خاطرات روزهای کرونا؛ حمله‌کنندگان به حرم، تندروهای مذهبی از جنس غیرخودی

در روزهای قرنطینه خود ساخته کرونایی، خاطراتم را نوشته ام که قسمت هفدهم را می خوانید:

سه شنبه ۲۷ اسفند:
اینها که دیشب در اعتراض به بسته شدن حرم مشهد و قم حمله کردند و فحاشی  کردند، ادامه تفکر تندروی دینی است که سال‌هاست میدان‌داری تخریب  رقبا به آنها سپرده شده. البته چنان چه می‌گویند حمله‌کنندگان تندروهای مذهبی از جنس خودی نبودند. اینها با تولیت آستان قم که هفته پیش همین موضع را داشت ولی وقتی ابلاغ شد، بیانیه داد و هم نظران دیروزش را هتاکان به حریم حرم خواند، فرق دارند. اینها فقط به همین مداحی‌ها  و سخنرانی‌های خیلی از نورچشمی‌ها زیادی اعتقاد یپدا کرده بودند. دستگیر کردنشان به افزایش تندروی‌های دینی می‌انجامد. در عوض سخنان آقای مروی تولیت استان‌ قدس رضوی خیلی به دل می‌نشست.

چهارشنبه سوری مبارک. مراسم ملی نباید فراموش شود. فقط جو گیر نشوید. امسال کرونا  هست و نباید از خانه‌ها بیرون بروید. سال آینده جبران کنید و از خجالتش در بیایید. آتش بدی‌های  درونی‌مان را به یاد بیاوریم و از رویش بپریم. اینم عرفانیش.

این روزها وقتی تو فیلم و سریال ها می‌بینم ملت به هم دست می‌دهند، می‌بوسند، بغل می‌کنند. داد می‌زنم احمق نکن. کرونا می‌گیری. درست مثل اینهایی که فوتبال می ‌بینند و داد میزنن و به بازیکن‌ها میگن شوت کن. امروز فیلم من تونیا هستم با کارگردانی گریک گلیسپی را دیدم. ماجرای آسیب زدن فیزیکی به رقیب ورزشی برای پیروزشدن بود.
زندگی عادی را داریم فراموش می‌کنیم.
توی پاییز که آبان تلخ را داشتیم و بنزین و اعتراض و کشتار، به دوستی گفتم یک پاییز با کلی رنگ و زیبایی رفت و لذت نبردیم. حالا بهار هم دارد در می زند. شکوفه‌ها اینجا و آنجا سروکله‌شان پیدا شده، گل روی ماه همدیگر را فقط می‌بینیم. نرم نرمک می‌رسد اینک بهار، تف به قبر روزگار. این را یکی گفته که عصبانی بوده و هفته سوم قرنطینه را می‌گذرانده و از بس به سقف نگاه کرده تازه  فهمیده گل سمت چپ گچبری سقفشان که دهسال پیش درست کرده‌اند، متوازن نبوده.
یکی از دوستان  دیشب ساعت ۴ صبح از قم زده به جاده و خودش را رسانده شمال. ماشینش را هم برده توی خانه که پلاک قم را کسی نبیند. گفتم سفرش معصیت است و باید نماز را کامل بخواند.
ظهر ها موقع  اخبار تن آدم می‌لرزد. آمار ابتلا و مرگ کرونایی در ایران تصاعدی است.
نوشته که ما آمادگی این حجم زندگی مشترک نداشتیم. قرارمان این بود که صبح برود و شب  بیاید. اگر این شرط ضمن عقد باشه تکلیف چی میشه؟
حالا که نمی‌شود رفت سلمونی. موهای میرزا کوچک خان الگوی خوبی برای آقایان و زنان دورران قاجار الگوی خوبی برای خانم‌ها هست. تاریخ را پاس بداریم. این هم دوتا جوک امروز. تا فردا.
* منتشر شده در کانال تلگرام نویسنده . ۲۷ اسفند ۱۳۹۸

کد خبر 1366554

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
9 + 9 =