۰ نفر
۹ اردیبهشت ۱۳۹۰ - ۱۷:۱۹

یکی از پژوهشگران ام.آی.تی توانسته با الهام از نوعی سوسک صحرایی، دستگاهی برای جمع‌آوری مه و ذخیره آب تهیه کند. دلیل این کار ساده است: حشرات، برترین مهندسان ترمودینامیک در جهان به شمار می‌روند.

ستاره سمائی: سال‌ها، مردمی که در ارتفاعات یا کشورهای ساحلی و خشک زندگی می‌کردند، مجبور بودند برای تهیه آب شرب مورد نیاز خود، مه و رطوبت هوا را جمع کنند. به طور دقیق‌تر، آن‌ها در ظروفی که طی شب کار می‌گذاشتند، تکه‌هایی از شبکه‌های توری نصب می‌کردند و هر روز، قطره‌های مه را که از رشته‌های شبکه توری پایین رفته و کف ظرف جمع شده بود، به عنوان آب خوراکی جمع می‌کردند.

به گزارش گیزمگ، شاید این روش جمع‌آوری آب کمی غیر واقعی به‌نظر برسد؛ اما در شرایط صحیح، از طریق این روش، به طرز عجیبی می‌توان مقدار قابل توجهی آب جمع‌آوری کرد. حالا، یکی از فارغ‌التحصیلان مهندسی شیمی از ام.آی.تی (انیستیتو فناوری ماساچوست) سعی دارد روش‌هایی برای پیشرفت این روش پیدا کند.

شیرانگ چاتره، با الهام از سوسک صحرای نامیب (صحرایی در نامیبیا) ابزاری برای جمع‌آوری آب از مه طراحی کرده است. سوسک صحرای نامیب، قطره‌های آب را روی برآمدگی‌های پشتش جمع می‌کند و بعد وقتی قطره‌ها به سمت دهانش سرازیر می‌شود، آن را می‌نوشد.

«جمع‌کننده مه» این مهندس جوان مثل نمونه‌های دیگری که توسط محققان دیگر ساخته شده از صفحه‌های توری به عنوان شبکه تورمانند اقوام گذشته استفاده کرده است. حتی مواد جامدی مثل ورقه‌های پلاستیکی نیز می‌تواند جایگزین این صفحه‌های توری شود؛ همچنین این صفحه‌ها می‌توانند جریان بادی تولید کنند ک مقداری رطوبت به همراه دارد.

در آزمایش‌هایی که برای تایید جمع‌کننده‌های مه انجام شد، بعضی قادر به جمع‌آوری یک لیتر آب به ازای یک متر صفحه توری در روز بودند.

چاتره سعی دارد با تصفیه مواد اولیه صفحه توری، میزان تولید دستگاهش را بالاتر ببرد و سعی دارد بین مواد آب‌دوست که قطرات آب را جذب می‌کنند و مواد آب‌گریز که قطرات آب را به سمت ظرف جمع‌آوری هدایت می‌کنند، تعادل برقرار کند. سوسک نامیب هم از استراتژی مشابهی استفاده می‌کند؛ با استفاده از برآمدگی‌های آب‌دوست، قطره‌های آب را به خود جذب کرده و توسط کانال‌های آب‌گریز، قطره‌های آب را به سمت دهانش هدایت می‌کند؛ بدون اینکه ذره‌ای از این آب در طول مسیر جذب شود.

هر قدر که افزایش میزان جمع‌آوری آب در این روش یک مشکل تکنیکی محسوب می‌شود، به همان میزان یک مشکل اجتماعی نیز هست؛ چراکه بیشتر کاربران بالفعل این تکنولوژی توانایی تهیه آن را ندارند. البته به عقیده شیرانگ، مردم کشورهای پیشرفته می‌توانند با کاهش میزان مصرف آب تازه از منابع سنتی، سهم خود را در ذخیره آب بپردازند. هر قدر این تجهیزات در کشورهای جهان اول بیشتر فروش رود، قیمت آن برای کاربران در کشورهای جهان سوم کاهش می‌یابد و این تکنولوی بیشتر در دسترس خواهد بود.

53276

کد خبر 147277

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
6 + 6 =

نظرات

  • نظرات منتشر شده: 1
  • نظرات در صف انتشار: 0
  • نظرات غیرقابل انتشار: 0
  • ك.ك IR ۲۰:۳۴ - ۱۳۹۰/۰۲/۱۰
    1 0
    اين هنوز اولشه.كجاشو ديدين؟حيوانات همه كاره ي زمينن.همه چيز ما از اوناس.