
    • بدون نام IR ۲۳:۳۰ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۴
      15 4
      چون شما درک خوبی از فضا زمان در مکانیک کوانتم ندارید. زمان تخت نیست و انحنا دارد و مکان ابعاد زیادی دارد
    • سهیل شریف NL ۱۴:۳۳ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۶
      8 0
      ببین یه تعداد نوترون را در یک محل نگاه میدارند( با سرما و میدان مغناطیسی و یک ماده که میزان مشخصی نوترون در واحد زمان تولید میکند و این چیزا) خوب اونا سر جاشون نمیمونن و شیطونن- سعی میکنن به اطراف بروند- میزان خارج شدن آنها از یک سطح( مثلا یک سانت مربعی) باید یک میزان ثابتی باشد. اگر نباشد چه استنباطی میشود کرد- وقتی کمتر شد- چون تولید نوترون در حال خارج شدن ثابت است- پس این نوترونها به یه جای دیگر میروند. ساده است- احتمالا به یه دنیای دیگه- به یه دنیای موازی دیگر- ( این خلاصه مفاهیم متن بود که به نظر من غلط است) اگر ما چند نوترون را گم کردیم - چرا باید فکر کنیم میرن یه دنیای دیگه؟
  • دلال مرکزی US ۲۲:۴۲ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۴
    25 4
    خیلی جالب بود، آیا دلار هم میشه با آن گیر انداخت و بصورت موازی از جهان ایران به جهان زمین هم ارسال کرد و یا دریافت کرد؟
  • بدون نام US ۲۳:۰۶ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۴
    15 0
    یاد فرینج افتادم.
    • بدون نام SE ۰۱:۳۱ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۵
      4 0
      دقیقا منم یاد همون افتادم
  • مبا US ۰۱:۴۰ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۵
    6 0
    هرچی تو این دنیا هست زیر سره این نیروی مغناطیسیه ، چیزی که بشر هیچ وقت نتونسته از ماهیتش سر در بیاره
  • علی IR ۱۴:۳۵ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۵
    7 0
    بسیار ممنون , بعد از مدتها یک مطلب علمی خوب خوندم , خسته شدم از سکه و دلار
  • سهیل شریف IR ۱۴:۲۷ - ۱۳۹۰/۱۱/۰۶
    4 1
    عذر میخوام - مفهوم درست نیست- مثل این است که بگید" صادق دروغگو است" نمیشه- دو جهان در صورتی موازی هستند که با هم هیچ نقطه مشترکی نداشته باشند - پس اگر امکان داشته باشد چیزی از یکی به دیگری برسد- پس خود این راه( مسیر ) این دو جهان را از حالت موازی خارج کرده و تبدیل به یک جهان بزرگتر میکند با قوانین و خواص خاص خود- نمیشود از دو جهان موازی چیزی به دیگری بیاید- والا موازی نیستند
    • جوینده IR ۱۴:۰۹ - ۱۳۹۰/۱۱/۲۰
      2 1
      اولا که هیچ چیز نشد و غیرممکن نداره. دوما که کاملا هم ممکنه. دو جاده رو در نظر بگیرید که دور برگردون هایی دارن که به هم وصلشون می کنه. اون دور برگردون متعلق به هیچ کدومشون نیست، اما اونا رو به هم وصل میکنه. دوما که دقیقا همینی هست که شما میگید. یک جهان بزرگتر که این دو جهان در اون قرار گرفتن. و حتی اون جهان بزرگتر هم در جهانی بزرگتر. چرا که نه؟! وقتی اطلاعات کافی در این مورد نداریم که بتونیم گزینه ها رو با دلیل حذف کنیم از دامنه احتمالاتمون، باید هر گزینه ای رو محتمل بدونیم. خوش باشید.