به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، اظهارات اخیر جلال رشیدیکوچی درباره «اینترنت پرو» و هشدارهای رضا الفتنسب درباره آسیبهای اقتصادی ناشی از محدودیت اینترنت، موج بزرگی از واکنشها را در بخش نظرات کاربران به راه انداخت؛ واکنشهایی که حالا تصویری روشن از نگرانیها، خشم، فشار اقتصادی و احساس تبعیض در میان بخشی از افکار عمومی ارائه میدهد.
در میان دهها کامنت منتشرشده، یک مطالبه بیش از همه تکرار میشود؛ «اینترنت را وصل کنید.» جملهای کوتاه که کاربران مختلف بارها آن را تکرار کردهاند؛ از کسانی که کسبوکارشان آسیب دیده تا افرادی که اینترنت را بخشی از زندگی روزمره خود میدانند.
بخش زیادی از کاربران، اصل ایده «اینترنت پرو» را زیر سوال بردهاند. آنها معتقدند اگر محدودیت اینترنت بهدلیل مسائل امنیتی اعمال شده، ارائه دسترسی بهتر در ازای پرداخت پول، آن استدلال را با تناقض روبهرو میکند. کاربری نوشت: «اینترنتهای عادی باز کنید، اینترنت پرو چیه!» و کاربر دیگری تاکید کرد: «جنگ ربطی به اینترنت ندارد.»
در میان نظرات، نگاه بدبینانه نسبت به اهداف اقتصادی اینترنت پرو کاملاً مشهود است. برخی کاربران معتقدند این طرح در واقع شکل جدیدی از افزایش قیمت اینترنت است. کاربری نوشت: «قرار بود اینترنت گرون بشه، این راه را پیدا کردند.» کاربر دیگری نیز تاکید کرد: «همه این حرفها برای پوله.» یکی دیگر از کاربران هم نوشت: «درسته، برای ایجاد درآمد جدید.»
برخی کاربران حتی با کنایه به این ماجرا واکنش نشان دادهاند. کاربری نوشت: «مدیران تلاش کنند برق و آب و گاز پرو را هم اجرا کنند.» جملهای که نشان میدهد بخشی از کاربران، اینترنت پرو را نه یک سرویس ویژه، بلکه نشانهای از حرکت به سمت طبقاتی شدن خدمات عمومی میدانند.
احساس تبعیض، یکی از پررنگترین محورهای کامنتهاست. بسیاری از کاربران معتقدند اینترنت نباید به کالایی وابسته به توان مالی تبدیل شود. کاربری نوشت: «یعنی دانشجویان یا مردمی که پول ندارند حق اتصال به اینترنت هم ندارند؟» و کاربر دیگری تاکید کرد: «اینترنت بینالمللی حقوق مسلم مردم هست.»
در بخش دیگری از نظرات نیز کاربران تلاش کردهاند اینترنت را در حد یک زیرساخت ضروری تعریف کنند، نه یک ابزار لوکس. کاربری نوشت: «اینترنت حق مسلم ماست مثل آب و برق و گاز.» این جمله در واقع خلاصه نگاه بسیاری از کاربران است؛ نگاهی که اینترنت را بخشی از نیازهای اولیه زندگی مدرن میداند.
اما شاید مهمترین و پرتکرارترین بخش واکنشها، نگرانیهای اقتصادی باشد. محدودیت اینترنت برای بسیاری از کاربران صرفاً اختلال در پیامرسانها یا کندی ارتباطات نیست؛ بلکه مستقیماً به معنای کاهش درآمد، توقف کار یا حتی نابودی شغل است.
کاربری نوشت: «کار ما کساد شده چرا اینترنت را وصل نمیکنید؟» و کاربر دیگری تاکید کرد: «کسبوکارهای اینترنتی خوابیده، به داد مردم برسید توی این گرونی.» در میان نظرات، بارها به تعطیلی یا رکود شدید مشاغل اینترنتی اشاره شده است.
برخی کاربران معتقدند آمارهای رسمی درباره میزان خسارت اقتصادی، بسیار کمتر از واقعیت است. کاربری نوشت: «۵۰ درصد اشتباهه، حداقل ۹۰ درصده.» کاربر دیگری نیز تاکید کرد: «۵۰ درصد درآمد کاهش یافته؟ شوخی میکنید، بیش از ۹۰ درصد است.»
حتی برخی کاربران گفتهاند دیگر چیزی از کسبوکارشان باقی نمانده است. کاربری نوشت: «ما دیگر نیازی به اتصال اینترنت نداریم، چون شغلمان نابود شد.» جملهای که شاید تلخترین توصیف از وضعیت بخشی از کسبوکارهای آنلاین باشد.
در میان این کامنتها، فشار روانی و ناامیدی نیز بهوضوح دیده میشود. کاربری نوشت: «زندگیم نابود شد.» کاربر دیگری تاکید کرد: «یک ساعته دارم گریه میکنم، این وضعیت غیرقابل تحمل شده.»
برخی کاربران نیز از بیتفاوتی مسئولان گلایه کردهاند. کاربری نوشت: «برای کسی اهمیت داره که ما داریم نابود میشیم؟» و کاربر دیگری تاکید کرد: «گوش شنوایی نیست.»
ابهام و نبود توضیح شفاف نیز از دیگر محورهای اعتراض کاربران است. بسیاری از کاربران میگویند مشخص نیست این وضعیت تا چه زمانی ادامه دارد و چرا توضیح روشنی درباره آن ارائه نمیشود. کاربری نوشت: «چرا توضیح نمیدین؟» و کاربر دیگری تاکید کرد: «هیچ توضیحی درباره چرایی این تصمیم نیست، نیست، نیست.»
برخی کاربران نیز مستقیماً دولت و وعدههای انتخاباتی را خطاب قرار دادهاند. کاربری نوشت: «آقای پزشکیان وعدهات را یادت هست؟» و دیگری پرسید: «چرا پزشکیان هیچ کاری برای این موضوع نمیکند؟ این یک مطالبه عمومی است.»
در بخشی از نظرات، کاربران تلاش کردهاند توضیح دهند که اینترنت فقط ابزار سرگرمی نیست و طیف وسیعی از مردم برای زندگی روزمره به آن وابستهاند. یکی از کاربران در کامنتی بلند نوشت: «اینترنت وصل کنید، مردم هم از گذراندن اوقات فراغت و هم معیشت خود نیاز به اینترنت آزاد و پرسرعت دارند.»
او در ادامه توضیح داد: «بیماران نیمهمعلول تا نسل Z، خانمهای خانهدار برای آموزش فرزند، تریدرها، ادیتورها، میمسازها و گیمرها، همگی به اینترنت وابستهاند.»
این نوع واکنشها نشان میدهد اینترنت برای بسیاری از مردم، دیگر فقط یک ابزار ارتباطی نیست؛ بلکه بخشی از کار، آموزش، درآمد، سرگرمی و حتی سلامت روان جامعه شده است.
برخی کاربران نیز به هزینههای اینترنت پرو اعتراض کردهاند. کاربری نوشت: «اینترنت پرو هم بلاتوجیه است و هم گران.» کاربر دیگری نیز تاکید کرد: «اینترنت پرو نمیخریم.»
در میان نظرات، کاربران متعددی به نبود عدالت در دسترسی اشاره کردهاند. یکی از کاربران نوشت: «اگر پول بدهیم امنیت ملی حفظ میشود؟» جملهای که بازتاب همان نگرانی درباره دوگانه «امنیت» و «فروش دسترسی بهتر» است.
در کنار همه این انتقادها، تعداد محدودی از کاربران از محدودیتها دفاع کردهاند. کاربری نوشت: «این وضعیت درست میشود و اینترنت هم به زودی وصل میشود.» کاربر دیگری نیز تاکید کرد: «اینترنت پرو در شرایط امنیتی لازمه.»
برخی دیگر نیز معتقد بودند در شرایط فعلی، اینترنت نباید اولویت اصلی باشد. کاربری نوشت: «آخه در این دوران میشه دغدغه اینترنت داشت؟» اما حجم بالای واکنشهای معیشتی و اقتصادی نشان میدهد برای بسیاری از مردم، اینترنت دقیقاً به بخشی از زندگی روزمره تبدیل شده و قطع یا محدود شدن آن، مستقیماً معیشت و آرامش روانیشان را تحت تاثیر قرار میدهد.
در بخش دیگری از نظرات، کاربران حتی به حقوق مصرفکننده نیز اشاره کردهاند. یکی از مخاطبان خواستار بازگرداندن هزینه اینترنت خانگی شد و نوشت مردم برای سرویسی پول دادهاند که کیفیت و دسترسی همیشگی را نداشته است.
برخی کاربران نیز از رسانهها بابت پیگیری موضوع تشکر کردهاند. کاربری نوشت: «بین خبرگزاریها فقط شما پیگیر وصل شدن اینترنت بینالملل و تبعات اقتصادی آن بودید.»
مجموع این کامنتها نشان میدهد اینترنت در ایران دیگر فقط یک موضوع فنی یا ارتباطی نیست؛ مسئلهای است که به اقتصاد، اشتغال، آموزش، عدالت اجتماعی، اعتماد عمومی و حتی وضعیت روحی جامعه گره خورده است.
شاید به همین دلیل است که زیر خبرهای مربوط به اینترنت پرو یا محدودیت اینترنت، کاربران فقط درباره سرعت و دسترسی حرف نمیزنند؛ آنها از زندگی، درآمد، آینده و فشار روانی مینویسند. از همین روست که در میان صدها جمله اعتراضی، یک مطالبه ساده اما پرتکرار بیش از همه دیده میشود؛ «اینترنت را وصل کنید.»
۲۲۳۲۲۴
نظر شما