۶ نفر
۱۳ آذر ۱۳۹۹ - ۰۸:۵۳
نهادهای امنیتی و مساله‌ای که جای تامل دارد

به گواه آرشیو نوشته هایم در خبرآنلاین، اهل سیاست نیستم. هیچ گاه اظهار نظر خاص سیاسی نکرده و احتمالا این روند را ادامه خواهم داد.

اما در این کشور زندگی می کنم و به عنوان یک شهروند و شاید یک روزنامه نگار حق اظهار نظر درباره برخی مطالب را دارم. حق هم ندارم وقتی یادداشتی می نویسم به بازخورد خوب و بد و موافق و مخالفانش فکر کنم. اگر حرف، حرف حق است باید گفته شود؛ چه تلخ باشد چه شیرین چه عده ای خوششان بیاید چه نه.
خب این ها که همه حرف های تکراری بود اما بروم سر اصل ماجرا.
طی یک فرایند پیچیده یکی از دانشمندان خوب هسته ای کشورمان ترور شد و به شهادت رسید.
پس از این اتفاق اما انگشت اتهام عده ای به سوی نهادهای امنیتی و اطلاعاتی رفت که چرا آن قدر اشراف اطلاعاتی نداشته اند که دانشمند کشورمان ترور شود.
انتظار از نهادهای امنیتی و اطلاعاتی همین است. اشراف اطلاعاتی از دشمنان و سرکوب آنان پیش از نیل به اهداف شومشان.
وزارت اطلاعات و سایر نهادهای امنیتی و اطلاعاتی کشورمان نیاز به وکیل وصی ندارند. من هم وکیل وصی آنان نیستم اما همانگونه که عرض شد به عنوان یک شهروند نمی توانم چشمم را روی واقعیات موجود ببندم.
نمی توانم نقشه کشورم را ببینم که در چه منطقه ای قرار گرفته؛ از مرزهای شرقی که افغانستان و پاکستان است؛ خاستگاه طالبان و داعش و انواع و اقسام تروریست های خطرناکی مثل ریگی ها و…
در مرزهای جنوبی و غربی کشور عراق و تروریست های الاحوازیه، جبهه التحریر و.. از سمت آذربایجان غربی و کرمانشاه و کردستان هم که هر روز شاهد درگیری و شهادت مرزبانان جان بر کف کشورمان در مقابله با گروه های تروریست و جدایی طلب هستیم.
منطقه قره باغ هم که همیشه محل کشمکش و نفوذ تروریست ها بوده و…

با چنین مرزهایی و چنین منطقه خطرناکی، کشورمان یکی از امن ترین کشورهاست؛ حتی به نسبت خیلی کشورهای اروپایی؛ یادمان باشد داعش طی چند سال گذشته در فرانسه و انگلیس و سایر کشورها چه کرد و چه اقدامات خرابکارانه ای انجام داد.
خلاصه این که با این موارد باید بدانیم نهادهای اطلاعاتی و امنیتی ما روزانه چند مورد خرابکارانه را ناکام می گذارند؛ وقتی تعداد اعمال خرابکارانه زیاد باشد درصد اشتباه هم بالاست.
شاید قیاس صحیحی نباشد اما معتقدم کار نهادهای امنیتی و اطلاعاتی ما مثل دروازه بانان فوتبال است؛ در طول یک بازی فوتبال، دروازه بانی ده ها حمله خطرناک حریف را دفع می کند اما بر اثر یکی از حمله ها گل می خورد؛ که حتی آن گل ممکن است ثمره اشتباه دفاع خودی باشد آن وقت تمام کاسه کوزه ها سر دروازه بان خالی می شود. کسی هم نمی گوید این همه موقعیت از حریف گرفت یا اشتباه مدافع بود.

در مقابلش مهاجمی که طی یک بازی مثلا 10 فرصت خوب گلزنی را از دست می دهد، از میان آنها یکی را گل می کند؛ آن وقت است که پیروزی تیم به نام او نوشته و توجه ها به سوی او معطوف می شود؛ کسی هم نمی گوید اگر دروازه بانمان نبود و این همه فرصت گلزنی نمی گرفت کار مهاجم تیم اصلا به چشم نمی آمد.
فکر کنم مثال این یادداشت جای تامل دارد، ندارد؟

کد خبر 1462027

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
6 + 4 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 4
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • IR ۰۹:۵۶ - ۱۳۹۹/۰۹/۱۳
    1 2
    هر چشم حقیقت بین و هر آدم منصفی که این مطلب رو بخونه می فهمه که این نوشته جای تامل داره
  • IR ۱۱:۰۲ - ۱۳۹۹/۰۹/۱۳
    6 3
    بسمه تعالی ممنون از زحمات همگی عزیزانمان.باید سازمان های امنیتی از سطح اداری بکاهند وبه سطح پویایی بیفزایند زیرا با تغییر در مدیریت موساد وسیا تغییرات زیادی صورت مگیرد وباعث پویایی جدید میگردد و ما در تله پویایی انها قرار میگیریم ضمنا مومن از یک سوراخ یکبار گزیده میشود وما الان در حوزه هسته ای 5 بار است که گزیده میشویم وباید 5دانشمند هسته ای انهارا ترور کنیم تا تازه مساوی شویم بقول دوست مقاله نویس در شهراورد دوتیم برابر 5شویم
  • نادر IR ۱۱:۴۱ - ۱۳۹۹/۰۹/۱۳
    0 0
    مثال جالبی است/برای ما ورزش دوستان
  • مهدی کرمی IR ۱۲:۰۰ - ۱۳۹۹/۰۹/۱۳
    0 0
    سلام. منظورتان از "اشتباه خودی ها" را، مصاحبه (بازجویی) بازرس های آژانس با (از) دانشمندان کشورمان و لو رفتن نام این دانشمندان (که از افتخارات عالی جناب حسن روحانی و دکتر دیپلمات محمدجواد ظریف است) برداشت کردم. منظورتان از مهاجم کمی مبهم بود، اما به نظرم "سپاه" را می گویید، درست است؟ اگر منظورتان سپاه است باید یادآوری کنم در شرایطی که وزارت اطلاعات یکی از بدترین دوره هایش را سپری می کند (وزیر اینتلیجنس و ...)، این "اطلاعات سپاه" است که نقش مدافع و مهاجم را با هم بر عهده گرفته و تبدیل به ستون دستگاه اطلاعاتی و امنیتی کشور شده. نشده؟